Καλώς ήρθατε

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα νόμισμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα νόμισμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τα πάντα για το ευρώ

Η απάτη της "Ευρώπης των λαών" που σε περιβάλλον "αιώνιας ειρήνης" θα απολαμβάνουν την "αειφόρο ανάπτυξη", "ισότιμα", ενισχύοντας την "ευρωπαϊκή ολοκλήρωση" πλέον αποκαλύπτεται.

Η δυστοπία της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι εδώ και πλέον απέκτησε το μότο της.

Τα "όνειρα", ακόμα και για τους δύσπιστους, πρόκειται να διαψευσθούν.

Η ΕΕ, αυτό το λαβυρινθώδες κατασκεύασμα, φανερώνει πως δεν έχει πλέον την ανάγκη των λαών, που την απαρτίζουν.

Η απόσταση αυτή από τους λαούς έχει το τίμημά της.

Την επικείμενη...

Έχει μετατραπεί το ευρώ σε "μηχανή χρεοκοπίας";

Μία στρατηγική κίνηση που έκανε ο Μέγας Αλέξανδρος προκειμένου να διασφαλίσει την οικονομική και όχι μόνο την εδαφική κατάκτηση του κόσμου ήταν να δημιουργήσει την πρώτη διεθνή νομισματική ενοποίηση καθιερώνοντας σε μεγάλο βαθμό τη χρήση ενός νομίσματος σε όλες τις χώρες που είχε κατακτήσει, με το νομισματικό έλεγχο να αναλαμβάνεται από τη μητρόπολη. Στην πορεία της ιστορίας και μέχρι σήμερα κάθε αυτοκρατορία επέβαλλε στους κατακτημένους λαούς το δικό της νόμισμα και ασκούσε η ίδια τον έλεγχο της νομισματικής πολιτικής.

Με τις ΗΠΑ να αποτελούν την...

Ο κύβος ερρίφθη: Διπλό νομισματικό σύστημα για την Ελλάδα

Με κάποια έκπληξη, ομολογουμένως, ενημερώθηκα πριν από λίγο επιστρέφοντας από το Πεκίνο στο Βερολίνο, ότι στα χέρια στελεχών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας βρίσκεται σχέδιο για την εφαρμογή διπλού νομισματικού συστήματος στη χώρα μας το αμέσως επόμενο διάστημα. Αυτό προϋποθέτει ότι μέχρι το φθινόπωρο η ελληνική κυβέρνηση θα έχει προχωρήσει στην υποβολή αιτήματος για την αναδιαπραγμάτευση του χρέους της χώρας.

Το σχέδιο περιλαμβάνει την έκδοση ενός νέου εθνικού νομίσματος, το οποίο εμφανίζεται, προς το παρόν τουλάχιστον, ως «ευρώ-δραχμή», η οποία θα αποτελεί ουσιαστικά ένα πληθωριστικό νόμισμα που θα «εκδίδεται» στην Ελλάδα υπό τον αυστηρό, όμως, έλεγχο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Παράλληλα θα συνεχίσει να κυκλοφορεί το ευρώ ως επίσημο επίσης νόμισμα της χώρας. Οι πληροφορίες που διαθέτω δεν μου επιτρέπουν να αναφερθώ με ακρίβεια στη σχέση «ευρω-δραχμής» – ευρώ, καθώς άλλοι μιλούν για πληθωριστικό νόμισμα της τάξεως του 30%, ενώ κάποιοι άλλοι για 37%. Άρα δεν βάζω το χέρι μου στην φωτιά.

Προφανώς όλα τούτα είναι σε γνώση μέρους τουλάχιστον του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα, το οποίο αντί να αναπτύξει πολιτικές για να μη συνεχιστεί η διαδικασία πτώχευσης της χώρας και εξευτελισμού των οικονομικών αξιών – καθώς οι άλλες έχουν προ πολλού εξευτελιστεί – συνεχίζει την σπέκουλα με την σκανδαλολογία, δίχως προφανώς να ακουμπάει τον πυρήνα των σκανδάλων και τα πρόσωπα που βρίσκονται εντός αυτού.

Τι συνέπειες θα έχει αυτή η... εξελισσόμενη μορφή της χρεοκοπίας της χώρας, με την επιβολή μάλιστα διπλού νομίσματος συναλλαγών, μπορείτε ίσως να φανταστείτε οι περισσότεροι και σίγουρα να αναλύσουν οι οικονομολόγοι. Εγώ από την πλευρά της πολιτικής κοινωνιολογίας, το μόνο που έχω να προσθέσω είναι ότι αυτό θα επιφέρει, όχι απλώς την βίαιη (εκ νέου) αναδιανομή του εισοδήματος υπέρ των ελαχίστων που διαθέτουν ογκώδεις λογαριασμούς σε ευρώ στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό και οι οποίοι θα μπορούν να αγοράζουν 30% έως 40% φτηνότερα τις περιουσίες που θα ξεπουλούν οι δραχμοσυντήρητοι, αλλά για να μπορέσει να λειτουργήσει το σύστημα αυτό απαιτείται διαφορετικός μηχανισμός νομιμοποίησης. Αυτό μπορεί να σημαίνει κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» η οποία θα στηρίζεται από κόμματα του κοινοβουλίου ή από τμήματα κομμάτων του κοινοβουλίου. Κατά πάσα πιθανότητα τούτο θα είναι δύσκολο να συμβεί δίχως νέες εκλογές, οι οποίες λογικά τοποθετούνται από τα τέλη Σεπτεμβρίου έως τα μέσα Νοεμβρίου.

Για όσους επιμένουν να αναρωτιούνται ποια λύση μπορεί να υπάρξει για να αποφευχθεί η πορεία που έχει προδιαγραφεί από την παγκόσμια οικονομική ελίτ, την «ελληνική ελίτ», τον κυβερνητικό κύκλο του Γιώργου Παπανδρέου και πλέον από τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο, δυστυχώς δεν έχω απάντηση. Είχα απάντηση πριν από επτά χρόνια, είχα απάντηση πριν από τέσσερα χρόνια και διέθετα απάντηση πριν από οκτώ μήνες. Τώρα την απάντηση μπορεί να την δώσει μόνον ο «τηλεπαθιασμένος» ελληνικός λαός.

Μεταξύ μας, δεν περιμένω και πολλά πράγματα, καθώς το «πείραμα» στην Ελλάδα απέδειξε ότι ο καταναλωτισμός σε συνδυασμό με τον κρατισμό και την τηλεβόραση, παράγει ένα ιδιαίτερο είδος πολίτη, ικανού να υπηρετεί αποκλειστικά τα συμφέροντα αυτού που κατασκευάζει την γλώσσα της σκέψης του.

Η βλακεία, αγαπητοί φίλοι, είναι σ’ όλον τον κόσμο δικαίωμα, σε κάποιες χώρες σαν την Ελλάδα, έχει καταστεί πλέον υποχρέωση. Έτσι, αντί οι Έλληνες να αντιδράσουν πλημμυρίζοντας κατά εκατοντάδες χιλιάδες τους δρόμους σε ένα διαρκές συλλαλητήριο που θα έκοβε τα πόδια σε όλους τους τυχοδιώκτες που επιβουλεύονται την τύχη τους, κάνουν βδομάδα παρά βδομάδα και καμιά 24ωρη απεργία για να νομιμοποιήσουν αποκλειστικά τις διαπλεκόμενες συνδικαλιστικές ηγεσίες.

Το διπλό νομισματικό σύστημα θα οδηγήσει μέσα σε μια τριετία στην δήμευση της χώρας. Το πώς θα γίνει αυτό, δίνω τον λόγο στους οικονομολόγους να σας το εξηγήσουν. Ίσως κάποιοι να θελήσουν να αποδείξουν ότι δεν αισθάνονται υποχρεωμένοι να κάνουν τους βλάκες … άλλο πια!

Τώρα δεν μιλούμε πλέον απλώς για φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας, αλλά για λεηλασία της χώρας από μία διεθνή οργάνωση κερδοσκόπων, η οποία βρίσκεται προφανώς σε συνεργασία με το σύστημα των Ελλήνων νταβάδων και «τραπεζιτών», ενώ υποστηρίζεται σθεναρά από τον Γιώργο Παπανδρέου και όσους βουλευτές τον στηρίζουν, από ένα κομμάτι της νεοφιλελεύθερης δεξιάς και ασφαλώς από την παρέα του Καρατζαφέρη. Τώρα πλέον το οικονομικό διακύβευμα είναι τεράστιο, καθώς κάποιοι άνθρωποι μέσα σε λίγες μέρες θα διπλασιάσουν σχεδόν την περιουσία τους.

Για την αριστερά και την αντίδρασή της, μη με ρωτάτε. Τα ξέρετε καλύτερα από μένα καθώς ζείτε στην χώρα. Την ώρα που ετοιμάζεται η μεγαλύτερη λεηλασία που έχει γίνει ποτέ στην χώρα μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ο ΣΥΡΙΖΑ «συσκέπτεται» και το ΚΚΕ «κουρεύεται». Τελικά ο αγώνας τώρα δικαιώνεται … υπέρ του καθεστώτος, ασφαλώς.
Λυπάμαι αφάνταστα!
του Δημήτρη Γιαννακόπουλου στο Ακτιβιστής

Ελλάδα, όπως Αργεντινή

Πολύ πιθανή θεωρεί την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη εντός των επόμενων δύο ή τριών ετών ο αναλυτής του αμερικανικού ινστιτούτου δημόσιας πολιτικής American Enterprise Institute και επί χρόνια οικονομολόγος του ΔΝΤ, Ντέσμοντ Λάκμαν, σε άρθρο του που δημοσιεύεται στην εφημερίδα Financial Times.

Ο Αμερικανός οικονομολόγος εκτιμά ότι η Ελλάδα ακολουθεί πιστά την πορεία που οδήγησε την Αργεντινή στην πτώχευση πριν από λίγα χρόνια. Το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, όπως επισημαίνει, ήταν η υιοθέτηση μίας σταθερής ισοτιμίας για το νόμισμα της χώρας, με την Ελλάδα να πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα υιοθετώντας το ευρώ. Το δεύτερο βήμα είναι η εφαρμογή οικονομικής πολιτικής που δε συνάδει με τις απαιτήσεις του νομισματικού διακανονισμού που έχει αποδεχθεί η χώρα, με τον κ. Λάκμαν να αναφέρεται στο υπερβολικό έλλειμμα και χρέος της Ελλάδας κατά παράβαση των ευρωπαϊκών κριτηρίων.

«Το διογκούμενο έλλειμμα σε... συνδυασμό με τα εισαγόμενα χαμηλά επιτόκια στήνουν το σκηνικό του τέλους του παιχνιδιού, καθώς πέρα από τη μη-βιωσιμότητα των δημοσιονομικών της χώρας διαβρώνουν και τη διεθνή ανταγωνιστικότητά της», σχολιάζει ο Αμερικανός αναλυτής, σημειώνοντας ότι στον τομέα αυτό η Ελλάδα υστερεί περισσότερο και από την Αργεντινή.

Στη συνέχεια το άρθρο αναφέρει πως το αναπόφευκτο τέλος στην Αργεντινή παρατάθηκε για περίπου δύο χρόνια λόγω της στήριξης από το ΔΝΤ. Στην περίπτωση της Ελλάδας κάτι αντίστοιχο συμβαίνει με τη στήριξη από την ΕΚΤ, ωστόσο «είναι δύσκολο να δει κανείς πώς η κρίση στην Ελλάδα θα καταλήξει σε ευτυχέστερο τέλος». Ο κ. Λάκμαν πιστεύει ότι οποιαδήποτε προσπάθεια περιορισμού του ελλείμματος στους στόχους της Ε.Ε. θα βαθύνει την ύφεση και η απόπειρα τόνωσης της ανταγωνιστικότητας με τη μείωση μισθών θα οδηγήσει σε πολύχρονο οδυνηρό και πολιτικά απαράδεκτο αποπληθωρισμό.

Κατά τον Αμερικανό οικονομολόγο, το μάθημα που θα μπορούσε να πάρει η ελληνική κυβέρνηση από την περίπτωση της Αργεντινής είναι πως είναι κουταμάρα να πολεμά κανείς το αναπόφευκτο. «Η Αθήνα θα πρέπει να εγκαταλείψει την ευρωζώνη το συντομότερο δυνατό. Αν και οι ελληνικές τραγωδίες δεν εξελίσσονται κατ’ αυτόν τον τρόπο», καταλήγει το άρθρο του Αμερικανού οικονομολόγου στους Financial Times.
του Θανάση Γκαβού στην Καθημερινή

Related Posts with Thumbnails