31 Ιανουαρίου: ημέρα μνήμης και περισυλλογής

Σαν σήμερα το 1996 κορυφώθηκε αυτό που πλέον ονομάζουμε «κρίση των Ιμίων».

Άμεσο αποτέλεσμα ήταν ο χαμός τριών λεβέντηδων Αξιωματικών.

Ταυτόχρονα όμως απωλέσαμε de facto και τμήμα της εθνικής κυριαρχίας (ή πάντως επιτρέψαμε σε άλλους να την αμφισβητούν κατά βούληση).

Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια δε θ'αναφερθώ εδώ στο ιστορικό της κρίσης εκείνης, το οποίο είναι γνωστό, δημοσιευμένο σε πολλές ιστοσελίδες και έγινε πλέον και αντικείμενο βιβλίων.

Θέλω απλά να τιμήσω τη μνήμη των Αξιωματικών που...

Γιατί ο λαός δεν ανατρέπει αυτή την κυβέρνηση κ. Σαμαρά;

Στον κοινοβουλευτισμό, ακόμη και στην δική μας εξαθλιωμένη παραλλαγή του κοινοβουλευτισμού, ακόμη και με αυτή την δική μας τσακισμένη κοινοβουλευτική νομιμότητα, η διέξοδος που προσφέρεται από το σύστημα και το Σύνταγμα στον λαό, είναι μία και μόνη: η αντιπολίτευση και μάλιστα η αξιωματική αντιπολίτευση.

Η ισορροπία, το παλάντζο, το ζύγι, το αντίβαρο είναι η αξιωματική αντιπολίτευση.

Αλλά η δικιά μας αξιωματική αντιπολίτευση δεν θέλει. Ε, δεν θέλει (γμ το κέρατό μου). Δεν θέλει.

Η δικιά μας αξιωματική αντιπολίτευση δικαιώνει πλήρως την παροιμία "η νοικοκυρά που δεν θέλει να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει".

"Περιμένετε μετά το συνέδριο", "περιμένετε την ανακοίνωση του μείγματος στο Ζάππειο", "περιμένετε να διώξουμε κάνα βαρίδιο", "περιμένετε μετά την ΔΕΘ", "περιμένετε τις εκλογές", "περιμένετε τον εσωκομματικό ανασχηματισμό". Περιμένετε, περιμένετε, περιμένετε…