Καλώς ήρθατε

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αναγνωρισιμότητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αναγνωρισιμότητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Αναγνωρισιμότητα – ο σύγχρονος «δούρειος ίππος»!

Συζητούσα προχτές με τους μεταπτυχιακούς φοιτητές που παρακολουθούν το μάθημά μου με τίτλο «Ηγεσία, Επικοινωνία και Δημόσιες Σχέσεις» στα πλαίσια του Μεταπτυχιακού προγράμματος Μάστερ στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (το γνωστό με το αγγλικό ακρωνύμιο ΜΒΑ) τη σημασία, τη βαρύτητα, τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζει πλέον και στην Πατρίδας μας η Τηλεόραση για τα άτομα που γνωρίσαμε μέσα από αυτήν ως προσκεκλημένους επισκέπτες και για τα άτομα που είναι οι παρουσιαστές και παρουσιάστριες τηλεοπτικών προγραμμάτων.

Η άτυπη δημοσκόπηση ήταν εντυπωσιακά αποκαλυπτική καθώς οι νέοι και οι νέες που επελέγησαν με αυστηρές διαδικασίες και παρακολουθούν το πρόγραμμα ΜΒΑ και το συγκεκριμένο μάθημά μου του Α΄Εξαμήνου μεταπτυχιακών σπουδών είναι, φυσικά, πτυχιούχοι και αποτελούν ένα εκπληκτικό μπουκέτο επιστημών (γνωστικών αντικειμένων) που ξεκινά από τις οικονομικές επιστήμες, τη διοίκηση επιχειρήσεων, τη λογιστική και χρηματοοικονομική και την πληροφορική και φτάνει στην νομική, την ψυχολογία, τις πολυτεχνικές σχολές και την ιατρική…

Ποια ήταν και γιατί την χαρακτηρίζω σήμερα ως «αποκάλυψη» την άτυπη δημοσκόπηση που προέκυψε από τη συζήτησή μας μέσα στο αμφιθέατρο του Πανεπιστημίου Μακεδονίας;

Ότι η περιβόητη και... πολυσυζητημένη «αναγνωρισημότητα» αποτελεί τελικά έναν σύγχρονο «Δούρειο Ίππο» ιδιαίτερα σε ότι αφορά και το πολύ επίκαιρο θέμα της επιλογής εκπροσώπων των Κομμάτων ή άλλων «ανεξάρτητων» συνδυασμών που διεκδικούν την ψήφο μας για να κατακτήσουν τον δημαρχιακό ή περιφερειακό «θώκο εξουσίας» ως Δήμαρχοι και Περιφερειάρχες ή ως δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι (οι Αντιπεριφερειάρχες δεν «σταυρώνονται»)…

Ο τίτλος προέκυψε στην σημειολογική αναζήτηση κάποιου προσδιορισμού που θα σκιαγραφούσε εννοιολογικά το «πνεύμα της εποχής » και νομίζω ότι αντιδιαστέλλει επιτυχώς το χθες με το σήμερα, επιβεβαιώνοντας το «έξις δευτέρα φύσις» για όσους έχουν καθιερωθεί στο συλλογικό μας υποσυνείδητο ελέω ΤιΒι!

Στη χώρα όπου ανθούσε η «φαιδρά πορτοκαλέα» ενώ τώρα διανθίζεται από δάση κεραιών εκπομπής και πιάτα λήψης τηλεοπτικών σημάτων ζούμε πρωτόγνωρες εμπειρίες μιας αμιγώς τηλεοπτικής προεκλογικής περιόδου που οφείλουμε να αξιολογήσουμε σε ακαδημαϊκό επίπεδο κοινωνιολογικά, ψυχολογικά και επικοινωνιακά καθώς, προγραμματισμένα μεν, αλλά με πρωτόγνωρο τρόπο και με σύνθετα εκλογικά σώματα σε νέες πολιτικές ενότητες Δημοτικού επιπέδου, εξαιτίας του …ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ έχουμε εκλογικές αναμετρήσεις για Δημάρχους και Περιφερειάρχες!

Η πολιτική είναι η Τέχνη του εφικτού, αρέσκονται να μας υπενθυμίζουν αρχηγοί των Κομμάτων – που φέτος ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΑΝ άκομψα τις Τοπικές σε…Εθνικές εκλογές - και σεκοντάρουν οι αρχηγίσκοι κάθε μικρής ή μεγάλης παρέας που συνθέτουν τις κομματικές νομενκλατούρες.

ΜΠΑΛΚΟΝΙΑ απαιτούσαν σε άλλες εποχές και σε άλλες πολιτικές αναμετρήσεις οι καιροί, και στην περασμένη γενιά οι τότε πολιτικοί μονομάχοι, Γεώργιος και μετά Ανδρέας (Παπανδρέου) και Κωνσταντίνος Καραμανλής βγαίνοντας στα μπαλκόνια σαγήνευαν τα πλήθη, τιθάσευαν ή αποδέσμευαν πάθη συμπαρασύροντας τις λαϊκές μάζες σε παραλήρημα ενθουσιασμού με τη δύναμη της γλώσσας του ΣΤΟΜΑΤΟΣ τους και το ευθυτενές και σημειολογικά «μπαλκονάτο» της γλώσσας του ΣΩΜΑΤΟΣ τους!…

ΠΑΡΑΘΥΡΑ τώρα πια στην εποχή μας έχει επιβάλει η Τηλεόραση και αυτά υπαγορεύουν και καθορίζουν χιλιάδες υποψηφίους δημοτικούς και περιφερειακούς συμβούλους και – ΦΥΣΙΚΑ – τα «ΑΣΤΕΡΙΑ» που διόρισαν ως υποψηφίους Περιφερειάρχες και Δημάρχους τα Κόμματα που, ώ του θαύματος, μεταμορφώθηκαν στις 7 Νοεμβρίου σε συνειδητές και μελετημένες «επιλογές» του κυρίαρχου λαού των τοπικών κοινωνιών!
«Έβγα στο παραθύρι σου ξανθέ βασιλικέ μου…» ή μάλλον «Σας καθιέρωσαν τα τηλεοπτικά παράθυρα ξανθοί και μελαχρινοί μου ηθοποιοί, δημοσιογράφοι, παίκτες, επιστήμονες και άλλοι…ΑΣΧΕΤΟΙ» άρα σας επιλέγουμε και σας ψηφίζουμε!
«Το μήνυμα είναι το μέσο», είχε πει σε μια πολύ δόκιμη αποστροφή του λόγου του απαντώντας στην ερώτηση «τι μηνύματα μεταφέρει η Τηλεόραση» ο Μάρσαλ Μακλούν. Στην εποχή των τηλεοπτικών παραθύρων στα «πρωινάδικα», στις μεσημβρινές εκπομπές ΣΑΧΛΑΜΑΡΑΣ και σε πολλές νυχτερινές «σοβαροφανείς» εκπομπές πολιτικού, κοινωνικού, οικονομικού ΤΙΠΟΤΕ όσοι και όσες συμμετείχαν έγιναν πρόσωπα ΓΝΩΣΤΑ και, επικοινωνιακά, κέρδισαν την συμπάθειά μας, ακόμα και όταν αυτογελιοποιήθηκαν, ΔΕΝ είπαν τίποτε ή είπαν και ξε-είπαν κάθε 3 λεπτά της παρουσίας τους στα στούντιο!...

Μέσα στα ελληνικά τηλεοπτικά δεδομένα όπου σε καθημερινή βάση από τα χαράματα μέχρι τα μεσάνυχτα κυριάρχησαν και κυριαρχούν συγκεκριμένα πρόσωπα ΚΑΙ σε αυτές τις εκλογές επιλέξαμε κιόλας την περασμένη Κυριακή και πολλοί θα επιλέξουν και θα ψηφίσουν την ερχόμενη Κυριακή το περίβλημα, την επιδερμίδα της τηλεοπτικής ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΜΟΤΗΤΑΣ αγνοώντας ότι επιλέγουν αυτούς και αυτές που η ελληνική τηλεόραση ΚΑΘΙΕΡΩΣΕ και αποτελούν τον πολύ, μα πάρα πολύ επικίνδυνο σύγχρονο «ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ» καθώς η κάλπη ΔΕΝ είναι το μηχανάκι της AGB, αλλά η σκληρή πραγματικότητα τοποθέτησης σε ΘΩΚΟΥΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ανδρών και γυναικών που θα κρίνουν το αύριο το δικό μας και των παιδιών μας…
Προσωπικά ΔΗΛΩΝΩ ότι ΔΕΝ με επηρεάζουν οι τηλεοπτικοί διαμορφωτές κοινής γνώμης που κατασκευάζουν «δούρειους ίππους» και φυσικά ΔΕΝ θα επιλέξω να ψηφίσω ΚΑΝΕΝΑΝ και ΚΑΜΙΑ που διεκδικεί την ψήφο μου όντας…σύγχρονος «Δούρειος ίππος»…

Λείπουν, δυστυχώς, οι πολιτικοί ΗΓΕΤΕΣ και η ΕΛΠΙΔΑ για το αύριο!..

του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Η αυτοκριτική και η αυτογνωσία

Ζούμε σήμερα στην εποχή του καταναλωτισμού και του άκρατου-αθέμιτου ανταγωνισμού σε όλα τα επίπεδα(όσα έχουν μείνει τέλος πάντων με την κρίση που μας δέρνει) όπου κυριαρχεί το πνεύμα του υλικού ευδαιμονισμού, της επιβολής και της προσπάθειας κυριαρχίας προς τους άλλους με κάθε μέσο-τρόπο. Οι διαπροσωπικές σχέσεις έχουν ατονίσει ή και εξαλειφθεί σε μεμονωμένες περιπτώσεις και μέσω αυτής της αλόγιστης προσπάθειας για κέρδος, επιτυχία, αναγνωρισιμότητα και κάθε είδους διάκριση χαλαρώνουν οι δεσμοί και πολλές φορές τα πνεύματα οξύνονται με αποτέλεσμα να δημιουργούνται κρίσεις τόσο σε προσωπικό όσο και επαγγελματικό επίπεδο...

Το κύριο μέσο που χρησιμοποιούν κατά κόρον οι άνθρωποι με σκοπό να επιβληθούν προς τους άλλους είναι η άσκηση κριτικής με χρήση δυσμενών σχολίων. Άτομα που υιοθετούν τέτοιου είδους συμπεριφορές σπάνια προκόβουν και πετυχαίνουν τόσο στη προσωπική τους ζωή όσο και στην επαγγελματική τους σταδιοδρομία καθώς στην πρώτη περίπτωση δεν έχουν ως στόχο να βελτιώσουν το σύντροφό τους αλλά να τον δυσφημήσουν και να τον υπονομεύσουν με συνέπεια να χάνεται η αγάπη και η συντροφικότητα και στη δεύτερη περίπτωση δημιουργείται κακό κλίμα στην ομάδα εργασίας λόγω της απογοήτευσης και της αποθάρρυνσης των κρινόμενων.

Για τους παραπάνω λόγους λοιπόν η... κριτική δεν είναι μια απλή υπόθεση και δεν θα πρέπει να γίνεται πρόχειρα και χωρίς περίσκεψη. Χρειάζεται καλλιέργεια κριτικής σκέψης και υπευθυνότητα. Πρέπει να μάθει κανείς πρώτα να κρίνεται και μετά να κρίνει.

Αυτό μπορεί αν συμβεί μονάχα με ανάπτυξη της αυτοκριτικής η οποία συμβάλλει στην απόκτηση γνώσεων γύρω από το «εγώ» μας και στην καλλιέργεια πνεύματος μετριοφροσύνης και διαλλακτικότητας. Η κριτική λοιπόν προϋποθέτει την αυτοκριτική. Είναι δίκαιο και αρμοστό κανείς να κρίνει και να ελέγχει τους άλλους, και το κάνει σωστά και ωφέλιμα μόνο εφόσον κρίνει και ελέγχει τον εαυτό του. Και το σημαντικότερο είναι ότι αποβάλλει από πάνω του την προσπάθεια για επιβολή και κυριαρχία. Σε διαφορετική περίπτωση όμως, κλείνει τα μάτια στα λάθη και στις αδυναμίες του βλέποντας μόνο προτερήματα και ικανότητες, καταλήγει σε επιφατικές κρίσεις και σε φιλαυτία και καταντά υπερόπτης, νάρκισσος και φιληδονιστής.

Γίνεται λοιπόν ευρέος αποδεκτό πως με την αυτοκριτική διατηρείται η εμπιστοσύνη και το μέτρο σε ένα ζευγάρι και καθίσταται ένα άτομο ικανό να μετάσχει στην παραγωγική διαδικασία και να γίνει κοινωνικά λειτουργικό.
Η αυτογνωσία επίσης η οποία εκπηγάζει από την αυτοκριτική απομακρύνει το άτομο από το σκόπελο της έπαρσης, επικουρώντας το να σχηματίσει ορθή συνείδηση και αυτοκυριαρχία. Έτσι ότι κι αν κάνει και ότι βάλει ως στόχο θα είναι συνυφασμένο με τα μπορώ του. Είναι ωφέλιμο λοιπόν να γνωρίζουμε όσο γίνεται πιο αντικειμενικά κάθε πλευρά του εαυτού μας(σωματική, πνευματική και ψυχική) να έχουμε δηλαδή το λεγόμενο «Γνώθι αυτόν» που αποτελούσε πάγια αρχή των προγόνων μας. Συγκεκριμένα ως προς τη σωματική μας κατάσταση θα πρέπει να είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε τις δυνατότητες και της αδυναμίες μας όταν θα πρέπει να επιλέξουμε εργασιακό προσανατολισμό. Ακόμα πιο ωφέλιμο είναι να γνωρίζουμε τις πνευματικές μας δυνατότητες κάτι που συμβάλλει στο να γνωρίζουμε τις κλίσεις μας και να μην εκφράζουμε ανόητες απόψεις και στοχασμούς. Τέλος εξίσου σημαντικό είναι να έχουμε επίγνωση και των «ψυχικών δυνάμεων-αντοχών» μας για τις εκάστοτε δραστηριότητες που θα πραγματοποιήσουμε..
Όταν λοιπόν η κριτική συνεπικουρείται από την αυτοκριτική, γίνεται δύναμη εξωτερικής και εσωτερικής κάθαρσης. Όταν όμως λείπει ο αυτοέλεγχος και η αυτογνωσία καλλιεργούνται πάθη και το άτομο δεν δύναται να απελευθερωθεί από ταπεινά ένστικτα.

ΥΓ: Όταν το λογικό αγρυπνά, στραμμένο προς τα μέσα, κρατά ορθάνοιχτα τα μάτια της ψυχής.
Με Σεβασμό…

Related Posts with Thumbnails