Οδυνηρό το τέλος των ψευδαισθήσεων

Μαζί με τις θερινές διακοπές τελειώνουν και οι ψευδαισθήσεις. Οι συνεχιζόμενες καταρρεύσεις των χρηματιστηριακών αξιών διεθνώς, εν μέσω Αυγούστου, η εκρηκτική εξέλιξη της κρίσης των εθνικών χρεών, που αγγίζει πια και τις ΗΠΑ, και οι τεκτονικές αλλαγές στην Ευρωζώνη, εξανέμισαν δυστυχώς πολύ νωρίς την, έστω, συγκρατημένη αισιοδοξία για την ευρωπαϊκή συμφωνία της 21ης Ιουλίου. Σε λιγότερο από ένα μήνα, το επιδεινούμενο χρηματοοικονομικό περιβάλλον καταδεικνύει πόσο ευάλωτη είναι η πολιτική των Ευρωπαίων ηγετών, διαρκώς καθυστερημένη, μονίμως άτολμη και, κυρίως, υποκριτική. Η ρητορική περί ενιαίας ισχυρής Ευρώπης, απογυμνωμένη ήδη από ιστορικό όραμα και πολιτικό περιεχόμενο, έχει μεταπέσει σε ρητορική εθνικισμών και σε απολογητική νεοφιλελεύθερων δοξασιών.

Τούτο το θερμό, ταραγμένο καλοκαίρι είχαμε συχνά την...

Που πάμε;

Τα γεγονότα τρέχουν με μεγάλη ταχύτητα και κοσμογονικές αλλαγές συμβαίνουν γύρω μας, χωρίς να μπορεί ο απλός πολίτης να τις παρακολουθήσει. Οι περισσότεροι μάλιστα κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου ή αφήνονται απλά να τους συμπαρασύρει το ρεύμα.

Με τρία θέματα έχω βάλει σκοπό να καταπιαστώ και θέλω απλά να κάνω εδώ μια ενημέρωση στους φίλους αναγνώστες, μη και τυχόν ενδιαφέρεται κάποιος να κάνει προκαταβολικά το δικό του σχετικό σχόλιο, ώστε να προκύψει έτσι ένας εποικοδομητικός διάλογος.

Τα θέματα αυτά είναι:

• Γιατί γίνεται όλο και ποιο συχνά λόγος (και εντός και εκτός της χώρας) για εμφύλιο; Ποιοι υποκινούν μια τέτοιου είδους εξέλιξη και ποιοι θα ήταν οι τυχόν ωφελημένοι αν κάτι τέτοιο συμβεί;

• Πως γίνεται γενικά οι διεθνιστές, είτε προέρχονται από την πλευρά των φιλελευθέρων (Νεοταξίτες), ή των νεοναζιστών ή από την πλευρά των αριστερών πολιτικών αποχρώσεων, να συναντιόνται στην κοινή αφετηρία του αποκρυφισμού, όπως αυτή εκφράζεται από την κίνηση του Τρανσουμανισμού ή τον νεοπαγανισμό (New Age);

• Ποιες δυνάμεις στον τόπο μας υποκινούν αγνούς, φιλήσυχους πολίτες, να ξεσηκωθούν, με εφαλτήριο μια δήθεν απελευθέρωση του τόπου από φανταστικούς (μη προσδιορισμένους) εχθρούς; Ποιοι εξυπηρετούνται από έναν τέτοιου είδους, ανεξέλεγκτο ή ίσως και ελεγχόμενο ακόμη, ξεσηκωμό;

Η σύγχυση που επικρατεί είναι πολύ μεγάλη, και γεγονός είναι πως και ο πλέον ευφυής νοικοκύρης κοντεύει να παραδώσει τα όπλα της νοητικής μάχης σκεπτόμενος ότι οι πνευματικές του δυνάμεις δεν επαρκούν… Ένα είδος μαζικού …«ψαρέματος» δηλαδή – για να χρησιμοποιήσω μια από τις γνωστές φανταρίστικες ατάκες.

Αυτά είναι λοιπόν τα θέματα που θα ακολουθήσουν και περιμένω και τις δικές σας απόψεις.
από το Alkimos archive