Σχέδιο Αφελληνισμού της Παιδείας!

Τον έντονο προβληματισμό των ελληνικών σωματείων και ενώσεων του εξωτερικού έχει προκαλέσει η πολιτική του υπουργείου Παιδείας και οι στόχοι που εξυπηρετούν μια σειρά από κινήσεις της κυρίας Άννας Διαμαντοπούλου σε ζητήματα που άπτονται της εκπαίδευσης της ομογένειας.

Ιδιαίτερη εντύπωση έχει προκαλέσει η δήλωση της κυρίας Διαμαντοπούλου προς το δήμαρχο Χειμάρρας κ. Βασίλη Μπολάνο σε συνάντηση που είχαν προ δεκαημέρου στο υπουργείο Παιδείας, ότι έχει ζητήσει τη κατάργηση του άρθρου 17 που θέλει τη διδακτέα ύλη μέχρι και την 9η τάξη να μοιράζεται κατά 75% στα ελληνικά και κατά 25% στα αλβανικά. Μέσα στις προθέσεις της υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων είναι οι Έλληνες μαθητές στα Ελληνικά σχολεία της Βόρειας Ηπείρου να διδάσκονται τα μαθήματα σε ποσοστό 50% στα ελληνικά και 50% στην αλβανική γλώσσα. Να σημειώσουμε ότι το άρθρο 17 το είχε δεχτεί η αλβανική κυβέρνηση κατόπιν ισχυρών πιέσεων και κινητοποιήσεων της ελληνικής ομογένειας στη Βόρεια Ήπειρο, ενώ η κατάργησή του θεωρείται ότι θα αποτελέσει καίριο πλήγμα στη διατήρηση των πολιτισμικών δεσμών των Ελλήνων ομογενών και ιδιαίτερα της νέας γενιάς με την Ελλάδα.

Σε τηλεφωνική επικοινωνία που... είχαν τα "Επίκαιρα" με το δημοσιογράφο της δεκαπενθήμερης ελληνόφωνης εφημερίδας "Λαϊκό Βήμα", με έδρα το Αργυρόκαστρο, κ. Βασίλη Ιατρού, ο τελευταίος επιβεβαίωσε το γεγονός, σημειώνοντας ότι η συγκεκριμένη θέση της κύριας Διαμαντοπούλου σχετίζεται με το ότι το υπουργείο Παιδείας θέλει η διδασκαλία των παιδιών της ομογένειας να γίνεται περισσότερες ώρες στην αλβανική γλώσσα, προκειμένου στη συνέχεια να μπορούν να καταλαμβάνουν καλύτερες και περισσότερες θέσεις στον αλβανικό κρατικό μηχανισμό και στις επιχειρήσεις.

Από την άλλη πλευρά πάντως, υπάρχουν αρκετοί που επισημαίνουν πως πρόκειται για "τρικ" της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας προκειμένου -και στο πλαίσιο της μείωσης του προϋπολογισμού- να παύσει η δέσμευση της χώρας μας να εκτυπώνει το σύνολο των βιβλίων που προορίζονται για τα σχολεία της ελληνικής μειονότητας. Όπως τονίζουν, με την αύξηση της διδακτέας ύλης στα αλβανικά η τροφοδότηση ενός μέρους από το κόστος θα μετακυληθεί στην αλβανική πλευρά. Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση η μείωση της διδακτέας ύλης στα ελληνικά προς τους μαθητές της μειονότητας στη Βόρεια Ήπειρο αναμένεται ότι θα έχει επιβαρυντικά αποτελέσματα στη διατήρηση των δεσμών των Βορειοηπειρωτών με την Ελλάδα, την ίδια στιγμή που στην Αλβανία έχει αρχίσει ένα έντονο εθνικιστικό κύμα -ακόμη και μεταξύ μελών της αλβανικής κυβέρνησης και του κοινοβουλίου- σε βάρος μας, το οποίο θέτει θέμα "Τσαμουριάς" και αλλαγή συνόρων.

Περιορισμός θέσεων
Δεν είναι πάντως η πρώτη φορά που η κυρία Διαμαντοπούλου προκαλεί προβληματισμό με τις κινήσεις της και τους στόχους που αυτές εξυπηρετούν. Να θυμίσουμε ότι με πρόσφατη απόφαση της Διεύθυνσης Παιδείας Ομογενών και Παιδείας, που φέρει τη υπογραφή της στενής της συνεργάτιδας, της κυρίας Θάλειας Δραγώνα, περιορίστηκαν δραματικά οι θέσεις Ελλήνων εκπαιδευτικών στο εξωτερικό. Ως αποτέλεσμα αυτό είχε να προκληθεί έντονη αναστάτωση σε όλες σχεδόν τις χώρες του εξωτερικού όπου υπάρχει έντονο ελληνικό στοιχείο, καθώς τα παιδιά στερούνταν την επαφή με τη γλώσσα, τα ήθη και τον πολιτισμό της μητέρας-πατρίδας.

Με τη συγκεκριμένη απόφαση απαξιώνεται η διδασκαλία της ελληνικής στο εξωτερικό, αφού ήδη οι 2.000 Έλληνες εκπαιδευτικοί, που ήταν αποσπασμένοι σε ελληνικά στην πλειοψηφία τους σχολεία του εξωτερικού, έχουν επιστρέψει στην Ελλάδα. Μοναδική εξαίρεση αποτέλεσε ένας μικρός αριθμός εκπαιδευτικών, την πληρωμή των οποίων αποφάσισαν να καταβάλουν τα σχολεία τους.

Τουρκική γλώσσα
Την ίδια στιγμή όμως διαφορετική είναι η τακτική που ακολουθεί το υπουργείο Παιδείας στην αντιμετώπιση της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, όπου εκεί παρατηρείται το οξύμωρο να ενθαρρύνεται η διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας έναντι της ελληνικής! Χαρακτηριστικά να αναφέρουμε το "λουκέτο" που έβαλε, τουλάχιστον για φέτος, το υπουργείο Παιδείας στην Ελληνική Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία της Θεσσαλονίκης, στην οποία εκπαιδεύονται δάσκαλοι για τα μειονοτικά σχολεία της Θράκης.

Εισηγήτρια του "λουκέτου" φέρεται να είναι η κυρία Δραγώνα, στην οποία μάλιστα εστάλη μέχρι και σχετική επιστολή από την αυτοαποκαλούμενη "Συμβουλευτική Επιτροπή της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης", μέσω της οποίας ζητείται από το υπουργείο Παιδείας η αντικατάσταση της Ειδικής Παιδαγωγικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης, στην οποία εισάγονται μουσουλμάνοι, μέλη της μειονότητας της Θράκης, από μια παιδαγωγική σχολή πανεπιστημιακού επιπέδου τετραετούς φοίτησης, όπου θα εκπαιδεύονται αποκλειστικά και μόνο μουσουλμάνοι που θέλουν να γίνουν δάσκαλοι στα μειονοτικά σχολεία.

Να σημειώσουμε ότι τα ηγετικά στοιχεία της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη προβάλλουν σε κάθε ευκαιρία το επιχείρημα ότι οι απόφοιτοι της Ειδικής Παιδαγωγικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης δεν είναι "γνώστες" της τουρκικής γλώσσας και ως εκ τούτου δεν μπορούν και να διδάξουν. Στο πλαίσιο αυτό, ένα από τα πάγια αιτήματά τους ήταν είτε το κλείσιμό της, είτε η διδασκαλία των τουρκικών από Τούρκους εκπαιδευτικούς. Να αναφέρουμε καταληκτικά επίσης ότι η συγκεκριμένη αξίωση αποτελεί και πάγια θέση της Άγκυρας.
του Γιώργου Διονυσόπουλου στα Επίκαιρα

Η Θράκη: το πρώτο θύμα

Σημεία και τέρατα γίνονται στη Θράκη.

Προωθείται πυρετωδώς η δημιουργία αμιγώς τουρκόφωνων περιοχών στις οποίες η παρεμβατικότητα του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής τείνει να γίνει αποκλειστικός και υπέρτατος νόμος.
Η διαδικασία αυτή υλοποιείται μέσω τοπικών αντιπροσώπων (σε κάθε χωριό τουλάχιστον ένας): Καλοπληρωμένοι «πράκτορες» οι οποίοι δίνουν αναφορά για οτιδήποτε συμβαίνει στην περιοχή τους.
Προς αυτή την κατεύθυνση εργάζονται ακούραστα και οι κυρίες του υπουργείου «Παιδείας και Μάθησης», Διαμαντοπόυλου-Δραγώνα, με τα συνεχή συνταγματικά τους πραξικοπήματα.

Τα όσα γίνονται στην Θράκη εντάσσονται μέσα στο γενικότερο στρατηγικό σχέδιο της Νέας Τάξης για τον τεμαχισμό της Ελλάδας.
Η Θράκη είναι ο «πιλότος»: Καλλιεργούνται όλες εκείνες οι προϋποθέσεις και τα «ερείσματα» (οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά) τα οποία θα αποσπάσουν τη Θράκη από την Ελλάδα, θα την καταστήσουν ένα ανεξάρτητο δήθεν κράτος, συνακόλουθα θα την προσδέσουν στην Τουρκία.

Το «εργαλείο» αυτού του εγκλήματος είναι ο «Καλλικράτης».

Το σχέδιο... «Καλλικράτης» είναι ένα μελετημένο στρατήγημα της Νέας Τάξης: χωρίζει την Ελλάδα σε 13 ανεξάρτητα δουκάτα, δηλαδή, με σημερινούς πολιτικούς όρους, «προτεκτοράτα».
Η «αυτοδιάθεση» των περιφερειών δεν έχει καμιά σχέση με εθνικό κράτος, είναι το εντελώς αντίθετο: διάσπαση και κατάτμηση του εθνικού κράτος, πισωγύρισμα στα «δουκάτα» της φεουδαρχίας.
Τα «δουκάτα» σήμερα είναι προτεκτοράτα των ισχυρών του χρήματος και των μεγάλων διεθνών μαφιών: κρατικών μαφιών ή ιδιωτικών…
Το πείραμα στα Βαλκάνια απέδωσε καρπούς. Τώρα προωθείται και στην Ελλάδα με «εργαλείο» το σχέδιο «Καλλικράτης».
Ένα «εργαλείο» γίνεται πιο αποτελεσματικό όταν χρησιμοποιείται σε κατάλληλο «έδαφος» και «συνθήκες».
Τη γονιμότητα του «εδάφους» και των «συνθηκών» τη διασφαλίζει ένα άλλο καταχθόνιο «εργαλείο»: Η ιθαγένεια στους λαθραίους αλλοδαπούς, το κεντρικό αυτό νεοταξικό στρατήγημα εισβολής και εποικισμού της χώρας μας από ξένους.
Με αυτό το καταχθόνιο και εφιαλτικό στρατήγημα δεν διαλύονται και ισοπεδώνονται, απλώς, τα πάντα, αλλά κατασκευάζονται και «πληθυσμοί» ανάλογα με τα συμφέροντα και τα στρατηγικά σχέδια των νονών του πλανήτη.
Η εισβολή αλλοδαπών και η Ιθαγένεια είναι η υδρογονοβόμβα εναντίον της Ελλάδας.
Ο «Καλλικράτης» είναι η ανασύσταση των ερειπίων της υδρογονοβόμβας: Η κατάτμηση της Ελλάδας, η κατασκευή προτεκτοράτων και η πρόσδεση κάποιων από αυτά σε ισχυρά ιμπεριαλιστικά κέντρα και διεθνείς μαφίες του χρήματος.
Και μόνο αυτά (Ιθαγένεια-Καλλικράτης) αποδείχνουν περίτρανα ότι αυτή η κυβέρνηση εκτελεί συνειδητά τα «συμβόλαια θανάτου» της Ελλάδας.

Σήμερα η Θράκη. Αύριο η Μακεδονία και η Ήπειρος…

Στη Θράκη ο στόχος υλοποιείται με πυρετικούς ρυθμούς. Εδώ συνειδητά η κυβέρνηση προωθεί την τουρκοποίηση της περιοχής.
Στην πρωτοπορία βρίσκονται τα παραρτήματα του Σόρος και των διεθνών μαφιών: το υπουργείο «Παιδείας και Μάθησης», καθώς και τα ποικίλα «ιερατεία» των διανοουμένων: Από τα «αριστερά» ιερατεία μέχρι τα δήθεν «πατριωτικά»: Οι θαυμαστές του «οράματος» Νταβούτογλου!!!
Το «όραμα» Νταβούτογλου υλοποιείται στη Θράκη. Και έτσι αποκτάει «σημαδιακή» συνιστώσα η νταβουτολαγνεία κάποιων «φιλοσόφων»: Σημειολογία που αποκαλύπτει και εξηγεί πολλά για το έργο και το ρόλο τους…
Στη Θράκη υλοποιείται το «δόγμα» Νταβούτογλου από την κυβέρνηση και μάλιστα με υπερβάλλοντα ζήλο από τις κυνικές και ξεδιάντροπες κυρίες (Διαμαντοπούλου-Δραγώνα): Ιέρειες των νεοταξικών ιδεολογημάτων, οι οποίες έχουν αναλάβει το «συνταγματικό καθήκον» να αναδιαμορφώσουν τη δομή του κράτους στη Θράκη και την ιδεολογική «δομή» ολόκληρης της Επικράτειας…
Και οι Γιανναράδες γράφουν ύμνους θαυμασμού για τα ιμπεριαλιστικά «οράματα» της Τουρκίας…
Μα, τέτοια πολιτική τύφλα; Ή είναι η «τύφλα» του εξαγορασμένου ακαδημαϊσμού…
του Θύμιου Παπανικολάου στο resalto

Οι κάτοικοι της Θράκης ζητάνε από το κράτος των Αθηνών να τους συμπεριφέρεται ως Έλληνες… Έχουν χαθεί τα αυτονόητα και οι Έλληνες της Θράκης αισθάνονται πως μετατρέπονται σε μία δυσάρεστη για τους κυβερνώντες υπαρκτή μειονότητα...

Δάκρυσαν και οι πέτρες στον αποχαιρετισμό της Χαράς Νικοπούλου στο Μ.Δέρειο

Ο μικρός Τζαφέρ που έδωσε γράμμα εκ μέρους των συμμαθητών του «Κυρία Χαρά δεν σας χάνουμε, θα σας έχουμε στο μυαλό μας, θα σας φέρνουμε στα όνειρά μας» της είπε.

Δάκρυσαν και οι πέτρες με την σχολική γιορτή των μαθητών του δημοτικού σχολείου του Μεγάλου Δερείου, εκεί στο τέρμα Θεού στον Έβρο. Πρωταγωνιστές για μια ακόμη φορά τα μικρά παιδιά, τα Πομακόπουλα, αλλά και οι γονείς τους.

Νέες μητέρες που μέσα στο λιοπύρι, εκεί στον ταπεινό αυλόγυρο του σχολείου επί ώρες απολάμβαναν όλα όσα η δασκάλα έμαθε με κόπο στα παιδιά τους, να απαγγέλουν ποιήματα και να τραγουδούν Θεοδωράκη. Στο επίκεντρο και οι ίδιες που εισέπραξαν το πιο θερμό χειροκρότημα από το κοινό. Εκεί και κόσμος που ήλθε σχεδόν απ’ όλα τα σημεία της Ελλάδας, να δει την γιορτή της Χαράς Νικοπούλου που αφήνει το Δέρειο με πόνο ψυχής. Με μια ομιλία του δονούσε τα στήθια, αναφέρθηκε στο ρόλο της ως εκπαιδευτικός και στην πολεμική που δέχθηκε όταν κάποιοι την είδαν σαν εμπόδιο στα σχέδιά τους. Σε άψογα ελληνικά τα μικρά παιδιά τα έδωσαν όλα στην γιορτή αποδεικνύοντας στην πράξη το έργο που γίνεται.

Η Χαρά όπως πάντα με... το ακορντεόν της, συνόδεψε μουσικά την χορωδία των παιδιών με ένα εκπληκτικό ρεπερτόριο

Συγκλονιστική η στιγμή που η δασκάλα Χαρά Νικοπούλου τους αποχαιρέτησε με τον δικό της τρόπο, ένα - ένα τα παιδιά, τα φίλησε, τα έδωσε αναμνηστικά και μέσα σε αυτά ένα dvd οπτικό από δραστηριότητες του σχολείου με 400 φωτογραφίες, από τα 5 χρόνια της παρουσίας της και τους μαθητές της, όπως τους έζησε από την πρώτη μέρα, για να θυμούνται την σχολική τους ζωή κι ένα μουσικό cd με τα τραγούδια που μάθαιναν στην χορωδία

Οι δύο καλύτεροι μαθητές με τα ποδήλατά τους δώρο για την επίδοσή τους.

Ήταν το δικό της προσωπικό δώρο που θα τους συνοδεύει μια ζωή. Μαζί τα αξέχαστα γαλανά μάτια της Χαράς, η ζωντάνια της, η θέλησή της, να ανεβαίνουν σκαλιά στην ζωή τους, να προκόψουν, να μην σταματήσουν ποτέ. «Κυρία Χαρά δεν σας χάνουμε, θα σας φέρνουμε καθημερινά στο μυαλό, στα όνειρά μας», ήταν τα λόγια του Τζαφέρ Αλή που βούρκωσε, της πρόσφερε ένα γράμμα που έγραψε εκ μέρους των συμμαθητών του, της 5ης και της 6ης τάξης, για να το διαβάσει και ήταν το δικό τους ευχαριστώ, ενώ της αφιέρωσαν ένα τραγούδι. «Όχι δεν χωριζόμαστε για πάντοτε Χαρά, μα θα ξαναβλεπόμαστε στα όνειρα συχνά. Παλιό και ωραίο παρελθόν που ζήσαμε μαζί…». Βούρκωσαν όλοι. ενώ η ίδια η κ. Νικοπούλου ευχαρίστησε τα παιδιά για την έκπληξη. λέγοντας ότι θα τα θυμάται και θα τα αγαπά πάντα. Ο Χαλήλ Τζαφέρογλου, ο πρόεδρος της σχολικής εφορίας ευχαρίστησε όλους τους επισκέπτες που ήρθαν από μακριά, ενώ ο πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού έδωσε τιμητικές πλακέτες σε δύο μαθητές που ξεχώρισαν, για τις επιδόσεις τους στα μαθήματα και πήραν και ως δώρο από ένα ποδήλατο. Δύο ακόμη ποδήλατα κληρώθηκαν σε παιδιά, ενώ για όλα υπήρχαν δώρα, μπάλες, επιτραπέζια παιγνίδια.

Μια απλή τέντα κι ένα σκηνικό που έγραφε με όλα τα χρώματα «καλό καλοκαίρι» στην είσοδο του σχολείου του Μεγάλου Δερείου ζωντάνεψε η γιορτή λήξης με ποιήματα και τραγούδια Θεοδωράκη, Γκάτσου κ.α.

Η Χαρά Νικοπούλου απευθύνθηκε και στα παιδιά που δεν ήλθαν στην σχολική γιορτή τους. Γιατί άραγε; Γιατί κάποιοι δεν τα άφησαν, δεν ήθελαν να υπάρχουν παιδιά και να την απογυμνώσουν, ασκώντας μια πρωτοφανή τρομοκρατία και πάλι ζωντανεύοντας το γνωστό σενάριο. Και οι γονείς τρομοκρατημένοι από το παρακράτος που ζει και βασιλεύει στο Μεγάλο Δέρειο, υπάκουσαν. Δεν αντιστάθηκαν.

«Καλό καλοκαίρι μέσα από την καρδιά μας στους μαθητές Τζελάλ, Ερχάν, Γενίζ, Ζεχρά, Γιουνού, Μπουμπερά, Σαμπρή, Μεχμέτ, Ιλχάν, Χουσείν, Μπερνά, Σαλή, Ζακιέ, Ρεμτζιέ Φατμά Ερκέ, Εμίρ, Σερκάν, Ερντέν, Σαμπρή, Μουράτ» που δεν ήλθαν. Κάποτε σας είχα πει ότι η Ελλάδα ξεκινά από εδώ και τελειώνει στην Κρήτη. Θέλω να θυμάστε ότι δεν είσαστε μόνοι σας, έχετε δίπλα σας τόσους ανθρώπους που ήλθαν να δουν πως είναι τα Ελληνόπουλα του Δερείου. Η Ελλάδα είναι το σπίτι σας, είναι δίπλα σας. Τα 10 εκατομμύρια Έλληνες είναι δίπλα σας και 10 εκατομμύρια Έλληνες στο Εξωτερικό. Θέλω να σας πως ότι ευτύχησα να έχω τις καλύτερες συναδέλφους, κάτι τέτοιο δεν θα μου ξανασυμβεί, είναι πρώτα κυρίες, μετά αδελφές και μετά συνάδελφοι. Σας αγαπώ μ’ όλη μου την καρδιά» είπε η Χαρά Νικοπούλου, που βγήκε αναμνηστικές φωτογραφίες, μοίρασε τα δώρα και αποχαιρέτησε με τον σύζυγό της Ηλία Ελευθεριάδη, συμπαραστάτη και υποστηρικτή στο έργο της το Μεγάλο Δέρειο και τους μαθητές της.

Τα παιδιά του Δερείου Μελίσα, Αλή, Οζτάν, Γιουνούς, Ουμούτ, Φατμέ, Σιτκίν, Σερντάρ, Νουράν Γκιζέμ, Μπιγέν, Οκτάι, Μελίσα στην χθεσινή σχολική γιορτή ένοιωσαν μέσα βαθειά στην ψυχή τους το συναίσθημα του αποχωρισμού από την δασκάλα άγγελο προστάτη τους και παρά τα άφθονα δώρα που τους πρόσφεραν τα πρόσωπα δεν γελούσαν. Αντίθετα μέσα σε καυτό ήλιο έδιναν στην σχολική παράσταση όλο τους τον εαυτό, να πουν στα ελληνικά τα ποιήματα και τα τραγούδια, ενώ η Χαρά Νικοπουλου τους συνόδευε στο ακορντεόν. Σκηνές που αν τις κατέγραφε κάποιος ψυχολόγος θα είχε κάνει διατριβή.

Η Χαρά Νικοπούλου δεν έχει την ανάγκη καμίας πολιτικής ταμπέλας, γιατί δεν ανήκει πουθενά, παρά μόνον στην Ελλάδα.
Θυμόμαστε τα λόγια της όπως εκφράστηκαν μέσα από την φωνή του αδελφού της Ευτύχιου Νικόπουλου, όταν η πολεμική ήταν στην κορύφωσή της. Ένας λόγος μετρημένος και μεστός ελληνικός. Μια εκπαιδευτικός με συναίσθηση της ευθύνης της, που προσπάθησαν να την συνθλίψουν, αλλά δεν το κατάφεραν.

«Το να μπαίνεις στην αίθουσα διδασκαλίας με τους μικρούς μαθητές σου και να δίνεις όλο σου το είναι, όλη σου την ψυχή, για να τους μάθεις τα πάντα για την Ελλάδα και να τους μεταλαμπαδεύσεις τον ελληνικό πολιτισμό, τις αθάνατες ελληνικές αξίες και ιδανικά, την ένδοξη ελληνική ιστορία, για να τους διδάξεις, να γνωρίσεις όλους αυτούς που θυσίασαν τη ζωή τους και έχυσαν ποταμούς αίματος για να ζούμε και ν' αναπνέουμε σήμερα ελεύθεροι, μέσα σε μία δημοκρατική κοινωνία, υποδηλώνει ότι οι προθέσεις σου είναι άλλες, όχι αγνές, όχι αληθινές, όχι ειλικρινείς, χαρακτηρίζεσαι δε ως εθνικιστής, φασίστας και ακροδεξιός. Το ν' αντιστέκεσαι με όλες σου τις δυνάμεις και όλα τα νόμιμα μέσα που έχεις σε όλους όσους θέλουν να αλλοιώσουν την εθνική ταυτότητα των μικρών μαθητών των μειονοτικών σχολείων και από Έλληνες μουσουλμάνους να τους μετατρέψουν σε Τούρκους μουσουλμάνους γενίτσαρους που θα προβαίνουν, άθελά τους, μέσα στην ελληνική επικράτεια, μέσα σε χώρους λατρείας και εκδηλώσεων όχι μόνον σε παραληρήματα ανθελληνικού μίσους, αλλά και σε άκρως φιλοτουρκικές εκδηλώσεις σημαίνει ότι ανήκεις σε συγκεκριμένο πολιτικό χώρο και έχεις πολιτικές βλέψεις... Η Χαρά Νικοπούλου δεν έχει την ανάγκη καμίας πολιτικής ταμπέλας, γιατί δεν ανήκει πουθενά, παρά μόνον στην Ελλάδα και την ελληνική εκπαίδευση. Είναι η Ελληνίδα δασκάλα, με τη βροντερή φωνή και την καθάρια ψυχή, γαλουχημένη με τις αρχές και τα ιδανικά που της εμφύσησαν η δασκάλα μητέρα της και ο δικαστικός πατέρας της, τα οποία δεν είναι συνυφασμένα με τη θολότητα, την αθλιότητα και τη σκοτεινιά της πολιτικής».

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΠΑΡΟΥΣΙΕΣ

Ο Νίκος Λυγερός ήταν εκεί, όπως και δεκάδες άλλοι συνέλληνες, ο Ευγένιος Χαϊτίδης από τις Σέρρες, ο Γιάννης Κουριανίδης από την «Ενδοχώρα» ο Βάϊος Πράντζος της ορθόδοξης ιεραποστολής Θεσσαλονίκης, ο Γιώργος Δουμουχτσίδης δημοτικός σύμβουλος Πεύκων, στελέχη του ΛΑΟΣ, ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Ηλίας Πολατίδης, ο πρόεδρος του πομακικού συλλόγου Ξάνθης Ταχήρ Κόντε αλλά κι εκπρόσωποι του πατριωτικού συνδέσμου από την Λάρισα, ο πρόεδρος Στέλιος Χαμός, δημοσιογράφοι της Θράκης αλλά και τηλεοπτικά συνεργεία της Αθήνας και πολλοί άλλοι έδωσαν το παρόν τους.

Νίκος Λυγερός, καθηγητής παν/μίου, στρατηγικός σύμβουλος: «Η γιορτή χαρακτηρίζεται πρώτα από όλα από συγκίνηση. Ακούσαμε και μερικά τραγούδια που δυσκολευόμασταν να ακούσουμε και σε άλλες περιοχές της Ελλάδος, όπως του Μίκη Θεοδωράκη, χάρηκα που άκουσα τα παιδιά, είδα όλες αυτές τις μαμάδες να είναι εδώ κοντά στα παιδιά τους και όλοι αυτοί οι φίλοι που ήρθαν από όλα τα μέρη της Ελλάδος για να δώσουν το παρών σε μια εκδήλωση που είναι όχι μόνο σημαντική για το σχολείο αλλά και συμβολική για τα θέματα της Ελλάδος.

Η Χαρά Νικοπούλου είναι ένα σύμβολο εκπαιδευτικού, ασχέτως αν βάλλεται.
-Σωστά, για εμένα είναι πρώτα από όλα εκπαιδευτικός, είμαι και εγώ στο πανεπιστήμιο, αυτό που έχει σημασία πρώτα από όλα είναι το γνωστικό αντικείμενο. Το θέμα είναι ότι η Χαρά έχει τις αντοχές και την ανθεκτικότητα να αντέξει ένα ολόκληρο πλαίσιο που πάει και μερικές φορές δυστυχώς εκτός σχολικής μονάδας, αλλά αυτή μπόρεσε και το έκανε και βλέπω τώρα τα παιδιά πόσο χαίρονται και πόσο συγκινούνται με αυτή την εκδήλωση, νομίζω ότι πέτυχε αυτό που έπρεπε να κάνει, εμείς έπρεπε απλώς να συνεισφέρουμε.
Πιστεύετε ότι υπάρχει ρίζα, υπάρχει συνέχεια;
-Ναι, εγώ το βλέπω, το βλέπω από τα παιδιά, δεν θα έλεγα ότι είναι πολλές οι ρίζες, αλλά οι ρίζες δεν πρέπει να είναι πολλές, πρέπει απλώς να είναι βαθιές.

Ευγένιος Χαϊτίδης, πρ. βουλευτής Σερρών: «Εδώ ήρθαμε για να ζήσουμε Ελλάδα, την πραγματική, την γνήσια, την Ελλάδα που βγαίνει μέσα από τις ψυχές ορισμένων ανθρώπων όπως η Χαρά Νικοπούλου. Αξίζει έπαινος και σε εσάς προσωπικά και στην εφημερίδα «ΧΡΟΝΟΣ» και σε όσους συμπαραστέκονται, στον μεγάλο αυτό αγώνα που δίνει η Χαρά Νικοπούλου για το αυτονόητο, αυτή η περιοχή να βροντοφωνάξει ότι είναι Ελλάδα.

Σας βλέπουμε συγκινημένο.
-Ναι. Λυπάμαι που θα το πω, αλλά είναι ντροπή για όλους αυτούς οι οποίοι τουλάχιστον δεν συμπαραστέκονται στο έργο της Νικοπούλου, πολύ περισσότερο είναι απαράδεκτο να υπάρχει αυτή η στάση της κ. Δραγώνα και των προϊσταμένων της, οι οποίοι φαίνεται με την στάση τους ότι θέλουν να απαλείψουν ή να γκριζάρουν την λέξη Ελλάδα από ορισμένες περιοχές, όμως όλοι εμείς που είμαστε εδώ βροντοφωνούμε ότι η Θράκη όπως και όλη η υπόλοιπη Ελλάδα, είναι και θα παραμείνουν Ελλάδα».

Ρεπορτάζ: Μελαχροινή Μαρτίδου, εφημερίδα ΧΡΟΝΟΣ Κομοτηνής
από το taxalia

Ξανά στόχος η δασκάλα Χαρά Νικοπούλου

Ποιοι και γιατί πολεμάνε την ηρωική δασκάλα του Μ.Δερείου Χαρά Νικοπούλου;
Ως γνωστόν έχει μετατεθεί από τώρα για τη νέα σχολική χρονιά στη Θεσ/κη,αφού η κυρία Δραγώνα έκανε πράξη την απειλή της.

Η κυρία Δραγώνα της έχει απαγορεύσει, προφορικά όπως είπε η ίδια η κυρία Νικοπούλου, ακόμη και να προβαίνει σε δημόσιες δηλώσεις.
Το γραφείο Τύπου του υπ. Παιδείας όλως παραδόξως απάντησε στις 12:30 τη νύχτα πως δεν υπάρχει τέτοια απαγόρευση αλλά ότι είναι σε ισχύ ο υπαλληλικός κώδικας!!!
Δηλαδή τι εννοεί το διανυκτερεύον υπουργείο;

Όλα αυτά στην εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλα όπου αναγκάστηκε να βγει η κυρία Νικοπούλου για να αποκρούσει την καταγγελία του Δημάρχου Ορφέα Έβρου, Πουλιλιού Ευάγγελου,ότι έχει μηνύσει μαθητές της.
Ο Δήμαρχος υποσχέθηκε να... στείλει φαξ με τη μήνυση αλλά αντί αυτού ξαναβγήκε αργότερα να πει άλλα αντ' άλλων, πως έκανε μήνυση σ' αυτούς που τη χτύπησαν και της είχαν σπάσει το χέρι.
Τι ρόλο παίζετε κύριε Δήμαρχε και ποιους σκοπούς εξυπηρετείτε;

Αντί να προστατεύετε αυτή τη σύγχρονη ηρωίδα βγαίνετε και τη διαβάλλεται δημόσια;
Στοιχειώδης ντροπή και μια σταλιά Εθνική περηφάνια δεν υπάρχει;
Η Χαρά Νικοπούλου είναι δασκάλα και κόρη ανώτατου δικαστικού κι όμως δεν χρησιμοποίησε το αξίωμα του πατέρα της για να επιτύχει έναν «καλό» διορισμό.

Διορίστηκε στο Μεγάλο Δέρειο του νομού Έβρου, σε ένα Πομακοχώρι που βρίσκεται σε υψόμετρο 600 μέτρων, απομονωμένο, που κατοικείται μόνο από μουσουλμάνους Πομάκους. Δεν επέλεξε ως τόπο κατοικίας της κάποιο κοντινό αστικό κέντρο όπως το Σουφλί ή έστω το Μικρό Δέρειο, στο οποίο διαμένουν και χριστιανοί και λειτουργούν κάποιες έστω κρατικές υπηρεσίες. Δεν έκανε δηλαδή αυτό που έκαναν και κάνουν όλοι οι άλλοι συνάδελφοί της. Επέλεξε να μείνει με τον σύζυγό της στο χωριό που διδάσκει, κοντά στους μαθητές και τις μαθήτριές της, κοντά στους ανθρώπους που εκτιμούν το έργο και την προσφορά της. Το νεαρό ζευγάρι μετέφερε ακόμη και τα πολιτικά του δικαιώματα στο χωριό και διαμένει εκεί, όχι μόνο τους μήνες του σχολικού έτους, αλλά ολόκληρο το χρόνο.

Αυτή ακριβώς η αγάπη προς τον τόπο και τους ανθρώπους του, αυτή η ανιδιοτελής διάθεση για προσφορά εκ μέρους τους, έγινε αιτία για την στοχοποίησή τους από τους πράκτορες του τουρκικού προξενείου.
Και βλέπουμε τώρα να έρχονται αρωγοί των ξένων πρακτόρων ντόπιοι δημοτικοί άρχοντες και αξιωματούχοι του ίδιου του υπουργείου Παιδείας.
Τα λόγια είναι περιττά και οι σκοποί ολοφάνεροι!
από το ΖΕΙΔΩΡΟΝ

Μπράβο Καράογλου!

Ερώτηση στη Βουλή για την εκδίωξη της Χαράς Νικολοπούλου από τον Έβρο κατέθεσε ο βουλευτής της Ν.Δ. Β’ Θεσσαλονίκης Θ.Καράογλου:

Στο στόχαστρο της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας και συγκεκριμένα της Ειδικής Γενικής Γραμματέως κας Δραγώνα, βρέθηκε η δασκάλα του μειονοτικού σχολείου στο Μεγάλο Δέρειο Έβρου, Χαρά Νικοπούλου. Συγκεκριμένα, η νεαρή δασκάλα που υπηρετούσε τα τελευταία χρόνια στο χωριό Μεγάλο Δέρειο με πληθυσμό 1.200 κατοίκων, εκδιώχθηκε επειδή υποστηρίζει με σθένος πως οι Πομάκοι μαθητές της, δεν είναι Τούρκοι.

Σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε από το Υπουργείο Παιδείας, όπου η Χαρά Νικοπούλου βραβεύτηκε με το Αριστείο Καινοτομίας, η ίδια δέχτηκε απροκάλυπτη επίθεση από την γνώριμη σε όλους κα Δραγώνα, επειδή η νεαρή δασκάλα πράττει το αυτονόητο.

Το θράσος, όμως της... κυρίας Γραμματέως του Υπουργείου, έφτασε μέχρι την απειλή για μετάθεση της νεαρής εκπαιδευτικού, όπως και τελικά έπραξε, με αποτέλεσμα η δασκάλα να μετατίθεται από το νέο σχολικό έτος σε σχολείου του 3ου Διαμερίσματος Θεσσαλονίκης. Η δράση της Χαράς Νικοπούλου ενόχλησε αρκετούς, όχι μόνο το Τουρκικό Προξενείο, αλλά και κυβερνητικά στελέχη. Η Τουρκική εξουσία δεν κατάφερε να ανακόψει την πορεία της νεαρής δασκάλας, παρόλο που κινδύνευσε ακόμη και η σωματική της ακεραιότητα, το κατάφερε όμως η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, με την αιτιολογία ότι η συγκεκριμένη εκπαιδευτικός «δεν είναι σωστή δασκάλα και ασκεί εξωτερική πολιτική στον χώρο του σχολείου». Ότι απέτυχαν να πετύχουν οι εχθροί της πατρίδας μας, το πέτυχε η κα Δραγώνα με τον διωγμό της ηρωικής δασκάλας του Έβρου.
Κατόπιν τούτων, ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:

- Συνεχίζει η Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας κα Δραγώνα, μετά από την ενέργειά της απέναντι στην δασκάλα Χαρά Νικοπούλου, να απολαμβάνει της εμπιστοσύνης της ηγεσίας του αρμόδιου Υπουργείου;

- Έχει τη διάθεση το αρμόδιο Υπουργείο να επανεξετάσει το θέμα της μετάθεσης της συγκεκριμένης δασκάλας και να την επιτρέψει να συνεχίσει το σημαντικό εκπαιδευτικό έργο της στο Δημοτικό Σχολείο του χωριού Μεγάλου Δερείου του νομού Έβρου όπου μέχρι σήμερα εξακολουθεί και διδάσκει;
από το newsblog
Σχόλιο apneagr: Για όσους δεν γνωρίζουν διαβάστε την υπόθεση εδώ: Από πότε το υπουργείο παιδείας συνηγορεί σε προτροπή για κακουργηματικές πράξεις;

Η Ελλάδα υποδουλώθηκε …επιτέλους!!!

Φαντάζομαι ότι σήμερα θα κάνουν πάρτι όλοι οι στρατιώτες της παγκοσμιοποίησης: Δήμου, Μανδραβέλης, Ρεπούση, Δραγώνα, Διαμαντοπούλου, Κουτσίκου, Πρετεντέρης… και γιατί όχι εξάλλου; Κόποι τόσων χρόνων έφεραν αποτέλεσμα!

«Χωρίς εθνική κυριαρχία, το έργο της εθνικής αποδόμησης γίνεται απείρως ευκολότερο.»

Άξιος ο μισθός σας, τον κερδίσατε επάξια τόσα χρόνια, μολύνοντας και καταστρέφοντας τον κοινωνικό ιστό, εισηγούμενοι – κύριε Κωστόπουλε- το λάιφ στάιλ , και μπολιάζοντας ταυτόχρονα τους άξεστους βαλκάνιους με την μανία της επίδειξης του γρήγορου πλουτισμού. Γλιστερών προθαλάμων, που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη Λαμογιά.

Επιτέλους όλα είναι πιο εύκολα τώρα! Χωρίς εθνική κυριαρχία, το έργο της εθνικής αποδόμησης γίνεται απείρως ευκολότερο. Τι έχει σειρά τώρα; Η γλώσσα; Η Ιστορία; Η αλλοίωση του πληθυσμού; Η πολιτισμικότητα; Η Θράκη; Το Αιγαίο; Ο αέρας που αναπνέουμε; Τι ενοχλεί τους Δεσπότες σας; Ποια είναι η επόμενη αποστολή σας;

Από το στόμα σας και... την πένα σας βγήκαν όλα αυτά τα χρόνια λόγια και λέξεις που κανείς ξένος, εχθρός και πολέμιος, του Ελληνικού τρόπου σκέψης και πνεύματος , δεν τόλμησε να ξεστομίσει η να γράψει.

Ναι αγαπητέ τεύτονα αρθρογράφε Marc Beise η Ελλάς απώλεσε την εθνική της κυριαρχία σήμερα, μόνο που δεν γίνεται αυτό για πρώτη φορά στην ιστορία της. Αυτή την φορά μόνο δεν ξέρει ποιος είναι ο εχθρός. Δεν είναι ούτε οι Ρωμαίοι, ούτε οι βυζαντινοί, ούτε οι Φράγκοι, ούτε οι Τούρκοι. Αυτή την φορά ο εχθρός είναι μάλλον η μόλυνση, που την χτυπά στα κόκκαλα και στο νευρικό σύστημα. Που εξαπλώθηκε γρήγορα και σήμερα το 95 τοις 100 της χώρας νοσεί βαριά.

Αποσβολωμένοι οι Έλληνες παρακολουθούν τις εξελίξεις και τα χειρότερα που έρχονται. Ο εκσυγχρονισμός, η διαφθορά, ο ευδαιμονισμός, η γκλαμουριά, ο ξέφρενος καταναλωτισμός, τα εξαντλητικά ωράρια εργασίας για να εξυπηρετήσουν τα προηγούμενα, το ζοφερό μέλλον που αχνοφέγγει, τους μετάλλαξε από ενεργούς πολίτες σε λοβοτομημένους υπηκόους.

Αυτό το 95 τοις 100 είναι ο σημερινός εχθρός της χώρας. Δυστυχώς.

Μόνο που ο ιός αυτός είχε μια γεύση από τα παλιά. Είχε χρησιμοποιηθεί στο κορμί της Ελλάδας με άλλη μορφή και σαν αποτέλεσμα είχε από τότε και μέχρι σήμερα να βγει ο Άνθρωπος από το κέντρο του κόσμου, και την θέση του να πάρουν οι μαυροφορεμένες, σκελετωμένες σκεπτομορφές του χριστιανισμού.

Νεκρώθηκαν οι μνήμες, κόπηκε ο ομφάλιος λώρος, πάγωσε ο χρόνος!

Έκτοτε έφυγε ο Πολίτης και ήρθε ο Δούλος, με τον Αρχιμανδρίτη και το Ποίμνιο του.

Τι απογοήτευση αγαπητέ Τεύτονα!!! Δεν μας υποδούλωσες σήμερα, είμαστε υπο-δούλοι εδώ και εκατοντάδες χρόνια!

Παρ όλα αυτά είχε μείνει και κάποιο σπέρμα, όπως έλεγε και κάποιος «εθνικιστής» της εποχής, που ισχυριζόταν ότι … “φημί γαρ το μεν Ελληνικόν γένος αυτό αυτώ οικείον είναι και συγγενές, τω δε βαρβαρικώ οθνείον τε αλλότριον”. –[μετ.: “Οι Έλληνες μεταξύ τους είναι οικείοι και συγγενείς, ενώ με τους βαρβάρους είναι άσχετοι και ξένοι” - Πολιτεία 470γ].

Με την δεύτερη και ισχυρή δόση του εκσυγχρονισμού και της παγκοσμιοποίησης επιχειρείται να πεταχτεί στο ανάθεμα ό,τι έχει μείνει από αυτό το σπέρμα και την λέξη Ελλάδα, Ελληνικό, Έλληνας, και Ελληνίδα.

«Αλλά μη ην δ εγώ εις ικανός γενόμενος, πόλιν έχων πειθόμενην, παντ επιτελέσαι τα νυν απιστούμενα». [μετ.: “Αρκεί όμως, είπα εγώ, να βγει ένας μόνον άξιος, που να έχει στα χέρια του μια πολιτεία πειθαρχημένη, και θα τα κατορθώσει όλα αυτά που τώρα φαίνονται απίστευτα.”].

Αυτή η πολιτεία είναι το 5 τοις 100.

Αυτή είναι η αναγκαία και ικανή συνθήκη, η κρίσιμη μάζα, για να σωθεί η Πατρίδα μας.

Θα μας βρείτε μπροστά σας Αγαπητοί, σας ξέρουμε έναν προς έναν, και θα μας μάθετε και εσείς με τα ονόματα μας έναν προς έναν. Ούτε μάσκες, ούτε νεοταξικές κουκούλες.

Πολλοί από εσάς δεν αντέχετε ούτε την αναγνώριση. Τρανή απόδειξη αυτός εδώ ο ιστότοπος που μόλις παρακολούθησε αυτούς που μας παρακολουθούν, στον πανικό σας, τον κλείσατε!!

Έχουμε πολλά να πούμε!
από το Alkimos archive

Μία Γυναίκα απαντά στις “πρέσβειρες της μισανθρωπίας”

Διαβάζοντας το άρθρο "εισάγουμε βαρβαρικές και μεσαιωνικές απόψεις για την θέση της γυναίκας", έχω να σχολιάσω τα εξής:

Ως γυναίκα και επιστήμων, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι οι Ελληνίδες παρακολουθούμε αυτό το θέμα (λαθρομετανάστευση – ελληνοποίηση) πολύ στενά και είμαστε απολύτως έτοιμες να διατρανώσουμε ενεργά την αντίθεσή μας.
Όπως μπορεί κανείς εύκολα να φανταστεί, η ύπαρξη και (ακόμη χειρότερα ) η πιθανή νομιμοποίηση αυτών των αγελαίων πληθυσμών, δεν μπορεί να βρίσκει σύμφωνη καμία γυναίκα.

Στην εύλογη απορία σας: "μα οι κ.κ Δραγώνα, Γιαννάκου, Αλ- Σάλεχ κλπ., δεν είναι γυναίκες;"
Ευθέως σας απαντώ: ΟΧΙ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ.
Και εξηγούμαι: Η λέξη Γυναίκα παραπέμπει σε αξιοπρεπή, περήφανα, ικανά και σθεναρά πλάσματα, δηλ. ολοκληρωμένους ανθρώπους.
Οι πάσης φύσεως σαχλαμαρίτσες, οι καρπαζοεισπρακτόρισσες, εκείνες που αποδέχονται τον εξευτελισμό τους και υιοθετούν το ρόλο του θύματος, δεν είναι γυναίκες, αλλά θλιβερά ανθυποκατάστατα, χωρίς αυτοσεβασμό και χωρίς αξιοπρέπεια.
Καταχρώνται την φυλετική ιδιότητα της γυναίκας, και αυτό το βρίσκω εξοργιστικό.
Καμία πραγματική γυναίκα σε αυτήν την χώρα, δεν πρόκειται ποτέ να αποδεχθεί ότι θα ονομάζονται Ελληνίδες,
- αυτές που καλύπτουν τον εαυτό τους με μπούργκες και μαντήλες, ώστε να μην “προκαλέσουν” τον “ευσεβή” μουσουλμάνο,
- αυτές που συνουσιάζονται και γεννοβολάνε με το ζόρι,
- αυτές που ανέχονται να τις θεωρούν ζώα και έτσι να τους συμπεριφέρονται,
- αυτές που δέχονται μύριους εξευτελισμούς, στο όνομα μίας δήθεν θρησκείας,
- αυτές τέλος, που παρ’ότι ζουν σε δυτικές κοινωνίες επί δεκαετίες, αντί να υιοθετήσουν συνήθειες ανθρώπινες και δημοκρατικές, αντιθέτως θεωρούν χρέος τους να εκπαιδεύσουν τις επόμενες γενιές στις ίδιες πρακτικές σκλαβιάς, και (ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ) απαξιώνουν και λοιδορούν την Ευρωπαία γυναίκα για τις συνήθειές της, για την ενδυμασία της και την συμπεριφορά της.
Η ελληνοποίηση αυτών των πληθυσμών θα φέρει και ελληνοποίηση των πρωτόγονων πρακτικών τους.

Τόσο πολύ θέλουν ορισμένοι, η ελληνική κοινωνία (με όλα τα κουσούρια της) να γυρίσει αιώνες πίσω; ή να φτάσει σε βαρβαρότητες στις οποίες ποτέ πριν δεν είχε ενδώσει;
Με νύχια και με δόντια, θα πολεμήσουμε ώστε αυτά να μην επιτραπούν ποτέ στον τόπο μας.
από το olympia

"Προοδευτικοί" εκπαιδευτικοί

Διαβάσαμε το θέμα με τη Φιλόλογο που υποχρέωσε μαθητές να γράψουν το ρήμα «είμαι» στα Αλβανικά στο ιστολόγιο "Ελλήνων Αφύπνιση" και μας έκανε εντύπωση. Ίσως και να το θεωρήσαμε υπερβολικό, αλλά μετά θυμηθήκαμε την κα Πρωτονοτάριου και το είδαμε με "άλλο μάτι". Μάλλον είναι κι αυτό ένα σημάδι των καιρών, ένα ακόμη δείγμα των προβλημάτων του σύγχρονου Ελληνικού σχολείου.

Σα να μην έφταναν τα προβλήματα στέγης, εξοπλισμού κ.α. προστέθηκε στα προηγούμενα η αυθαίρετη συμπεριφορά των "προοδευτικών" εκπαιδευτικών - οι οποίοι πρόσκεινται κυρίως στο Σύριζα - που θεωρώντας το σχολείο "τσιφλίκι" τους πιστεύουν ότι μπορούν να αυθαιρετούν κατά βούληση. Έτσι, επεμβαίνουν στην διδακτέα ύλη, τις δομές και τους στόχους του Ελληνικού σχολείου, αντίθετα με τις προσταγές του Υπουργείου αλλά και του Συντάγματος της χώρας, πάντα όμως σύμφωνα με τις "προοδευτικές", θολοκουλτουριάρικες αντιλήψεις τους.

Τα Πανεπιστήμια και οι... "προοδευτικοί" πανεπιστημιακοί τύπου Δραγώνα τους "εκτρέφουν", η Ελληνική Πολιτεία τους ανέχεται και τους αθωώνει στα Δικαστήρια στη σπάνια περίπτωση που φτάσει κάποιο περιστατικό μέχρι εκεί. Το καζάνι όμως βράζει, οι γονείς και οι λοιποί εκπαιδευτικοί αρχίζουν να μιλάνε όλο και περισσότερο μεταξύ τους και ελπίζουμε ότι η Πολιτεία θα αφουγκραστεί τον κοχλασμό και θα πάρει μέτρα.

Όσοι είστε γονείς μαθητών Γυμνασίου και Λυκείου ρωτάτε καθημερινά τα παιδιά σας για τα θέματα της σχολικής τους καθημερινότητας, για τις συζητήσεις στην τάξη και για τις σχολικές εκδηλώσεις. Μπορεί να διαπιστώσετε κι εσείς κάποιο αντίστοιχο περιστατικό.

Όσο "ξυπνάει" ο κόσμος οι ηλικίες στις οποίες οι εν λόγω "προοδευτικοί" εκπαιδευτικοί απευθύνουν τις ιδέες και τη στόχευση του προσηλυτισμού τους γίνονται όλο και μικρότερες. Παλιά ήταν τα Πανεπιστήμια, μετά τα Λύκεια και τώρα ακόμη και τα Γυμνάσια.
Ας είμαστε σε επαγρύπνηση...
από το Εκπαιδευτικοί Λήμνου

Ο Μίκης απαντά στη Θάλεια Δραγώνα

Προς την κ. Θάλεια Δραγώνα
Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας
Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην προσχολική ηλικία
του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Ναυαρίνου 13, 10680 Αθήνα

Αθήνα, 10.1.2010

Αγαπητή κυρία Δραγώνα,

Έλαβα την επιστολή και τα βιβλία σας και σας ευχαριστώ. Διάβασα επίσης στο «Βήμα» και τα «Νέα» τις συνεντεύξεις σας, οι οποίες όμως κινούνται μονάχα γύρω από δυο-τρεις φράσεις που σας αποδόθηκαν εδώ και πολύ καιρό, για να διαψευσθούν ύστερα από μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση.

Οι συνεντεύξεις αυτές και η μεγάλη προβολή τους (σε συνδυασμό με την φίμωση των αντιθέτων απόψεων) δεν πετυχαίνουν τίποτε άλλο παρά να αποκαλύπτουν στον ελληνικό λαό τους πανίσχυρους φίλους σας στα ΜΜΕ αποδεικνύοντας το εύρος και τα ερείσματα αλλά και τον συντονισμό της προσπάθειας που εξυφαίνεται με στόχο την αλλοίωση της εθνικής-ελληνικής μας ταυτότητας. Καθώς και τον τρόμο που δημιουργεί η αυξανόμενη παλλαϊκή αντίδραση στις απόψεις σας, που ακυρώνει την αρχική σας προσπάθεια να εκμεταλλευθείτε την αντίδραση του κ. Καρατζαφέρη βαφτίζοντας όσους διαφωνούν «ακροδεξιούς».

Τρόμος που φτάνει σε... σημείο να προκαλεί συμπτώματα της «Λύσσας-Σόρος» σε υποταχτικούς κονδυλοφόρους όπως σ’ αυτόν τον δυστυχή κ. Χάρη σε σημερινό (9.1.10) ένθετο αθηναϊκής εφημερίδας.

Επειδή τυχαίνει να είμαι ένας από τους πρωτεργάτες αυτής της εκστρατείας για την ενημέρωση του ελληνικού λαού με ρίζες βαθειές στην αληθινή ελληνική Αριστερά από την εποχή του ΕΑΜ, θα ήμουν ο τελευταίος που θα επέτρεπα στον οποιονδήποτε να καπηλευτεί την λέξη και την έννοια «πατρίδα».

Το ΕΑΜ και το τότε ΚΚΕ κατέκτησε την εμπιστοσύνη του 70% του λαού μας για την πίστη του και τους αγώνες του για τη Λευτεριά της ελληνικής πατρίδας και την αναγέννηση του ελληνικού έθνους. Με την πεποίθηση ότι υπηρετούμε τα ιδεώδη των Ελλήνων για την ελευθερία και την δημοκρατία από τα βάθη των αιώνων και φτάνοντας ως το «Ελευθερία ή θάνατος» του Κολοκοτρώνη, ορθώσαμε το ανάστημά μας και αναμετρηθήκαμε με το όπλο στο χέρι, με την πιο φονική δύναμη που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα: την χιτλερική Βέρμαχτ, τα ναζιστικά Ες-Ες και την Γκεστάπο, με αμέτρητες θυσίες σε αίμα, βασανισμούς και διώξεις. Ενώ παράλληλα και μέσα σ΄ εκείνες τις σκληρές συνθήκες τιμούσαμε και τρεφόμαστε με τον ελληνικό πολιτισμό για τον οποίο είμαστε περήφανοι και συγχρόνως οραματιζόμαστε τη μελλοντική κοινωνία της δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της «πανανθρώπινης λευτεριάς».

Αυτή υπήρξε ως σήμερα η γνήσια και μοναδική Αριστερά, όπου οι λέξεις «έθνος» και «πατρίδα» ήταν για μας δόξα και τιμή και όχι ντροπή όπως τις κατάντησαν χτες και σήμερα ορισμένα γκρουπούσκουλα και ομάδες «διανοουμένων» που στο όνομα της Αριστεράς ντροπιάζουν με τις «ιδέες» και τα καμώματά τους, τους αγώνες και τις θυσίες μας, ενώ δηλητηριάζουν την ανύποπτη νεολαία μας, που η νικήτρια και θριαμβεύουσα ακόμα και σήμερα εθνικοφροσύνη κρατάει στα σκοτάδια, έχοντας καταδικάσει σε λήθη τη σύγχρονη ιστορία μας.

Όμως η ακτινοβολία εκείνων των ηρωικών χρόνων αψηφώντας όλα τα εμπόδια εξακολουθεί να εμπνέει το λαό μας, γι’ αυτό και η αντίθεση στην συστηματική απόπειρα που επιχειρείται εδώ και καιρό με στόχο την ουσιαστική ανατροπή της ελληνικής ιστορίας, είναι καθολική και δεν συνδέεται με την α΄ ή την β΄ πολιτική παράταξη αλλά με το σύνολο των Ελλήνων, που γαλουχήθηκε με μια συγκεκριμένη και βαθειά ριζωμένη άποψη για το τι είναι πατρίδα, τι είναι Ελλάδα, τι είναι ιστορία, τι είναι ελληνικός λαός και ελληνικό έθνος.

Κι ακόμα γνωρίζει καλά -γιατί τα βιώνει, ποια είναι τα βασικά ιστορικά και πολιτισμικά στοιχεία που μας διέπλασαν από το ΄21 έως σήμερα.

Αρνούμενοι και κατεδαφίζοντας όλα αυτά που μας έκαναν αυτούς που είμαστε χτες, προχτές και σήμερα,με το πρόσχημα μιας δήθεν επιστημονικής αναθεώρησης της ιστορικής πραγματικότητας, όπως αποδεικνύεται σε κάθε σελίδα του βιβλίου σας «Τι είν’ η Πατρίδα μας;» στην ουσία αμφισβητείτε ο,τιδήποτε θετικό έπραξε ο λαός αυτός σε όλους τους τομείς του εθνικού μας βίου κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων αιώνων.

Με το βιβλίο σας αποδομείτε τις ιδέες, πεποιθήσεις, τα «πιστεύω», σε σχέση με το ελληνικό έθνος και τις ρίζες του, δηλαδή όλα αυτά που ενέπνευσαν και παρακίνησαν τον λαό μας. Όμως αν στις αρχές του 19ου αιώνα δεν υπήρχαν οι ιδέες για τη συνέχεια του ελληνικού έθνους και όλα τα «πιστεύω» που εσείς σήμερα απορρίπτετε ως άνευ ουσιαστικού περιεχομένου και εκτός ιστορικής πραγματικότητας, τότε δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν η Επανάσταση του ΄21, το κίνημα του Φιλελληνισμού, το δημοκρατικό κίνημα του Μακρυγιάννη, η αποπομπή του Όθωνα, οι Βαλκανικοί πόλεμοι, η Εθνική Αντίσταση. Δεν θα υπήρχε ο Άρης Βελουχιώτης. Και όχι μονάχα αυτός, γιατί σύμφωνα με κείνα που επιχειρείτε να διδαχθούν τα παιδιά μας, δεν θα υπήρχε ούτε ένας αντάρτης, μιας και ΟΛΟΙ πήραν τα όπλα για την Ελλάδα και την Πατρίδα. Ενώ αν είχαν τα μυαλά τα δικά σας, δηλαδή εξέταζαν το «επιστημονικώς ορθόν», θα τα βρίσκανε μια χαρά με τους Γερμανούς που εξ άλλου το μόνο που ζητούσαν από μας ήταν να τους παραχωρήσουμε την άδεια χρήσης των λιμανιών και των αεροδρομίων μας.

Κατά τον ίδιο τρόπο δεν θα υπήρχαν οι δημοκρατικοί αγώνες και η Αντίσταση κατά της χούντας. Δεν θα υπήρχαν ο Σολωμός, ο Κάλβος, ο Παλαμάς, ο Καβάφης, ο Καλομοίρης,ο Καζαντζάκης, o Σικελιανός, ο Σεφέρης, ο Ρίτσος, ο Τσαρούχης, ο Ελύτης, ο Χατζιδάκις, ο Εγγονόπουλος,ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος, ο Παρθένης, ο Καμπανέλλης, ο Γεωργουσόπουλος, ο Κουν, ο Μινωτής, ο Κακογιάννης, ο Αγγελόπουλος. Όπως δεν θα υπήρχαν οι διανοητές, οι φιλόσοφοι, οι μεγάλοι πολιτικοί ηγέτες από τον Τρικούπη και τον Βενιζέλο ωε τον Καραμανλή και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Δεν θα υπήρχαν τα μεγάλα κινήματα όπως των δημοτικιστών και των φοιτητών. Δεν θα υπήρχε το κίνημα για την Κύπρο ούτε οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης προς τα σημερινά θύματα του επιθετικού ιμπεριαλισμού, την Γιουγκοσλαυία, την Παλαιστίνη, το Αφγανιστάν και το Ιράκ. Και δεν θα συνέβαιναν προ παντός εκείνες οι πράξεις, που αποδεικνύουν την ιδιαιτερότητα του λαού μας, που τόσο επίμονα σαρκάζετε, όπως το ΟΧΙ το 1940 και η μάχη της Κρήτης, καθώς και το ότι ανάμεσα σε όλους τους ευρωπαίους, μονάχα η Ελλάδα αρνήθηκε να ντύσει τα παιδιά της με την στολή της Βέρμαχτ και να τα στείλει στο ανατολικό μέτωπο. Χάρη στις μοναδικές μέσα στην κατεχόμενη Ευρώπη παλλαϊκές διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας με χιλιάδες νεκρούς, τραυματίες και εκτοπισμένους σε στρατόπεδα θανάτου.

Κι αυτό γιατί οι εθνικοί και δημοκρατικοί μας αγώνες, καθώς και τα πνευματικά έργα και οι πολιτικές πράξεις των προσώπων αυτών, διαπνέονταν από την πεποίθηση ότι η σύγχρονη Ελλάδα έχει επηρεαστεί βαθειά από μια βαρειά κληρονομιά, απέναντι στην οποία θα πρέπει να φανούμε δημιουργικά αντάξιοι.

Για όλα αυτά έχετε να πείτε μια μόνο λέξη: εθνοκεντρισμός, δηλαδή ότι είναι ασυγχώρητη υπερηφάνεια για ένα λαό να θαυμάζει τα επιτεύγματά του, φτάνοντας στο σημείο να προτείνετε να εκλείψει από τα σχολικά βιβλία, γιατί αυτό επιτάσσει η σύγχρονη επιστήμη για την αναθεώρηση της ιστορίας. Με άλλα λόγια επιχειρείτε έναν γενικευμένο ευνουχισμό σε ό,τι πολυτιμότερο και πιο ελληνικό πέτυχε ο λαός μας έως τώρα, με τελικό αποτέλεσμα την μετατροπή μας σε έναν άλλο λαό, προσαρμοσμένο στις συνταγές του καμουφλαρισμένου αφελληνισμού, που κοσμούν κάθε σελίδα του εν λόγω βιβλίου σας.

Κι αυτό γιατί διαφωνείτε με την ύπαρξη και την αξία των βασικών πυλώνων πάνω στους οποίους στηρίχθηκαν οι ιδέες, οι πράξεις, οι αγώνες, οι θυσίες και τα έργα, πνευματικά και άλλα.

Βαφτίζετε εθνοκεντρισμό την ξεχωριστή πίστη, ακόμα και θαυμασμό που μπορεί να έχει ένας λαός για την ιστορία και τον εαυτό του. Τις ξένες επεμβάσεις, που αλλοίωσαν την εθνική μας ζωή, τις θεωρείτε σχεδόν ανύπαρκτες και πρόσχημα για να καλύψουμε τις δικές μας -υπαρκτές βεβαίως- αδυναμίες.

Την ιδιαιτερότητα των αγώνων μας, ειδικά στον β΄ παγκόσμιο πόλεμο την αποκαλείτε σωβινισμό, πράξη εχθρική προς τους άλλους και την θεωρείτε γενεσιουργό αιτία ξενοφοβίας.

Την υπερηφάνεια μας για τα κατορθώματα των αρχαίων Ελλήνων την βαφτίζετε στείρο εθνικισμό και ιστορική αυταπάτη. Δηλαδή θέλετε σώνει και καλά να αποδείξετε ότι κακώς πιστεύαμε ως τώρα όσα πιστεύαμε για την καταγωγή, τις παραδόσεις, την ιστορία και τον πολιτισμό μας, πράξη που στην ιατρική επιστήμη ονομάζεται «ευνουχισμός». Και οχυρωμένη πίσω από ηχηρά ονόματα ξένων επιστημόνων βαλθήκατε με την βοήθεια ισχυρών πολιτικών και οικονομικών κύκλων, μιας και είναι πολύ δύσκολο να ευνουχίσετε έναν ολόκληρο λαό κατεδαφίζοντας τα σύμβολα και τους μύθους του, να ξεκινήσετε το θεάρεστο έργο σας από τα τρυφερά και ανύποπτα παιδιά μας.

Όπως το επιχείρησε χθες η φίλη σας κ. Ρεπούση -ανεπιτυχώς- ενώ σήμερα, με τον αέρα μάλιστα της κρατικής συμπαράστασης το επεκτείνετε εσείς με νέα έφοδο για τον ευνουχισμό της μαθητικής μας νεολαίας από κρατικό μάλιστα πόστο!

Γνωρίζετε κυρία Δραγώνα, ότι δεν έχω τίποτα προσωπικό μαζί σας, όπως γνωρίζετε ότι θα σας ήταν λίγο δύσκολο να με βαφτίσετε κι εμένα … ακροδεξιό. Προς το παρόν μπορείτε εσείς και οι φίλοι σας να με φιμώσετε. Όμως σ’ αυτό είμαι συνηθισμένος και μάλιστα θα σας έλεγα ότι όποιοι και όσοι στο παρελθόν κατά καιρούς επεχείρησαν να φιμώσουν τις ιδέες αλλά και την μουσική μου, είχαν … κακά γεράματα. Όπως ίσως ξέρετε ή θα έχετε ακούσει, η ζωή και το έργο μου στηρίχθηκε επάνω σε τρεις λέξεις: Ελλάδα, Πατρίδα, Ελευθερία. Και όλοι μου οι αγώνες έγιναν μόνο και μόνο για να τις υπερασπίσω με κάθε θυσία. Το ίδιο κάνω και τώρα.

Σήμερα εσείς και οι φίλοι σας, με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι οι προηγούμενοι, επιχειρείτε να κατεδαφίσετε τις ιδέες, τις πράξεις και τα έργα που συμβολίζουν αυτές οι τρεις λέξεις, που όπως είπα, ενέπνευσαν και στήριξαν όλες τις γενιές των νεοελλήνων, για να γίνουμε αυτό που είμαστε σήμερα.

Μια κορυφαία στιγμή στην νεότερή μας ιστορία υπήρξε και η Εθνική μας Αντίσταση, τότε που έλαμψαν αυτές οι τρεις λέξεις οδηγώντας τα νιάτα εκείνης της εποχής σε ανυπέρβλητες θυσίες. Χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες τα θύματα. Τι μας οδηγούσε τότε; Όλα αυτά που καταδικάζονται σε κάθε σελίδα του βιβλίου σας, για να ανοίξει ο δρόμος σε μια γενικευμένη αλλοίωση του εθνικού μας χαρακτήρα ξεκινώντας με δήθεν επιστημονικό τρόπο από τα τρυφερά μας νιάτα.

Άλλωστε αυτή η προσπάθεια που γίνεται μέσα στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης, έχει αφετηρία γνωστά σε όλους διεθνή κέντρα, που επιδιώκουν την διάλυση των εθνών-λαών με εθνικές ιδιαιτερότητες, συμφέροντα και «αρχές» που οδηγούν σε αντιστάσεις μπροστά στη λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης και γι’ αυτό με τη διάλυση των εθνών επιδιώκουν την μετατροπή των ανθρώπων σε ανυπεράσπιστες μονάδες χωρίς μνήμη και ενοχλητικές ιδιαιτερότητες.

Eίναι δυνατόν να επιτραπεί να γίνει κάτι τέτοιο; Να γιατί με βρίσκετε και θα με βρίσκετε πάντοτε αντίθετο, γιατί πιστεύω ότι η γενιά η δική μου έχει αποδείξει στην πράξη, με έργα και όχι μόνο με λόγια, ότι σ’ αυτή τη γωνιά της γης κατοικούν άνθρωποι που είναι Έλληνες με όλη την ιστορική σημασία αυτής της λέξης και τίποτε -απολύτως τίποτε- δεν μπορεί να αμαυρώσει και πολύ περισσότερο να αλλοιώσει.

Τέλος οφείλω να σας πω ότι:

Από την ανάγνωση του βιβλίου σας «Τι είν’ η Πατρίδα μας;» έχω συναγάγει ορισμένα συμπεράσματα, που πιστοποιούν θεμελιακές διαφορές από τις απόψεις σας. Θα αρκεστώ προς το παρόν σε μερικά παραδείγματα:

«Η κυρίαρχη αντίληψη για το έθνος και την εθνική ταυτότητα, με βάση την οποία οι πολιτικές εξουσίες στην Ευρώπη αλλά και έξω από αυτήν οργανώνουν το διαπαιδαγωγητικό ρόλο του σχολείου, είναι ακόμη σήμερα σε μεγάλο βαθμό η αντίληψη που κληρονόμησε ο ρομαντισμός του 19ου αιώνα, σύμφωνα με την οποία το έθνος αποτελεί οικουμενική, "φυσική" οντότητα, ανεξάρτητη από το χρόνο και το χώρο, και η εθνική ταυτότητα, αυτονόητη και αναλλοίωτη αποτύπωση κοινωνικής ομοψυχίας και συνοχής. Οι εθνικές ιστοριογραφίες προέρχονται από αυτή την παράδοση και δίνουν έμφαση στη συνέχεια της ιστορίας και του πολιτισμού της εθνικής ομάδας, στις αντιστάσεις της απέναντι στις εξωτερικές επιβουλές, στην ομοιογένειά της. Στο σχολείο η ιστορία καλείται να διδάξει τα κατορθώματα των προγόνων και να σφυρηλατήσει την εθνική υπερηφάνεια και ενότητα, ενώ η γλώσσα και η γεωγραφία επιβεβαιώνουν την εθνική συνέχεια στο χρόνο και στο χώρο». (σελ. 31)
Είναι φανερό ότι θεωρείτε ότι το έθνος και η εθνική ταυτότητα είναι «κληρονομιά του ρομαντισμού του 19ου αιώνα [και δεν] αποτελεί «φυσική» οντότητα ανεξάρτητη από τον χρόνο και τον χώρο, αυτονόητη και αναλλοίωτη αποτύπωση εθνικής ομοψυχίας και συνοχής».

Φαίνεται ακόμη ότι δεν είσθε σύμφωνη με την έμφαση που δίνεται στο σχολείο «στη συνέχεια της ιστορίας και του πολιτισμού της εθνικής ομάδας, στις αντιστάσεις της απέναντι στις εξωτερικές επιβουλές, στην ομοιογένειά της». Καθώς και στο γεγονός ότι «η ιστορία καλείται να διδάξει τα κατορθώματα των προγόνων και να σφυρηλατήσει την εθνική υπερηφάνεια και ενότητα., ενώ η γλώσσα και η γεωγραφία επιβεβαιώνουν τη συνέχεια στο χρόνο και στον χώρο».

Θα ήθελα ειλικρινά να μου λέγατε, αν η παράγραφος αυτή αναφέρεται θετικά ή αρνητικά στον τρόπο που το σχολείο αντιμετωπίζει τα προβλήματα αυτά. Μιας και δεν το λέτε φανερά. Όμως αφήνετε να υπονοηθεί, ότι όλες αυτές οι ιδέες περί έθνους και εθνικής ταυτότητας αποτελούν σύμπτωμα που μας επιβλήθηκε από την «ρομαντική αντίληψη της ιστορίας στο τέλος του 19ου αιώνα. Άρα ξεπερασμένες και αντιεπιστημονικές σύμφωνα με την οπτική γωνία τη δική σας και των υπολοίπων συνεργατών σας που συμμετέχουν στην συγγραφή του εν λόγω βιβλίου.

Να όμως που τόσο εγώ όσο και οι γενιές των παππούδων μου αλλά και των συμμαχητών και συνοδοιπόρων μου στους δρόμους των εθνικών αγώνων και στις προσπάθειες για τη δημιουργία μιας ελληνικής τέχνης διαπνεόμεθα σε κάθε μας βήμα και προσπάθεια από αυτές ακριβώς τις ιδέες που καταγγέλλετε ως ξεπερασμένες και ευτελή ως φαίνεται προϊόντα μιας ξεπερασμένης πια ρομαντικής αντίληψης. Και μόνο μ’ αυτή την παράγραφο, μου ζητάτε να απαρνηθώ τον εαυτό μου, τη ζωή μου, τις ιδέες και το έργο μου. Και όχι μόνο από εμένα αλλά όπως αποδεικνύεται από τις πράξεις και τα έργα τους, ΟΛΟΥΣ σχεδόν τους νεοέλληνες, ανώνυμους και επώνυμους που από το 1821 έως σήμερα πίστεψαν ακριβώς σ’ αυτά που θεωρείτε ότι κακώς διδάσκονται σήμερα στο ελληνικό σχολείο. Άλλωστε αμέσως μετά διευκρινίσατε ότι «στις σύγχρονες κοινωνικές επιστήμες για το εθνικό φαινόμενο η ρομαντική αντίληψη για το έθνος έχει γίνει αντικείμενο κριτικής… Οι σύγχρονες θεωρήσεις (…) συγκλίνουν στην παραδοχή ότι η έννοια του έθνους είναι σχετικά πρόσφατη, αλλάζει μέσα στο χρόνο» και παρακάτω αποκαλείτε «φανταστική κοινότητα» του έθνους που στηρίζεται στη νέα νοηματοδότηση (ομολογώ πως δεν καταλαβαίνω τον όρο) υπαρκτών κοινών χαρακτηριστικών» και όλα αυτά τα προσφέρει «η εθνική ταυτότητα» (που ήρθε) «να αντικαταστήσει το κενό που δημιούργησε η κατάλυση των παραδοσιακών μορφών κοινωνικής οργάνωσης».

«Καθώς διευρύνεται το σχετικά πρόσφατο ενδιαφέρον των κοινωνικών επιστημών για το εθνικό φαινόμενο, η ρομαντική αντίληψη για το έθνος έχει γίνει αντικείμενο κριτικής τα τελευταία χρόνια. Οι σύγχρονες θεωρήσεις, παρά τις σημαντικές διαφορές τους ως προς την προέλευσή τους, συγκλίνουν στην παραδοχή ότι η έννοια του έθνους είναι σχετικά πρόσφατη, αλλάζει μέσα στο χρόνο και μπορούμε επομένως να κάνουμε την ιστορία της: πιο συγκεκριμένα η έννοια του έθνους όπως χρησιμοποιείται σήμερα διμορφώθηκε ιστορικά τα τελευταία διακόσια χρόνια και συνδέεται άμεσα με τη δημιουργία των εθνών-κρατών (Noiriel 1991). Η εθνική ταυτότητα ήρθε να αντικαταστήσει το κενό που δημιούργησε η κατάλυση των παραδοσιακών μορφών κοινωνικής οργάνωσης και να προσφέρει στα μέλη των σύγχρονων κοινωνιών νέα βάση κοινωνικής συνοχής μέσα από τη δημιουργία της «φαντασιακής κοινότητας» του έθνους, που στηρίζεται στη νέα νοηματοδότηση υπαρκτών κοινών πολιτισμικών χαρακτηριστικών». (σελ. 31)

Γιατί τάχα πολύπλοκες εγκεφαλικές αναλύσεις για αυτονόητα γεγονότα, όπως είναι η συνεχής ανανέωση των μορφών της κοινωνικής συγκρότησης, για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι το έθνος αποτελεί μια «φανταστική κοινότητα»; Αλήθεια, τι θα πει αυτό; Το έθνος σε σχέση με την κοινωνία είναι η ψυχή σε σχέση με το σώμα. Κι εδώ είναι πιστεύω, το λάθος της σύγχρονης κοινωνικής επιστήμης, που επαγγέλλεσθε. Γιατί επιχειρεί να αναλύσει και να εξηγήσει μορφές και λειτουργίες που αφορούν την κοινωνία-σώμα και όχι το έθνος-ψυχή. Που δεν αναλύεται ούτε εξηγείται, γιατί όπως και τα φαινόμενα της θρησκείας και της τέχνης, ανάγεται στην μεταφυσική και στην υπέρβαση. Στο υπερλογικό και ανεξήγητο.

Αν και για τη συνέχεια του ελληνικού έθνους, πέραν του γεγονότος ότι για την παμψηφία θα έλεγα των νεοελλήνων -ανωνύμων και επωνύμων- δεν αποτελούσε και αποτελεί μόνο ένα είδος θρησκευτικής πίστης (άκρως αντιεπιστημονικής βεβαίως για σας) υπάρχουν απτές αποδείξεις ότι ορισμένοι βασικοί άξονες του πνευματικού κόσμου των αρχαίων Ελλήνων κατάφεραν να διατηρηθούν και να φτάσουν ως τις μέρες μας. Λ.χ. είναι πασίγνωστη η διάρκεια της ελληνικής γλώσσας. Δεν είναι όμως γνωστή η διάρκεια της αρχαίας ελληνικής μουσικής μέσω των βασικών μουσικών κλιμάκων, που παρέμειναν αναλλοίωτες, καθώς οι αρχαίοι μουσικοί τρόποι πέρασαν ατόφιοι στη Βυζαντινή μουσική με το νέο όνομα «ήχοι» κι από κει δια μέσου της αραβικής μουσικής και με καινούριο όνομα, «δρόμοι», δημιούργησαν το ρεμπέτικο τραγούδι από το οποίο προήλθε τόσο η σύγχρονη λαϊκή μας μουσική όσο και η έντεχνη-λαϊκή μουσική, μέσα στην οποία συνενώθηκε η μουσική με την ποίηση. Δηλαδή το φαινόμενο που χαρακτήριζε την αρχαία μουσική, δεδομένου ότι τότε με τον όρο «μουσική» εννοούσαν αποκλειστικά την σύζευξη Μουσικής και Λόγου.

Ένα άλλο σημαντικό δημιούργημα των αρχαίων, υπήρξε ως γνωστόν και η Δημοκρατία και μάλιστα η άμεση Δημοκρατία. Μετά την κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους και σχεδόν έως σήμερα στην Ευρώπη κυριάρχησαν συστήματα συγκεντρωτικά, βασιλείες αυτοκρατορίες, δικτατορίες, σοσιαλιστικές εξουσίες. Η χώρα μας κατακτήθηκε για τέσσερις αιώνες από την Οθωμανική αυτοκρατορία. Εν τούτοις και κάτω από αυτές τις καταλυτικές συνθήκες οι ελληνικές κοινότητες, μέσα και έξω από τον γεωγραφικό μας χώρο, κυβερνήθηκαν με δημοκρατικό τρόπο. Οι κάτοικοι λ.χ. ενός χωριού εξέλεγαν τακτικά με καθολική ψηφοφορία την διοικητική και τη δικαστική τους εξουσία. Κι αυτό αντανακλάται στο Σύνταγμα της Επιδαύρου, μέσα στο οποίο ρητώς αναφέρεται ότι απαγορεύονται οι «τίτλοι ευγενείας». Άλλωστε αυτό το δημοκρατικό φρόνημα μπορούμε να πούμε ότι παραμένει έως σήμερα βασικό γνώρισμα της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.

Κι αυτό σε πείσμα των προσπαθειών των ξένων δυνάμεων να επιβάλουν τις γνωστές δυναστείες των Βαυαρών και των Γλύξμπουργκ. Γεγονός που αρνείσθε πεισματικά να παραδεχτείτε. Δηλαδή το γεγονός των συνεχών παρεμβάσεων των ξένων στην χώρα μας, που υπήρξαν πρόξενοι των μεγαλυτέρων εθνικών μας καταστροφών. Όπως της Μικρασιατικής, του Εμφυλίου, της Κύπρου και τέλος της στρατιωτικής δικτατορίας.

Συμφωνώ μαζί σας στην παράγραφο της σελ. 33, ότι τα κριτήρια με τα οποία ορίζεται ένα έθνος είναι πολιτισμικού χαρακτήρα: καταγωγή, γλώσσα, θρησκεία και παραδόσεις, μύθοι, ιστορίες, μνήμες.

«Όπως χαρακτηριστικά δείχνουν οι παραπάνω έρευνες, τα κριτήρια με τα οποία ορίζεται το έθνος είναι πολιτισμικού χαρακτήρα: καταγωγή, γλώσσα, θρησκεία και παραδόσεις, μύθοι, ιστορικές μνήμες. Τα πολιτισμικά αυτά κριτήρια, που θεωρούνται κοινά, προσδιορίζουν τον συμβολικό και τον φυσικό χώρο του έθνους. Οτιδήποτε διαφορετικό θεωρείται ότι βρίσκεται έξω από το έθνος και συνήθως απορρίπτεται. Έτσι τα έθνη έχουν προσδιοριστεί ιστορικά κατά κύριο λόγο μέσα από τις διαφορές τους από και σε σύγκριση με άλλα έθνη. Αυτή τη συνεχής διαδικασία ετεροπροσδιορισμού συμβάλλει στην αέναη αναπαραγωγή της εθνικής ταυτότητας ως μοναδικής και ομοιογενούς και στηρίζει την τάση της να αρνείται τόσο τις ομοιότητες με καθετί έξω από αυτήν όσο και τις διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της».

Όμως διαφωνώ με την άποψή σας πως «ό,τι είναι διαφορετικό, θεωρείται ότι βρίσκεται έξω από το Έθνος, συνήθως απορρίπτεται». Και ακόμα ότι «η συνεχής διαδικασία ετεροπροσδιορισμού συμβάλλει στην αέναη αναπαραγωγή της εθνικής ταυτότητας ως μοναδικής και ομοιογενούς και στηρίζει την τάση της να αρνείται τόσο τις ομοιότητες με κάθε τι έξω από αυτήν όσο και τις διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της».


Χωρίς ίσως να το θέλετε, φορτώνετε με αρνητικές ιδιότητες το Έθνος και την εθνική ταυτότητα, μιας και για να υπάρξουν κατά τη γνώμη σας, πρέπει πρώτον να ετεροπροσδιορισθούν και δεύτερον να «απορρίψουν» δηλαδή να κλειστούν στο καβούκι τους. Συμφωνούν άρα γε αυτές οι διαπιστώσεις με το ελληνικό έθνος; (Για να αρκεστούμε στη δική μας ιστορική εμπειρία). Γιατί όλα τείνουν να αποδείξουν ότι ο,τιδήποτε καλό και θετικό έγινε ως τώρα, οφείλεται στο γεγονός ότι είχαμε και έχουμε ανοιχτές θύρες (τουλάχιστον ως προς τον πολιτισμό) και προς Ανατολάς και προς Δυσμάς όπως και προς Βορρά. Έτσι ό,τι υπήρξε και ό,τι υπάρχει, αποτελεί δημιουργική πρόσμιξη διαφόρων ιδεών και πολιτισμών, ακόμα και τρόπων ζωής.

Ήμαστε πάντοτε ανοιχτοί κατά το παράδειγμα του Ρήγα Φεραίου, που ενώ σάλπιζε την επανάσταση των Ελλήνων, οραματιζόταν την μεγάλη οικογένεια των Βαλκανικών λαών. Το ίδιο που κάναμε κι εμείς στην Εθνική Αντίσταση, που αγωνιζόμαστε όχι μόνο για την δική μας ελευθερία αλλά και για την «πανανθρώπινη τη λευτεριά». Και μη μου πείτε ότι επηρεάστηκαν από την ρομαντική άποψη περί έθνους οι φουστανελάδες αγράμματοι ως επί το πλείστον Έλληνες επαναστάτες, όταν το Σύνταγμα της Επιδαύρου στα 1822 διακήρυσσε την ανασύσταση του ελληνικού έθνους αποτελώντας παράλληλα το δημοκρατικότερο Σύνταγμα όλων των εποχών, μιας και είχαν ανοιχτά τα μυαλά τους στις επιρροές της Γαλλικής και της Αμερικανικής ακόμα επανάστασης. Για να ετεροπροσδιοριστούμε θα πρέπει να είμαστε ανίκανοι να αυτοπροσδιοριζόμαστε κάθε στιγμή (ακόμα και σήμερα), ενώ η εθνική μας ταυτότητα υπήρξε και είναι τόσο ισχυρή, ώστε να μην έχουμε ούτε να θέλουμε να έχουμε εχθρούς, για να είμαστε αυτοί που είμαστε. Άλλωστε η βασική εξωτερική μας πολιτική ως τώρα υπήρξε και είναι αμυντική με εξαίρεση την τυχοδιωκτική εκστρατεία στην Τουρκία, που μας κόστισε τόσο ακριβά.
Και γιατί δεν ρωτάτε και μας (όσους επιζήσαμε), που περάσαμε μέσα από το καμίνι της ξένης κατοχής, να σας πούμε από πού αντλούσαμε τη δύναμη και το θάρρος να αναμετρηθούμε ίσος προς ίσον με την τερατώδη Χιτλερική μηχανή θανάτου; Μονάχα με την σκέψη ότι στο βάθος είμαστε ανώτεροι από αυτούς! (Εξ άλλου σ’ αυτό μας βοηθούσε η μετατροπή των εχθρών μας σε μια συμπαγή μάζα αιμοδιψών βαρβάρων). Γιατί; Γιατί ανήκαμε σε ένα Έθνος πολύ ανώτερο απ’ αυτούς στον πνευματικό και πολιτισμικό κυρίως χώρο από τον Αισχύλο και τον Πλάτωνα έως τον Σολομό, τον Παλαμά και τον Καβάφη. Και όσοι είμαστε μορφωμένοι, το ηθικό μας ανάστημα έπαιρνε συνειδητά δύναμη απ’ αυτούς. Όσο για τους αμόρφωτους αλλά γενναίους, αντλούσαν δύναμη όπως οι αγωνιστές του ΄21 από τα «μάρμαρα». Αν όλα αυτά είναι «παραμύθια», τότε ό,τι υπήρξε θετικό και ξεχωριστό ως τώρα, ας πούμε ότι ήταν και είναι «παραμύθι». Τότε για ποιον λόγο θέλετε να το κατεδαφίσετε; Δεν ξέρετε ότι έτσι σκοτώνετε την ψυχή μας; Χάρη στην οποία είσθε κι εσείς σήμερα ελεύθερη;

Όπως ασφαλώς καταλαβαίνετε, για μένα προσωπικά δεν υπάρχει καν ερώτημα «Τι είν’ η πατρίδα μας;». Για όλους όσους αφιέρωσαν το έργο και κυρίως τη ζωή τους ολόκληρη σ’αυτή την πατρίδα -και είναι χιλιάδες, εκατομμύρια Έλληνες, επώνυμοι ή ανώνυμοι, νεκροί ή ζωντανοί, δεν υπάρχουν τέτοια ερωτήματα, γιατί αυτοί οι ίδιοι είναι η πατρίδα…

Γι’ αυτό σας παρακαλώ και εύχομαι να λάβετε σοβαρά υπ’ όψιν την μαρτυρία ενός ελεύθερου Έλληνα και να σταματήσετε αυτή την εκστρατεία, που μόνο δεινά μπορεί να φέρει στον ήδη δοκιμαζόμενο λαό μας.

Σας χαιρετώ,

Μίκης Θεοδωράκης
Επιφανούς 1
117 42, Αθήνα
τηλ. 210-9214863
fax 210-9236325
e-mail: mikisthe@otenet.gr

ΥΓ. Επειδή θεωρώ ότι με την απάντησή μου αυτή μου δόθηκε η ευκαιρία να αναπτύξω ορισμένα ουσιαστικά επιχειρήματα στην προσπάθειά μου να διαφωτίσω όσο γίνεται πληρέστερα τον ελληνικό λαό για τα κίνητρά μου στον αγώνα που ξεκίνησα και συνεχίζω, είμαι υποχρεωμένος να την δημοσιεύσω στο διαδίκτυο, όπως έκανα έως τώρα, δεδομένου ότι τα ισχυρά ΜΜΕ προς το παρόν αποφεύγουν ακόμα και να αναφερθούν στις απόψεις μου καταφεύγοντας ως συνήθως σε ύβρεις…
Αυτό θα πει ελευθερία τύπου!
από resaltomag

Η συνέντευξη της Θ. Δραγώνα στην "Αυγή" (χαρείτε την)

Προσέξτε το ύφος των ερωτήσεων της δημοσιογράφου. Φανερός ο πόθος της να εκφραστεί πιο "ελεύθερα" η κα Δραγώνα, η οποία, μάλλον ανήσυχη από τις αντιδράσεις, δεν της κάνει τη χάρη. Επίσης, προσέξτε την ισοπέδωση: Όποιος πιστεύει στον εθνικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης είναι (ή θα γίνουν τα παιδιά του) ξενοφοβικός, όποιος είναι σκεπτικός για το νομοσχέδιο για τους μετανάστες ανήκει στο [ιερατείο του δόγματος “πατρίς-θρησκεία-οικογένεια”].

Το μεγάλο ερώτημα που προκύπτει, τόσο από τις συνεντεύξεις της, όσο κι από τα βιβλία της είναι: Η κα Δραγώνα θεωρεί το Ελληνικό σχολείο εθνοκεντρικό; Αν και δεν το λέει ξεκάθαρα, θεωρούμε πως πιστεύει (άλλωστε ΤΙ αποτέλεσε έμπνευση για το πόνημά της), ότι το Ελληνικό σχολείο είναι εθνοκεντρικό και πρέπει να αλλάξει. Με αυτό ως δεδομένο διαβάστε με προσοχή, τι γίνεται στο εθνοκεντρικό (άρα και στο Ελληνικό) σχολείο.

Διαβάστε για να καταλάβετε...

Θάλεια Δραγώνα: Το εθνοκεντρικό σχολείο εμποδίζει τη συνύπαρξη των ετεροτήτων (εφημ. Αυγη 10/1/2010)

Συνέντευξη στην ΠΙΚΙΑ ΣΤΕΦΑΝΑΚΟΥ

Το ιερατείο της εθνικοφροσύνης απεφάνθη: Έξω η Θάλεια Δραγώνα από το υπουργείο Παιδείας. Οι... σωτήρες του έθνους, μετά την επιτυχία που είχαν με την απόσυρση του βιβλίου Ιστορίας της Μ. Ρεπούση, επανακάμπτουν, με στόχο αυτή τη φορά να καθιερωθούν ως οι φορείς αποβολής από την εκπαίδευση κάθε... ιού που μπορεί να προκαλέσει έστω και... φτέρνισμα στο σχολείο του "απομονωτισμού" και του "δογματισμού". Η Θάλεια Δραγώνα μιλάει για την επίθεση που δέχτηκε και φυσικά συνεχίζει να στοχάζεται τόσο για το "τι είν' η πατρίδα μας" (το ποιητικό ερώτημα Πολέμη που έδωσε και τον τίτλο... του ακατάλληλου για τη δεξιά βιβλίου της), όσο και για το τι σχολείο χρειαζόμαστε...

-Στοχοποιηθήκατε από τη δεξιά και ακροδεξιούς κύκλους ως... “μίασμα” για τις επιστημονικές σας απόψεις περί εθνοκεντρισμού στην εκπαίδευση. Τι είναι αυτό που ενοχλεί και ζητούν την απομάκρυνσή σας για να μη... μολύνετε τους ελληνόπαιδες όπου γης;

-Η συκοφαντική αυτή εκστρατεία δεν αφορά το πρόσωπό μου. Φαίνεται ότι το ΛΑΟΣ εκτιμά ότι έτσι θα κερδίσει πόντους της άκρας δεξιάς σε στιγμές δύσκολες. Πάντως, με δεδομένη την κρίση των ιδεολογιών της εποχής μας ενδέχεται να επηρεάσει αθώους πολίτες που πιστεύουν ό,τι ακούν ή διαβάζουν, ώστε να προκαλέσει το φόβο και να καλλιεργήσει την ξενοφοβία και τον αντιευρωπαϊσμό.

-Πώς “εκφράζεται” το εθνοκεντρικό σχολείο;

-Είναι σχολείο του απομονωτισμού, εμποδίζει τη συνύπαρξη των διαφορών κάθε είδους, και όχι μόνο τη συνύπαρξη με μαθητές αλλόγλωσσους ή/και αλλόθρησκους και με καταγωγή από άλλες χώρες, αλλά όλες τις ετερότητες από το φύλο έως την αναπηρία (σ.σ. ;;; φύλο κι αναπηρία; Μα καλά το εθνοκεντρικό σχολείο ευθύνεται για όλα; Δηλαδή στο Ελληνικό σχολείο υπάρχουν διακρίσεις ανάλογα με το φύλο των μαθητών ή προς τους μαθητές με ειδικές ανάγκες; Αυτό μας προσβάλλει ως εκπαιδευτικούς, δεν προκύπτει από κάπου και είναι απόλυτα ψευδές). Είναι σχολείο σε όλα δογματικό. Δηλαδή, μεταδίδει μια στατική και για πάντα δεδομένη «αλήθεια» και εξετάζει στη συνέχεια τους μαθητές αν την έμαθαν, πράγμα τελείως αντίθετο με την εξοικείωση του τι είναι επιστημονική γνώση, που βρίσκεται σε συνεχή κίνηση και αλλαγή. Δεν προτρέπει στην έρευνα με βάση δεδομένα και -κάτι πολύ σημαντικό για την εποχή της «μαζικής πληροφόρησης»- δεν αναπτύσσει στα παιδιά την ικανότητα να επιλέγουν ανάμεσα στις πληροφορίες με τις οποίες βομβαρδίζονται και να κρίνουν την καταλληλότητά τους (σ.σ. Αυτά όλα τα κάνει το εθνοκεντρικό σχολείο; Ή απλά ένα αναχρονιστικό σχολείο; Το ένα δεν συμπεριλαμβάνει υποχρεωτικά το άλλο. Ακόμα μια παραπλανητική γενίκευση). Αξιολογεί τους λαούς και πολιτισμούς με βάση το αυθαίρετο στερεότυπο του ρατσισμού, το οποίο άλλωστε έχει προέλευση την ιδεολογία της αποικιοκρατίας και υποτιμάει τη λεγόμενη «ανατολή» και το λεγόμενο «νότο», δηλαδή υποτιμάει και μέρος της ελληνικής κοινωνίας, κουλτούρας και ταυτότητας. (σ.σ. Γενικεύσεις και μη στοιχειοθετημένες απόψεις)

-Στο βιβλίο σας “Τι είν' η πατρίδα μας”, διατυπώνετε την άποψη ότι ο εθνοκεντρισμός δεν βοηθά στη συγκρότηση μιας ανθεκτικής εθνικής ταυτότητας. Μπορείτε να μας το εξηγήσετε;

-Κατʼ αρχάς να σημειώσω ότι το βιβλίο «Τι είνʼ η πατρίδα μας: Εθνοκεντρισμός στην εκπαίδευση» είναι συλλογικό έργο, βασίζεται σε δύο έρευνες και κυκλοφόρησε πριν 12 χρόνια. Ο εθνοκεντρισμός είναι, σε όλες τις χώρες, αξιολόγηση με βάση μύθους που άρα εμποδίζουν την εθνική αυτογνωσία. Η αξιολόγηση των «άλλων» που περιέχει η εθνοκεντρική ιδεολογία είναι εξίσου κατασκευασμένη. Καλλιεργεί έτσι μια εθνική ταυτότητα ανασφαλή, άρα αμυντική και στη συνέχεια αναπόφευκτα ξενοφοβική και ανίκανη να αντιμετωπίσει τόσο τα προβλήματα με γειτονικές χώρες και τα ευρωπαϊκά δεδομένα όσο και την παρουσία μεταναστών. (σ.σ. Ξανά γενικεύσεις και αυθαίρετες, προσωπικές απόψεις χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση. Και εντέλει, η κα Δραγώνα με τους ομοϊδεάτες της πως τη "γλύτωσαν" από την "εθνοκεντρική" εκπαίδευση. Έχουν υπεροχή πνεύματος; Μήπως είναι λίγο ρατσιστικό αυτό; Ε;)

-Από συναδέλφους σας διατυπώνεται η άποψη, με αφορμή το βιβλίο της κ. Ρεπούση, ότι είναι άλλο θέμα να... “σκουπίσουμε” το αίμα από τις σελίδες της Ιστορίας και άλλο να “εξαφανίσουμε” τις συγκρούσεις. Πώς απαντάτε σ' αυτή την άποψη;

-Δεν θέλω να σχολιάσω γενικόλογους αφορισμούς (σ.σ. για διαβάστε πιο πάνω τους δικούς σας!) και ειδικότερα για ένα επιστημονικό αντικείμενο που δεν είναι το δικό μου. Ας δούμε όμως πώς αντιμετώπισαν το ερώτημα άλλες χώρες. Από το 1947 Γάλλοι και Γερμανοί συνεργάστηκαν και βασανίστηκαν για να καταλήξουν μετά από μισό αιώνα σε μια κοινή αφήγηση της ιστορίας του Βʼ Παγκόσμιου Πολέμου. Δεν το έλυσαν με την πολιτική ορθότητα της απάλειψης των συγκρούσεων αλλά με την προσπάθεια ιστορικοποίησης, δηλαδή ορθολογικής κατανόησης των τραγικών γεγονότων στον εκατέρωθεν ιστορικό τους χρόνο και χώρο.

Ισονομία και αρμονική ένταξη

-Πώς μεταφράζεται πρακτικά η επαναδιαπραγμάτευση του ερωτήματος “Τι είν' η πατρίδα μας”;

-Κανένας στον κόσμο δεν ζει χωρίς την αίσθηση του ανήκειν, πόσο μάλλον κάποιος που έχει πίσω του τόσο βαριά ιστορία (σ.σ. προσοχή, βαδίζετε στα χνάρια του "ιερατείου της εθνικοφροσύνης", θα σας επιπλήξει η κα Στεφανάκου!). Στη σημερινή εποχή, όμως, οι μεγαλοστομίες δεν οδηγούν πουθενά. Χρειαζόμαστε ένα σχολείο που να καλλιεργεί την εθνική αυτογνωσία, ώστε να διαμορφώνει στις νέες γενιές μια εθνική ταυτότητα επαρκώς ισχυρή ώστε να μην αισθάνονται οι φορείς της απειλή, επαρκώς θετική ώστε να καλλιεργεί την πρόθεση συμμετοχής στα κοινά για την πρόοδο της χώρας και τη βελτίωση των αρνητικών κοινωνικών δεδομένων, τέλος επαρκώς ασφαλή και ανεκτική ώστε να μπορούν οι φορείς της να συμβάλλουν στην αρμονική ενσωμάτωση των μεταναστών και στην ευρωπαϊκή συνεργασία για την Ευρώπη των λαών.(σ.σ. πάνω που πήγατε να μας "τουμπάρετε" με τα όσα όμορφα και σωστά γενικά αναφέρετε στην αρχή της πρότασης, εξειδικεύετε πάλι στο θέμα των μεταναστών και καθίστανται αναξιόπιστες οι προθέσεις σας. Ευτυχώς, γιατί παραλίγο θα μας πείθατε!)

-Το ιερατείο του δόγματος “πατρίς-θρησκεία-οικογένεια” στοχοποιεί αυτές τις ημέρες και τους μετανάστες με αφορμή το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια. Ποια μέτρα θα λάβετε στα σχολεία για να υπάρξει στην πράξη ισονομία, να μετέχουν όλοι οι μαθητές των κοινών δημοκρατικών αξιών της κοινωνίας μας και η πολιτεία να σέβεται την πολιτισμική τους ιδιαιτερότητα;

-Η υπουργός Παιδείας ετοιμάζει ευρύτερο σχέδιο για την εκπαίδευση μέσα στο οποίο βεβαίως περιέχονται -όπως και στις προγραμματικές δηλώσεις- η ουσιαστική ισότητα, η πλήρης ισονομία, ο σεβασμός σε όλες τις διαφορές και ετερότητες, η αρμονική ένταξη στο εκπαιδευτικό σύστημα όλων ανεξαιρέτως και η ανάληψη της ευθύνης για την απόκτηση των ικανοτήτων που οδηγούν στην καλή επίδοση. Δεν μπορώ όμως να προτρέξω και να ανακοινώσω συγκεκριμένα τα σχέδια του υπουργείου.

-Βρίσκεστε υπεύθυνη μιας Ειδικής Γραμματείας με αρμοδιότητα, μεταξύ άλλων, την εκπαίδευση των παιδιών της μειονότητας στη Θράκη. Εσείς έχετε παρελθόν σε αυτό το αντικείμενο;

-Ομολογώ ότι είναι συγκινητικό για μένα που θα ασχοληθώ, ανάμεσα στʼ άλλα, με το ίδιο αντικείμενο για το οποίο έχω αναλώσει μεγάλο μέρος της ζωής μου, μέχρι την εκλογή μου στο κοινοβούλιο. Ενδεχομένως γιʼ αυτό και ο πρωθυπουργός μου ανέθεσε αυτή τη θέση. Η ενασχόλησή μου με την εκπαίδευση της μειονότητας στη Θράκη είναι έργο ζωής. Έχουν εμπλακεί από το 1997 δεκάδες ειδικοί από σχεδόν όλα τα πανεπιστήμια της χώρας και εκατοντάδες συνεργάτες τόσο της πλειονότητας όσο και της μειονότητας. Έχουν παραχθεί σημαντικά αποτελέσματα για την ένταξη της μειονότητας στην ελληνική κοινωνία μέσα από το δρόμο της εκπαίδευσης. Η σχολική διαρροή των παιδιών της μειονότητας από την υποχρεωτική εκπαίδευση, αν και ακόμη υψηλή σε σχέση με τον εθνικό μέσο όρο, έπεσε από το 2000 έως το 2006 στο μισό (από το 65% μειώθηκε σε 30%) και η πρόσβαση στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση μέσα σε 10 χρόνια τετραπλασιάστηκε. Όσοι ξέρουν από εκπαίδευση γνωρίζουν ότι τα εκπαιδευτικά δεδομένα αλλάζουν πολύ αργά και ότι αυτοί οι ρυθμοί είναι εντυπωσιακοί...
από το Εκπαιδευτικοί Λήμνου

Θάλεια Δραγώνα: Το πλέον επιτυχημένο επικοινωνιακό τρικ του ΠΑΣΟΚ!

Πολύς λόγος έχει γίνει και εξακολουθεί να γίνεται σχετικά με την επιλογή της κας. Δραγώνα ως ειδικής γραμματέως του ΥΠΕΠΘ. Εξαρχής χαρακτηρίσαμε αυτήν την επιλογή του ΓΑΠ ακραία, αλλά δικό του σκεφθήκαμε είναι το πολιτικό κόστος και κάθε δικαίωμα έχει να το επωμιστεί. Δεν σκεφθήκαμε όμως, όπως φαίνεται, ορθά.

Όχι μόνο πολιτικό κόστος δεν επιφέρει στο ΠΑΣΟΚ η κα. Δραγώνα, αλλά αντίθετα τεράστιο πολιτικό όφελος. Και δεν εννοούμε βέβαια ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΣΥΝ. Αυτοί ούτως ή άλλως διάκεινται φιλικά προς το ΠΑΣΟΚ. Μιλάμε για την συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης, η οποία στρέφοντας τα βέλη της στην κα. Δραγώνα, βλέπει το δέντρο και χάνει το δάσος. Η όλη συζήτηση γύρω από το πρόσωπο της νέας ειδικής γραμματέως αποτελεί την πλέον επιτυχημένη προσπάθεια αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης, τουλάχιστον από όσες εμείς έχουμε αντιληφθεί.

Τα βάζουν όλοι με... την κα. Δραγώνα και ξεχνούν πως η ίδια η υπουργός έχει απόψεις πολύ διεθνιστικότερες από αυτήν. Μέχρι και το 2008 τουλάχιστον η κα. Διαμαντοπούλου τόνιζε σε ομιλίες της την ανάγκη για υιοθέτηση ως δεύτερης επίσημης γλώσσας της αγγλικής, όπως έχουμε τονίσει και παλαιότερα. Μία τέτοια θέση σαφώς και είναι πολύ χειρότερη από όποιες αμφιλεγόμενες διατυπώσεις περί ελληνικού έθνους της κας. Δραγώνα! Γιατί μία τέτοια απόφαση, για εισαγωγή της αγγλικής ως επίσημης γλώσσας θα σημάνει το τέλος σε τρεις το πολύ γενιές της ελληνικής, λόγω της κυριαρχίας της αγγλικής στο διαδίκτυο. Αλλά και ακόμη παραπέρα οι κατήγοροι της κας. Δραγώνα ξεχνούν πως ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει ως μητρική γλώσσα την αμερικανική! Και πως τα ελληνικά του είναι τέτοια, ώστε "αποστόμωσε" τον μεγάλο πολιτικό αντίπαλο Κ. Καραμανλή προεκλογικά με το αλήστου μνήμης "Μηδέν εις το πηλίκιο κ. Καραμανλή".

Είναι πιθανόν ακόμη και η ίδια η κα. Δραγώνα να μην έχει συνειδητοποιήσει την κίνηση αυτή των συμβούλων του ΓΑΠ και το γεγονός ότι έχει καταστεί ο αποπροσανατολιστικός παράγοντας της κοινής γνώμης. Γιατί με την αντίδραση στο πρόσωπό της δημιουργείται η εικόνα του "πατριώτη" ΓΑΠ, της "πατριώτισσας" υπουργού και της "προβληματικής" εθνικά ειδικής γραμματέως! Και ζητούν ορισμένοι να απομακρυνθεί η κα. Δραγώνα από αυτούς, οι οποίοι έχουν χειρότερες απόψεις από τις δικές της! Αν μάλιστα το πράγμα χοντρύνει, θεωρούμε σίγουρο πως ο ΓΑΠ θα την θυσιάσει, ώστε πλέον να προβληθεί και ως "Ελληναράς" αν χρειαστεί.
από paideia-gr

Κάρτ ποστάλ απο τον Οθωμανικό παράδεισο

Μιας και αρχίσαμε τις "αφιερώσεις" τις τελευταίες μέρες, δεν θα μπορούσαμε να λησμονήσουμε το δίδυμο Δραγώνα/Ρεπούση το οποίο έχει αναλάβει εργολαβία την τελευταία 5ετία την εκπαίδευση των Ελληνοπαίδων.

Αφιερωμένη λοιπόν στις αρχιέρειες του ιστορικού αναθεωρητισμού η ακόλουθη φωτογραφία του φωτογράφου C.D Morris η οποία ελήφθη μερικές μέρες μετά την μεγάλη καταστροφή της Σμύρνης. Δημοσιεύτηκε 3 χρόνια αργότερα το 1925 , σε άρθρο του National Geographic (Melville Chater) για την ανταλλαγή των πληθυσμών. Η λεζάντα; "Μακάβριο ψάρεμα κατά την καταστροφή της Σμύρνης"

Όχι κυρία Δραγώνα, δεν ψαρεύουν τσιπούρες οι εικονιζόμενοι φεσοφόροι. Χρησιμοποιώντας χοντρό σύρμα προσπαθούν να ψαρέψουν κάποιο από τα εκατοντάδες πτώματα που εξακολουθούν να επιπλέουν πλησίον της αποβάθρας αρκετές μέρες μετά την φωτιά, ώστε να αποτελειώσουν το θεάρεστο έργο του αλαλάζοντος όχλου..

Όσοι Μικρασιάτες γλίτωσαν από το "Τσικάρ!,Τσικάρ!" ( βγάλε!) των τσετών, σκυλεύονται από τους "ψαράδες" τις προκυμαίας της Σμύρνης. Πραγματικά δύσκολο να βρουν ησυχία οι κοντόφθαλμοι Μικρασιάτες εθνικιστές στο παραδεισένιο Οθωμανικό τοπίο της κυρίας Δραγώνα..
από enkripto

Η Ιστορία της Στ΄ Δημοτικού, ο Άρης και η Άννα

«Χάθηκε» το νέο βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού στους σκοτεινούς διαδρόμους του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου,με την ανοχή της προηγούμενης πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας, έχει «χαθεί»
το νέο βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού, αν και θα μπορούσε να έχει διανεμηθεί από τις αρχές της σχολικής χρονιάς.

Ως αποτέλεσμα, τα ελληνόπουλα διδάσκονται ακόμα και σήμερα το «ανιστόρητο» βιβλίο της κυρίας Μαρίας Ρεπούση, το οποίο μετέτρεψε τη Σφαγή των Ελλήνων στο λιμάνι της Σμύρνης, κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή, σε απλό, κυνικό
«συνωστισμό».

Όπως αναφέρουν κύκλοι του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, στο οποίο διδάσκουν ο κ.Ιωάννης Κολιόπουλος και ο κ. Ιάκωβος Μιχαηλίδης, επικεφαλής και μέλος της συγγραφικής ομάδας αντίστοιχα, το νέο βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού είναι έτοιμο -ακόμα και στην ηλεκτρονική του μορφή- ήδη από τον περασμένο Μάρτιο.

Το κώλυμα όμως... παρουσιάστηκε με την αλλαγή της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας όταν ο κ.Αρης Σπηλιωτόπουλος αντικατέστησε τον κ.Ευριπίδη Στυλιανίδη. Ως αποτέλεσμα, το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, ενώ είχε στα χέρια του το σύγγραμμα από τις αρχές Μαρτίου, το επέστρεψε στη συντακτική ομάδα για διορθώσεις στα μέσα Ιουλίου. Το βιβλίο ήταν έτοιμο πριν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς, όμως ο κ. Σπηλιωτόπουλος δεν έδωσε την εντολή εκτύπωσής του.

Σύμφωνα πάντως με πληροφορίες, σκοπός τηςνέας συγγραφικής ομάδας είναι να «προωθήσει την εθνική συνείδηση χωρίς μισαλλοδοξία». Συγκεκριμένα, το νέο σχολικό εγχειρίδιο χαρακτηρίζει «διωγμό» τα όσα συνέβησαν στο λιμάνι της
Σμύρνης το 1922. Επιπλέον, η Επανάσταση του 1821 είναι η «Μεγάλη Επανάσταση» και, σε αντίθεση με το σύγγραμμα Ρεπούση, γίνονται εκτενείς αναφορές στους Δασκάλους του Γένους, στους αγώνες των Σουλιωτών, στους ήρωες του 1821, στον Παύλο Μελά και στον Μακεδονικό Αγώνα.

Συγκεκριμένα, άνθρωποι που συνομιλούν καθημερινά με τη συγγραφική ομάδα αναφέρουν ότι «το βιβλίο μιλά για το Κρυφό Σχολειό και αναφέρει το ιστορικό δεδομένο ότι οι Έλληνες υπέφεραν κυρίως τους πρώτους αιώνες της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η λέξη «συνωστισμός» φέρνει μια άλλη λογική, πιο πολιτική και λιγότερο επιστημονική, που δεν απηχεί την αλήθεια. Η ομάδα Κολιόπουλου δεν τάσσεται κατά της προσέγγισης με τους γείτονες, αλλά ούτε θεωρεί πως στον βωμό αυτής της προσέγγισης πρέπει να αποκρυβούν ιστορικά γεγονότα».
ΟΛΓΑ ΓΚΑΛΗ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΚΑΣ στο Πρώτο Θέμα σελ.35 το είδαμε στο paideia-gr

Νέα περίπτωση Ρεπούση στο υπουργείο Παιδείας

«ΕΠΕΚΤΑΤΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ πολιτική» ήταν η Επανάσταση των Ελλήνων το 1821 ενώ η ελληνική εθνική ταυτότητα είναι στηριγμένη σε μύθους και «ενισχύεται αποφασιστικά από την αποσιώπηση σημαντικών ιστορικών πληροφοριών» αναφορικά με το μεγαλείο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας!

Αυτές οι εθνικά επικίνδυνες απόψεις δεν ανήκουν σε κάποιον Τούρκο ιστορικό-δεκανίκι των ανθελληνικών επιδιώξεων της Άγκυρας, αλλά εκφράζουν απόλυτα την ειδική γραμματέα Ενιαίου Διοικητικού Τομέα Θεμάτων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού, Εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων, κυρία Θάλεια Δραγώνα, η οποία ανέλαβε τα καθήκοντά της στο υπουργείο Παιδείας την περασμένη εβδομάδα! Η απόφαση του πρωθυπουργού κ. Γιώργου Παπανδρέου να διορίσει την πρώην βουλευτή Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ (τη διετία 2007-2009), γνωστή για τις «προοδευτικές» ιστορικές ιδέες της, επικεφαλής του σχεδιασμού και της χάραξης της εκπαίδευσης των Ελληνόπουλων, γεννά έντονα ερωτήματα και επαναφέρει στη μνήμη μέρες του ανιστόρητου βιβλίου Ιστορίας της κυρίας Μαρίας Ρεπούση.

Οι απόψεις της... τέως γραμματέως του Τομέα Παιδείας του Κινήματος και καθηγήτριας Κοινωνικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών αναφορικά με τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι διαχρονικά σταθερές, στην προαναφερθείσα κατεύθυνση, επιτείνοντας τον προβληματισμό γύρω από το σκεπτικό της επιλογής της. Βασικός άξονας της επιχειρηματολογίας της κυρίας Δραγώνα για την εκ βάθρων αλλαγή των σχολικών συγγραμμάτων είναι ότι διαμορφώνουν στους Έλληνες μαθητές μια «ψευδαισθητική και απατηλή ταυτότητα», προβάλλοντας το μεγαλείο του αρχαιοελληνικού πολιτισμού και τα ανδραγαθήματα των προγόνων μας (!), ενώ αυτή η «στρατηγική παρέκκλισης» στηρίζεται στην «αποσιώπηση της σημασίας, της τεράστιας δύναμης, της έκτασης και του κύρους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας»! Από τις πραγματικά πρωτοφανείς θέσεις της ειδικής γραμματέως Εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων προκύπτουν σοβαρές ενστάσεις για τα κριτήρια βάσει των οποίων στελεχώνονται νευραλγικές θέσεις της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, καθώς και αυξημένο ενδιαφέρον για τη μεταρρυθμιστική πλατφόρμα που προτίθεται να προωθήσει στον ευαίσθητο χώρο της Παιδείας.

Ενδεικτικό του εκπαιδευτικού και ιστορικού πλαισίου στο οποίο κινείται η κυρία Δραγώνα είναι το βιβλίο που επιμελήθηκε σε συνεργασία με τον Τούρκο καθηγητή Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Μπογάζιτσι της Κωνσταντινούπολης, Φαρούκ Μπιρτέκ, με τίτλο «Ελλάδα και Τουρκία - Πολίτης και Έθνος-Κράτος».Το βιβλίο αυτό, το οποίο εκδόθηκε τον Ιούνιο του 2006,είναι αποτέλεσμα διεπιστημονικού διαλόγου μεταξύ Τούρκων και Ελλήνων κοινωνικών επιστημόνων, στον οποίο πρωτοστατεί η ίδια ήδη από τα μέσα της περασμένης δεκαετίας. Βάσει της επιστημονικής προσέγγισης της κυρίας Δραγώνα στην ενότητα «Πώς οι Έλληνες και οι Τούρκοι μαθητές αντιλαμβάνονται την ιστορία, το έθνος και τη δημοκρατία», απαιτούνται άμεσες αλλαγές στα σχολικά βιβλία της Ιστορίας, της Γλώσσας και της Γεωγραφίας, αφού παρουσιάζουν το ελληνικό έθνος να έλκει την καταγωγή του στην αρχαιότητα, κάτι που για την ίδια δεν ισχύει! Η νέα ειδική γραμματέας Εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων δικαιώνει απόλυτα τους ανθελληνικούς ισχυρισμούς των Τούρκων υποστηρίζοντας ότι η απεικόνιση του ελληνικού έθνους στα σχολικά βιβλία της χώρας μας «ενισχύεται αποφασιστικά από την αποσιώπηση σημαντικών ιστορικών πληροφοριών» (σελ.334).

Η συστηματική διαστρέβλωση της Ιστορίας από το ελληνικό κράτος, κατά την κυρία Δραγώνα, υλοποιείται με την παρουσιαζόμενη «πολιτισμIκή ‘‘καθαρότητα’’» των Ελλήνων, μέσω της άρνησης «των επιδράσεων, με δεδομένο τον εθνικό μύθο της πολυχιλιετούς πολιτισμικής ‘‘διατήρησης’’, πριν απ’ όλα αρνείται να αναγνωρίσει τις οθωμανικές και τουρκικές επιδράσεις» (σελ. 336). Το μεγάλο «παράπονο» της νέας ειδικής γραμματέως του υπουργείου Παιδείας είναι η άνιση και άδικη μεταχείριση που επιφυλάσσουν τα σχολικά μας βιβλία στους Τούρκους, σε αντιδιαστολή με την «επεκτατική εθνική πολιτική κατά τον 19ο και 20ό αιώνα» των Ελλήνων! «Η διεκδίκηση εδαφών, για παράδειγμα, αναφέρεται συστηματικά ως μέρος των ‘‘εθνικών δικαίων’’ των Ελλήνων και σαν αθέμιτη επιθετικότητα για όλους τους ‘‘άλλους’’» (σελ. 332).

Η κυρία Δραγώνα φαίνεται να ενοχλείται ιδιαίτερα και από τον ηρωισμό του ελληνικού έθνους. «Οι στρατιωτικές νίκες αποδίδονται στον ηρωισμό των Ελλήνων και οι αντίστοιχες ήττες είτε δεν ερμηνεύονται είτε αποδίδονται στο πλήθος ή στην αγριότητα των κάθε εθνικότητας αντιπάλων» (σελ. 332), ενώ χαρακτηρίζει «ανιστορική και συναισθηματικά φορτισμένη μονομέρεια» την αφήγηση της Σφαγής των Ελλήνων στη Σμύρνη το 1922! «Τα μόνα δεδομένα στα βιβλία αφορούν τις συγκρούσεις των δύο κρατών, από το 1922, που περιγράφεται με ανιστορική και συναισθηματικά φορτισμένη μονομέρεια» (σελ. 339). Στο μεταξύ, η έντονη ενόχληση της κυρίας Δραγώνα με το γεγονός ότι στα σχολικά βιβλία οι Έλληνες «εμφανίζονται ‘‘ηρωικοί’’, ‘‘μεγαλόψυχοι’’, ‘‘αποφασισμένοι’’, ‘‘άφοβοι’’, ‘‘έτοιμοι να θυσιαστούν για την πατρίδα τους και την ελευθερία’’» (σελ. 89) είχε ήδη γίνει γνωστή από το 1997 στο βιβλίο «Τι είν’ η πατρίδα μας;»,το οποίο είχε επιμεληθεί με την καθηγήτρια Κοινωνιολογίας Αθηνών, κυρία Αννα Φραγκουδάκη. Οι ίδιες απόψεις και για τον «εθνικισμό» της Επανάστασης και την ασυνέχεια του ελληνικού έθνους. «Ο λόγος των σχολικών βιβλίων για το έθνος, την κουλτούρα, την πολιτισμική ομοιογένεια και την εθνική συνέχεια από την αρχαιότητα εμφανίζεται να παραμένει εγκλωβισμένος στους μύθους και τις αντιφάσεις ενός εθνικισμού του 19ου αιώνα» (σελ. 16). Εν κατακλείδι, η ελληνική εθνική ταυτότητα που καλλιεργούν τα σχολικά βιβλία είναι «μια ψευδαισθητική ταυτότητα». «Αυτή η απατηλή ταυτότητα έχει ανάγκη από μύθους (όπως αυτοί που συναντάμε στα σχολικά εγχειρίδια αλλά και στις κυρίαρχες κοινωνικές αναπαραστάσεις), που εκτρέφουν τη φαντασιωτική σημασία της» (σελ. 88)!

Το «κερασάκι»
Ως βιβλίο-«παράδειγμα» έχει χαρακτηρίσει η ειδική γραμματέας Εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων, κατά το πρόσφατο παρελθόν, το βιβλίο «Το βάσανο της Ιστορίας», το οποίο πρότεινε μέσω της προσωπικής ιστοσελίδας του ο κ. Γιώργος Παπανδρέου και κατέβασε ύστερα από σχετικό δημοσίευμα του ΘΕΜΑτος».

Η κυρία Δραγώνα στο τεύχος Οκτωβρίου - Δεκεμβρίου 2008 του περιοδικού «Σύγχρονα Θέματα» αναφέρει ότι το βιβλίο αποδίδει «μεγάλη σημασία σε τέτοιου τύπου εγχειρήματα», καθώς το συγκεκριμένο «αποτελεί παράδειγμα», χαρακτηρίζοντας μάλιστα την Επανάσταση του 1821 «ελληνικό εθνικισμό που ήταν συνδεδεμένος με αλυτρωτισμό και επεκτατισμό»!


Μια Παλιά Ιστορία.Περιγράφοντας την Ελλάδα σαν εκτροφείο ρατσιστών!
Οι ανθελληνικές τοποθετήσεις της κυρίας Θάλειας Δραγώνα δεν περιορίζονται στα προκλητικά της βιβλία. Φαίνεται πως η νέα ειδική γραμματέας εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων προσέβαλε τους Έλληνες και σε εκδηλώσεις στις οποίες συμμετείχε και, μάλιστα, ακόμα και μπροστά σε εκπροσώπους ξένων χωρών.

Χαρακτηριστική -και έντονα χαραγμένη, ακόμη και σήμερα, στη μνήμη των ξένων διπλωματών- ήταν η παρουσία της στο κλειστό συνέδριο της βρετανικής πρεσβείας, τον Οκτώβριο 2005, στην Ύδρα. Η κυρία Δραγώνα ήταν μια από τους 40 επιλεγμένους καλεσμένους-ομιλητές της «μυστικής» συγκέντρωσης που διοργάνωσαν οι Βρετανοί με τη βοήθεια του ΕΛΙΑΜΕΠ. Αντικείμενο της τοποθέτησής της, τα δικαιώματα των μειονοτήτων» και η «πολυπολιτισμικότητα». Όταν έλαβε τον λόγο, φέρεται να εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στην Ελλάδα, περιγράφοντάς την περίπου σαν ένα εκτροφείο ρατσιστών. Συγκεκριμένα, ενώπιον του τότε Βρετανού πρέσβη κ. Σάιμον Γκας, πλήθος διπλωματών αλλά και δημοσιογράφων των «Financial Times», του BBC και του «Economist», κατηγόρησε σύμφωνα με πληροφορίες τους Έλληνες δικαστές ότι στοχοποιούν τους μετανάστες και τα ελληνικά media και τους δημοσιογράφους πως δεν χάνουν την ευκαιρία να κατηγορήσουν τους αλλοδαπούς για ό,τι στραβό συμβαίνει στην Ελλάδα. Φέρεται, μάλιστα, να έφτασε στο σημείο να «προτείνει» στα ευρωδικαστήρια να επιβάλουν πρόστιμα στην Ελλάδα για τη ρατσιστική συμπεριφορά των πολιτών της. Ο «πύρινος» λόγος της κυρίας Δραγώνα δεν πάγωσε μόνο τους υπόλοιπους Έλληνες συμμετέχοντες αλλά και τους ίδιους τους Βρετανούς.

Ο ίδιος ο τότε Βρετανός πρέσβης ένιωσε την ανάγκη να τοποθετηθεί αμέσως μετά και να αναφερθεί σε αντίστοιχα περιστατικά που καταγράφηκαν στη χώρα του, προκειμένου να αμβλύνει τις εντυπώσεις εις βάρος της Ελλάδας.
από το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, το είδαμε στο koukfamily
Σχόλιο apneagr: Μάθετε περισσότερα για την κ. Ρεπούση εδώ>>

«Πολυπολιτισμική» η νέα Ειδική Γραμματέας Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού του Υπ. Παιδείας

H Θάλεια Δραγώνα , Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τοποθετήθηκε, με απόφαση του Πρωθυπουργού, Ειδική Γραμματέας Ενιαίου Διοικητικού Τομέα Θεμάτων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων

Ας γνωρίσουμε τη νέα Ειδική Γραμματέα του Υπ. Παιδείας μέσα από ένα βιβλίο της. Το βιβλίο φέρει τον τίτλο «Τι ειν’ η πατρίδα μας;» Εθνοκεντρισμός στην εκπαίδευση. Παραθέτουμε παρακάτω την επίσημη Παρουσίαση του βιβλίου από τον εκδοτικό οίκο "Αλεξάνδρεια" όπως υπάρχει στην ιστοσελίδα του. Διαβάστε προσεκτικά την τελευταία παράγραφο της Παρουσίασης. Και ο νοών νοείτω!

Το βιβλίο αυτό, στο... οποίο συμμετέχουν κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι και ιστορικοί από τα πανεπιστήμια Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Θράκης, περιέχει δεδομένα και αναλύσεις από δύο συλλογικές έρευνες: μια ανάλυση δείγματος σχολικών εγχειριδίων ιστορίας, γεωγραφίας και γλώσσας και μια έρευνα σε αντιπροσωπευτικό δείγμα εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, με αντικείμενο την εικόνα και την αξιολόγηση του ελληνικού έθνους και των άλλων εθνών.

Τα αποτελέσματα των ερευνών δείχνουν ότι τα σχολικά βιβλία περιγράφουν τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά των Ελλήνων ίδια και αναλλοίωτα από την αρχαιότητα και αυτή η κατάργηση του ιστορικού χρόνου οδηγεί σε ταύτιση της αλλαγής και της εξέλιξης με την αλλοίωση και την παρακμή. Προβάλλουν την αρχαιότητα ως κυρίαρχη αξία και συστατικό της υπεροχής του ελληνικού έθνους, ενώ παράλληλα παρουσιάζουν το κοινωνικό και πολιτισμικό παρόν αρνητικά. Συγχρόνως παρουσιάζουν έμμεσα ή άμεσα αρνητικά όλα τα άλλα έθνη. Η αξιολόγηση του ελληνικού έθνους στηρίζεται λοιπόν στη ρομαντική αντίληψη και η αξιολόγηση των άλλων εθνών στην ευρωκεντρική επιστημονική παράδοση του 19ου αιώνα. Αποτέλεσμα των δύο είναι ότι ο «ελληνισμός» παρουσιάζεται να έχει πολιτισμική υπεροχή σε σχέση με άλλα έθνη, με την αιτιολογία ότι διατήρησε αναλλοίωτα τα πολιτισμικά του χαρακτηριστικά από την αρχαιότητα, χωρίς ποτέ να έχει δεχθεί επιδράσεις από κανέναν άλλον πολιτισμό. Η αντίληψη αυτή διαμορφώνει μια αμυντική διάσταση της εθνικής ταυτότητας, με αποτέλεσμα η εξιδανίκευση του παρελθόντος να συνδυάζεται με αμηχανία απέναντι στο παρόν και φόβο για το μέλλον.

Το βιβλίο αυτό προτείνεται σε όλους/ες και ιδίως τους/τις εκπαιδευτικούς ως αντικείμενο διαλόγου γύρω από τις αλλαγές που χρειάζονται στο εκπαιδευτικό σύστημα, με στόχο η καλλιέργεια της εθνικής αυτογνωσίας στις νέες γενιές να οδηγεί σε μια εθνική ταυτότητα αρκετά ανθεκτική, ώστε να μη φοβούνται την αλλοίωση ή παρακμή της από τη συνεργασία των λαών και την αλληλεπίδραση των πολιτισμών, και αρκετά ανεκτική, ώστε να μην την υπερασπίζονται αμυντικά απορρίπτοντας τις ετερότητες, τις διαφορές και τους «άλλους».
από Θρησκευτικά

Διαβάστε για να γνωρίσετε καλύτερα την νέα Γ.Γ με το δολοφονικό βλέμμα, Αυτή η γυναίκα με το έκδηλο μίσος που βγάζει το ύφος της, θα ασχοληθεί με τα παιδιά. Εξαιρετική επιλογή, θα την ζήλευε και ο Αδόλφος που ως γνωστόν λάτρευε τα παιδιά, ασχέτως εάν δεν είχε δικά του αφού παρ’ όλες τις προσπάθειες του να τεκνοποιήσει με τον Χάινριχ δεν τα κατάφερε. Ανάθεμα σ’ αυτούς που κατέστρεψαν τα παιδικά σου χρόνια κοπέλα μου… (olympia)

Η Ρεπούση μπροστά στην Δραγώνα μπορεί να χαρακτηριστεί ακραία σοβινίστρια…

Γενική Γραμματέας Παιδείας χωρίς πτυχίο

Ποια είναι η Θάλεια Δραγώνα (Ειδική Γραμματεία Ενιαίου Διοικητικού Τομέα Θεμάτων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού, εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων);

Την προστάτιδα των μουσουλμάνων τής Θράκης , την Θάλεια Δραγώνα , διόρισε ο Τζέφρυ γ.γ. τού υπουργείου Παιδείας !.. – Πανηγυρίζουν οι αντιρατσιστές

Γίνονται και αυτά

Θάλεια Δραγώνα:Μια αποδομητής της Εθνικής μας συνείδησης ,τώρα γραμματέας στο υπ. παιδείας

Μία Βουλγάρα, η άπατρις Δραγώνα (σχολή Ρεπούση) κι ένας μεταναστολάγνος στην ομάδα Μεταναστευτικής Πολιτικής του ΠΑΣΟΚ

Θάλεια Δραγώνα: χωρίς έθνος, χωρίς πατρίδα ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΠΤΥΧΙΟ

Ποιοι υπέγραψαν το κατάπτυστο Σχέδιο Ανάν το 2004. Και λίγα λόγια για το τι προέβλεπε.

Ακραία η επιλογή Δραγώνα!