Παρακολουθώντας αυτόν τον καιρό όσα λέγονται στη Βουλή (δύο συζητήσεις για ψήφο εμπιστοσύνης και μία για τον προϋπολογισμό) σχετικά με τους τρόπους σωτηρίας της χώρας, συνοδευόμενους από μπόλικα «αν» που… τύφλα νάχει ο Κίπλινγκ, αναρωτιέται κανείς πόσοι αιώνες πέρασαν από τον Οκτώβριο, τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2009.
Από τότε που πάλι μέσα στη Βουλή ακούγαμε για μειώσεις διοδίων (ο νέος αρμόδιος υπουργός μας το ξεκαθάρισε πως αυτό δεν γίνεται), για κατάργηση των ασφαλιστικών νόμων που αυξάνουν τα όρια ηλικίας και την μείωση των συντάξεων, για απονομή των συντάξεων
«το αργότερο σε τρεις μήνες από όλα τα Ταμεία και με χρονοδιάγραμμα εφαρμογής αυτού του μέτρου το τέλος του 2010», για διεύρυνση των κριτηρίων του ΕΚΑΣ ώστε να αυξηθεί ο αριθμός των δικαιούχων κατά 300.000, για σταδιακή αύξηση του επιδόματος ανεργίας, ώστε να φθάσει στο 70% του βασικού μισθού, για θέσπιση κινήτρων για την πρόσληψη νέων, με γενναίο πρόγραμμα επιδότησης των σχετικών ασφαλιστικών εισφορών για 4 χρόνια, για κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων που δεν δηλώνονται, για στήριξη του εισοδήματος των αγροτών μέσω των κοινοτικών κονδυλίων, για καταβολή του Επιδόματος Αλληλεγγύης στους οικονομικά ασθενέστερους αγρότες, για αύξηση της βασικής σύνταξης του αγρότη και της αγρότισσας, ώστε να διαμορφωθεί σταδιακά στα 550 ευρώ για το ένα άτομο και 950 για το ζευγάρι αγροτών.
Σα να πέρασαν αιώνες από τότε που ο...
Αφού μας σώθηκαν οι Καραμανλήδες και οι Παπανδρέου -μέχρι νεοτέρας- το κλειστό επάγγελμα του “Σωτήρα” έχει πλέον ανοίξει! Και ο Αντωνάκης οπωσδήποτε έχει λόγους να ελπίζει και να ετοιμάζει την στολή του για να μας σώσει κι αυτός με τη σειρά του από όσα κακά μας έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση στην οποία βέβαια συμμετείχε.
Αναρτήσεις
