«Εμείς», οι «νταβάδες» και οι «συμμορίες» τους

Μόνο ένα κοινωνικό και πολιτικό καθεστώς που βρίσκεται στο σκοτάδι της ιστορίας αναδεικνύει ως πολιτικές αξίες τη χυδαιότητα και την αθλιότητας, τις «πόρνες», τις ασημαντότητες, τους τυχοδιώκτες, το ΤΙΠΟΤΑ.

Το πολιτικά ασήμαντο γίνεται σημαντικό όταν αδειάζει το πραγματικό, αφυδατώνεται η ιστορία, εξατμίζονται οι ιδέες, αιμορραγεί και εξανεμίζεται η πολιτική. Όταν δηλαδή στη θέση της πολιτικής υπάρχει μια αισθητή απουσία. Ένα κενό, εκτροφείο πολιτικών αγυρτών και πολιτικών «συμμοριών»…

Δεν είναι λοιπόν παράξενο που προβάλλεται τόσο αφηνιασμένα και με τέτοια προκλητική αναίδεια το σήμα κατατεθέν της πολιτικής «αλητείας», της αγυρτείας, του τυχοδιωκτισμού, της κομπάζουσας αμάθειας και του κιτς: Ο Καρατζαφέρης.

Δεν είναι παράξενο. Ο Καρατζαφέρης αποτυπώνει, κατά τον κραυγαλέο τρόπο όλη τη σήψη αυτού του κόσμου και τις νοσηρές διαστροφές των «νταβάδων» του και της φρενοβλαβούς πορνείας των οργάνων τους: Κομμάτων, πολιτικών, δημοσιογράφων.

Ο Καρατζαφέρης συμβολίζει όλες τις ακαθαρσίες των δημίων μας, σηματοδοτεί το βαθμό ΜΗΔΕΝ της πολιτικής και καταγράφει τα μοχθηρά σχέδια των «νταβάδων»: Ο θρασύτατος και γλοιωδέστατος δοκιμαστής των σεναρίων τους.

Αυτός είναι και ο λόγος που... έχει γίνει ο οικότροφος, σε καθημερινή βάση, της κεντρικής εστίας της πορνείας: Του Μεγάλου Καναλιού.

Οι πιο ξετσίπωτοι «μπράβοι» των «νταβάδων» (MEGA), έχουν αναγάγει την κακογουστιά της αμάθειας και της πολιτικής μπακαλικής σε κεντρικό αναλυτή των γεγονότων και σε κεντρική πηγή της πολιτικής ενημέρωσης και φαιάς προπαγάνδας…

ΟΛΑ τα ΜΜ"Ε" χρησιμοποιούν αυτό το Ιστορικό, Κοινωνικό, Θεωρητικό και Πολιτικό ΤΙΠΟΤΑ για να παίξουν τα πολυεδρικά παιχνίδια των «νταβάδων».

Έχουν αφηνιάσει πάλι, αυτές τις προεκλογικές μέρες με τον Καρατζαφέρη το οποίο περιφέρουν από όλες τις πασαρέλες των ΜΜ"Ε" να εκτοξεύει τους χρησμούς του: Τις «εντολές» των «νταβάδων».

Ένας πρώτος άμεσος στόχος είναι να τον διατηρήσουν στη ζωή και να μην εξαφανιστεί και αυτός από τις εκλογές.

Ο στρατηγικός στόχος, βεβαίως, είναι άλλος: Να ρίξει τις «ζαριές» των πολιτικών σχεδίων που ετοιμάζονται από τα υψηλά κέντρα εξουσίας.

Πρώτο στρατηγικό σχέδιο: Η προώθηση κυβέρνησης «εθνικής ενότητας», ή «εθνικής Ελλάδος», όπως χαριτολογεί ο χούλιγκαν του πολιτικού τζόγου…

Αυτό το στρατηγικό σχέδιο συνοδεύεται και με τις δηλητηριώδεις υπονομευτικές βολές εναντίον των κυβερνητικών κομμάτων και ιδιαίτερα της ΝΔ.

Ο Κατατζαφέρης έχει υπογράψει και στηρίζει όλα τα «συμβόλαια θανάτου» των κυβερνητικών ανδρεικέλων και τώρα έρχεται να πει ότι η κυβέρνηση ΕΞΑΝΤΛΗΘΗΚΕ, δεν τραβάει άλλο και απαιτείται «Εθνική Ελλάδος».

Αυτό προωθούν και οι «νταβάδες»: Γνωρίζουν ότι η κυβέρνηση καταρρέει και μπαίνει επιτακτικά το ζήτημα μιας κυβέρνησης «έκτακτης ανάγκης», «εθνικής σωτηρίας», για να εκτελέσει τα «συμβόλαια θανάτου» που δεν έχουν εκτελεστεί ακόμα.

Ταυτόχρονα προωθεί και τον πάγιο στόχο υπονόμευσης της ΝΔ για να βγει και το νέο κομματικό έκτρωμα της Ντόρας, ώστε το παιχνίδι των «νταβάδων» και έχει ποικίλες κομματικές εφεδρείες.

ΟΙ νταβάδες «πολώνουν» ψυχωτικά το πολιτικό κλίμα για να μην καταρρεύσει ολοκληρωτικά το πολιτικό σκηνικό με το ισχυρό ρεύμα της ΑΠΟΧΗΣ που διαγράφεται και ταυτόχρονα προλειαίνουν το έδαφος για τα σχέδια, τα άμεσα σχέδια, μετά της εκλογές: Τις κυβερνήσεις «έκτακτης ανάγκης»…

Ρουφιάνος των «νταβάδων» είναι ο Καρατζαφέρης.
Γι αυτό οι οθόνες είναι γεμάτες από αυτό το φρικτό προϊόν…

από το resalto

Πού είναι η άλλη Ελλάδα γαμώτο; πέθανε;

Μεσημέρι, Κολωνάκι, καφέ στην πλατεία. Είναι αποκλεισμένο περιμετρικά, μπράβοι σε σχήμα Π, περαστικοί κοιτάζουν περίεργοι το θέαμα. Στη μέση αυτός, μαύρο κοστούμι, μαύρο πουκάμισο, όρθιος μιλάει στο κινητό. Πίσω του άλλος μπράβος, κρατάει στα χέρια ευλαβικά το πούρο. Γυρνάει, τραβάει μια ρουφηξιά, συνεχίζει, ο κολαούζος το κρατάει, περιμένει την επόμενη ρουφηξιά. Μπράβος πούρου, επαγγέλματα του μέλλοντος. Φθινοπωρινό μεσημέρι στο κέντρο της πόλης, η δημόσια επίδειξη της αήττητης ηλιθιότητας.

Είναι πλούσιος. Έχει πολλά λεφτά, από πού, απροσδιόριστο. Οι πλούσιοι αυτής της χώρας δεν κάνουν, έχουν. Κάτι γενικώς, καράβια, προμήθειες, λαθρεμπόριο πετρελαίου, πλαστά τιμολόγια, ποδοσφαιρικές ομάδες-πλυντήρια, αγοραπωλησίες παικτών, εικονικά συμβόλαια, πουλάει φάρμακα στα νοσοκομεία στην τριπλάσια τιμή, εισαγωγή από την Κύπρο, εκμεταλλεύεται εμπορικά ακίνητα της εκκλησίας, καταπατάει δημόσιες εκτάσεις, χτίζει στη Μύκονο συγκρότημα κατοικιών με συνέταιρο γνωστό πολιτικό, αλλαγές συντελεστή δόμησης μόνο για την περίπτωσή του, έχει αναλάβει τη διαφημιστική καμπάνια υπουργείων, διαχειρίζεται τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων, πουλάει τηλεοπτικά κανάλια που του χαρίζει το κράτος, αύξηση κεφαλαίου, τραπεζική εγγύηση, δάνεια, offshore εταιρείες, κωδικοί, μπράβοι. Πούρα. Χοντρός σβέρκος.

Οι περαστικοί απολαμβάνουν το θέαμα. Κουνάνε το κεφάλι ειρωνικά. Με λίγη ζήλια. Το θέμα είναι τα λεφτά, αυτό μου είπε κι ο μπαμπάς, Τζούλια. Μια χώρα που δεν παράγει τίποτα και έχει τόσους πολλούς πλούσιους. Δεν δημιουργούν αλλά έχουν διασυνδέσεις. Σωστοί άνθρωποι στις σωστές θέσεις. Βιτρίνες. Ταμίες. Μεταφορά χρήματος, όχι δημιουργία πλούτου. Δεν βγάζουν χρήματα, υπεξαιρούν.

Οι πλούσιοι ξέρουν πολύ καλά από πού προέρχονται τα χρήματά τους. Τα αντιμετωπίζουν και οι ίδιοι ως προϊόν εγκλήματος. Τα τρώνε γρήγορα και επιδεικτικά. Όπως οι γκάνγκστερ. Σε ολόκληρο τον κόσμο μόνο δύο άρχουσες τάξεις έχουν υιοθετήσει ως τρόπο ζωής το lifestyle της κολομβιανής μαφίας. Οι Ρώσοι ολιγάρχες και οι Έλληνες πλούσιοι. Θηριώδη τζιπ στα στενά δρομάκια, παρκαρισμένες πόρσε στα κλαμπ, αστυνομική προστασία, γουόκι τόκι, μπράβοι, ημίγυμνες ξανθιές, χοντροί σβέρκοι. ΚΔΟΑ. Κτηνώδης δύναμη ογκώδης άγνοια. Στον υπόλοιπο κόσμο οι πραγματικοί πλούσιοι μοιάζουν με φοιτητές στα Εξάρχεια. Σνίκερς, φούτερ και κουκούλες. Ανακάλυψαν ένα τσιπάκι, έστησαν τη Microsoft, την Apple, έφτιαξαν ένα πρόγραμμα, φαντάστηκαν μια κοινότητα, το FaceBook, βάζουν την εταιρεία τους στο χρηματιστήριο έναντι 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων φορώντας τζιν, στο υπόγειο γκαράζ παίζουν ακόμα Nirvana με τις φοιτητικές τους κιθάρες.

Εδώ δεν υπάρχουν κιθάρες. Ούτε πανεπιστήμια. Ελληνικός ληστρικός μικροκαπιταλισμός, κλοπιμαία. Ξαπλώστρες 3.000 ευρώ στην παραλία, ο ένας δίπλα στον άλλον. Πάνω στον άλλον. Όλοι μαζί. Δεν θέλουν να κρυφτούν, θέλουν να φανούν. Ποιος έχει το πιο μεγάλο, σπίτι, το πιο μεγάλο, κότερο. Αγωνιούν για μια φωτογραφία τους σε φτηνές κίτρινες φυλλάδες που λερώνεσαι άμα τις ξεφυλλίσεις. Αγοράζουν παρέα, δημοσιότητα, σεξ. Σταρ, μις, θεές, απόλυτες, υπέρλαμπρες, δίμετρες. Ξανθιές με μαύρη ρίζα. Από τη μαζική παραγωγή των καλλιστείων. Μια δυο γυμνές φωτογραφίες και μετά στον αγώνα. Στο ανελέητο κυνήγι στη σκληρή ζούγκλα της ζωής. Η ανεργία στις νεαρές γυναίκες μέχρι τα 30 φτάνει στο 40%. Πιράνχας, κόβουν βόλτες από φωτογράφιση σε κότερα, από πασαρέλα σε επισκέψεις κατ’ οίκον. Το ίδιο παμπάλαιο συγκινητικό όνειρο. Μια μέρα ο πελάτης θα ερωτευτεί και θα την κάνει κυρία. Ένας γάμος, τώρα πριν να ’ναι αργά, τα χρόνια περνάνε γρήγορα, νέο εμπόρευμα βγαίνει στην αγορά κάθε σεζόν.Τα πούρα διαλέγουν. Επιλέγουν την επόμενη trophy wife. Επιλέγουν και επιλέγονται. Ε9 κυκλοφορούν σε φωτοτυπίες, αγοραπωλησίες, ντιλ κλείνονται. Τα κοσμικά περιοδικά γράφουν για πανέμορφα μοντέλα που φωτογραφίζονται σε ακριβά μαγαζιά με νεαρούς ζεν πρεμιέ της αθηναϊκής νύχτας. Εννοούν escort συναντάνε γιους πλουσίων με την ελπίδα να «κατακτηθούν». Νέες ιδιότητες της κοσμικής ζωής. Κληρονόμοι. Γιοι εισηγμένων. Πολύφερνοι γαμπροί με πολλές κατακτήσεις. Οι βίζιτες της πρώτης σελίδας.

Ο πλανήτης μπαίνει στον τρίτο χρόνο της οικονομικής κρίσης. Ο δύσκολος χειμώνας. Οι ελληνικές πολιτικές εφημερίδες, αυτιστικές πάντα, στο πιο βαθύ τούνελ της κρίσης, εισάγουν στην ύλη τους κοσμικά ένθετα. Χρώματα πολύχρωμα, γυαλιστερές φωτογραφίες. Δες το 16χρονο ζάπλουτο ξέκωλο πώς διασκεδάζει στα μπουζούκια. Ζηλεύεις; Δες το νεαρό πάμπλουτο κληρονόμο αγκαλιά με τη θεά, την προκλητική miss young. Θα κάνουν προγαμιαίο συμβόλαιο; Η Ελένη ρίχνει με νάζι το τιραντάκι να φανεί η ρόγα, πέφτει η τηλεθέαση. 5.000 άτομα στο γάμο, τραγούδησε ο Ρέμος, εσύ δεν ήσουν εκεί; Εσένα ο μπαμπάς σου δεν έκανε λαθρεμπόριο πετρελαίου; Η μαμά σου δεν ήταν συμβολαιογράφος στα μεγάλα ντιλ ακίνητης περιουσίας; Δεν ξέρεις ούτε ένα γενικό γραμματέα υπουργείου, έναν ταμία κόμματος έστω; Τι άτυχος που ήσουν. Όλα διορθώνονται όμως, άρχισε τώρα, κάνε κοιλιακούς, κάνε προσθετικές στήθους, κάνε κάτι. Αν δεν είσαι αγοραστής, γίνε τουλάχιστον εμπόρευμα.

Η Ελλάδα, αδιόριστη πτυχιούχος, κλείνει τα μάτια, πέφτει στο κρεβάτι για μια μονιμοποίηση στο δημόσιο, υπέρβαρη πηδάει απ’ το μπαλκόνι. Γυρνάει το ρολόι μια ώρα πίσω μεσάνυχτα Κυριακής, ετοιμάζεται για τον πιο βαρύ χειμώνα. Μπερδεμένη, πεινασμένη, εν πλήρει συγχύσει, δηλώνει αθώα. Ήταν ωραίο το έργο, εύκολο, χωρίς κόπο, θεαματικό σαν μεταμεσονύχτια κολομβιάνικη σαπουνόπερα του Άλφα με βαρόνους κοκαΐνης, μπράβους και μικρά κοριτσάκια που πάνε στον πλαστικό χειρούργο με παιδιάστικη αφέλεια για να πιάσουν την καλή, να τις διαλέξει ο αρχηγός της συμμορίας. Κρατάει 45 λεπτά. Μετά ακολουθεί τελεμάρκετινγκ. Κατσαρόλες, στρώματα και όργανα γυμναστικής, 29,99 ευρώ σε 6 δόσεις.
του Φώτη Γεωργελέ, εφημερίδα Athens Voice, 4-11-2009

Συμπληρώνω:
Πού είναι η άλλη Έλλάδα; Η Ελλάδα του 5%. Η Ελλάδα της γνώσης, της επιστήμης και της έρευνας. Η Ελλάδα της τέχνης, του πολιτισμού και του πνεύματος. Η Ελλάδα του (αντοπάριστου (βλέπετε χρειαζόμαστε επεξηγήσεις γιατί κινδυνεύουμε να παρεξηγηθούμε!!!)) αθλητισμού, της ευγενούς αμίλλης και του θαυμασμού του καλού και αγαθού. Η Ελλάδα της δουλειάς, της προκοπής και της εξέλιξης. Η Ελλάδα του μέτρου. της μετριοφροσύνης και της σύνεσης. Κι όμως υπάρχει η Ελλάδα αυτή, υπάρχει, αναπνέει και λειτουργεί.

Μόνο που είναι χαμένη στο υπόλοιπο 95% όπως περιγράφεται στο παραπάνω κείμενο. Αυτό το 95% χρεωκόπησε την Ελλάδα. Η διάσωσή της είναι το 5%.
Ανακαλύψτε το, αποκαλύψτε το, διαδόστε το, ενισχύστε το, συμπληρώστε το....

Ίσως τότε φανεί η αρχή της ελπίδας....
Αφιερωμένο στους φίλους μου
το διαβάσαμε στο taxalia

Κωδικός "ρουφιάνος"...

Μου έλεγαν ότι στη Γερμανία ουδείς τολμά να κλέψει την εφορία ή να παραβιάσει τα όρια ταχύτητας στους δρόμους, επειδή κινδυνεύει να τον καταδώσει ο γείτονάς του ή ο... συνεπιβάτης του! Τώρα μπορούμε να πούμε ότι θα γίνουμε, επιτέλους, Γερμανία! Ο Έλληνας μπορεί να καταγγείλει το γείτονά του και έχοντας μάλιστα ένα σοβαρό κίνητρο: Το 10% των βεβαιωμένων και εισπραχθέντων εσόδων του ελληνικού δημοσίου που θα προκύψουν από την καταγγελία!

Από την άλλη, δεν είναι κάτι καινούργιο. Το ίδιο επιχείρησαν και οι Αθηναίοι στην αρχαιότητα, όταν θέλησαν να προστατεύσουν τον πολύτιμο καρπό του σύκου. Ζήτησαν, λοιπόν, από τους πολίτες να καταγγέλλουν όσους εξήγαγαν παρανόμως σύκα από την Πόλη των Αθηνών.

Το τι έγινε στη συνέχεια είναι... γνωστό και κατά κάποιο τρόπο και αναμενόμενο: Ο καθένας που ήθελε για κάποιον λόγο να εκδικηθεί κάποιον γείτονα ή συμπολίτη του τον κατήγγειλε στις αρχές. Με τον καιρό διαπιστώθηκε ότι το μέτρο ήταν αναποτελεσματικό και επιπλέον είχε φορτώσει με υπερβολικό όγκο τις κρατικές υπηρεσίες και έτσι αποσύρθηκε. Υπήρξε ένα κέρδος από όλη αυτή την ιστορία Η λέξη «συκοφάντης» απέκτησε τη σημασία της. Δεν εννοούσε πλέον αυτόν που θα αποκάλυπτε τα σύκα, αλλά εκείνον που δόλια και άδικα κατηγορούσε τον συνάνθρωπό του...

Αν είμαστε πράγματι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων, μπορούμε να φανταστούμε τι θα συμβεί. Στο κάτω – κάτω της γραφής, σε εποχή ΔΝΤ και με τόση φτώχεια και δυστυχία, μία καταγγελία στις δέκα να βγει, ο καταγγέλλων θα έχει βγάλει ένα ικανοποιητικό μεροκάματο. Άλλωστε, δεν μπορεί! Σε αυτή τη χώρα οι περισσότεροι φοροδιαφεύγουν. Κατά συνέπεια, το ποσοστό του ένα στα δέκα κρίνεται μάλλον χαμηλό...

Υπάρχει, όμως, μία απορία: Τα κέρδη από την καταγγελία θα φορολογούνται; Κι αν ναι, σε πιο κουτάκι της φορολογικής δήλωσης θα αναγράφονται; Εκτός κι αν φτιαχτεί ένα ειδικό κουτάκι με την ένδειξη Κωδικός «ρουφιάνος».

Καλή σας μέρα. Και για ένα πράγμα να είστε σίγουροι: Μπορεί να κινδυνεύουμε να πεθάνουμε από την πείνα, αλλά δεν θα πλήξουμε...
Θανάσης Μαυρίδης στο capital

Τι άλλο θα ακούσουμε....

Θα δίνονται κίνητρα για όσους καταγγέλλουν φοροφυγάδες.
Φορολογική Αμνηστία σε όποιον "Καρφώνει" Φοροφυγάδες.
Αυτοί ήταν τίτλοι ειδήσεων χθες στο MEGA.
Ο δε Καψής είπε:
"Πολύ καλό το μέτρο, δεν ξέρω αν θα είναι αποτελεσματικό...."
Υπήρξε όμως διαφωνία με την Τρέμη.
Καταδίδω ή καταγγέλλω, το ποιο είναι το σωστό ρήμα;
Θα δίνονται επίσης κίνητρα για όσους καταγγέλλουν φοροφυγάδες.

To ίδιο είναι και στις δυο περιπτώσεις θέλουν να μας κάνουν Ρουφιάνους..

Αμ το άλλο: "Για την πάταξη του λαθρεμπορίου στα καύσιμα εισάγεται. δορυφορικό σύστημα παρακολούθησης μέσω GPS, ώστε να ανιχνεύεται ύποπτη διακίνηση"..

Θα σταματάει ας πούμε για... "την ανάγκη" του ο οδηγός στην εξοχή η θα πηγαίνει σε ένα μπαρ, κέντρο διασκέδασης και θα μπούκαραν οι "ατσίδες"..
Άντε και το βάλανε το GPS:
- Ποιος χρηματοδοτεί την αγορά
- Ποιος θα παρακολουθεί τα χιλιάδες GPS και φορτηγά;
- Όταν βλέπει κάτι περίεργο αυτός που παρακολουθεί, ποιόν θα ενημερώνει;
- Αυτός που ενημερώνεται τι κάνει;
- Ποιος σας είπε ότι δεν είναι παραβίαση προσωπικών δεδομένων το να "παρακολουθείς" και να ξέρεις με ακρίβεια μέτρων, που βρίσκεται ανά πάσα στιγμή το βυτίο..
Τι άλλο θα ακούσουμε....
ΕΛΕΟΣ!!!!
από Έχω μάτια και βλέπω

Ποιο κυβερνητικό στέλεχος, ευνοούμενο του Γιώργου, αποκαλούν οι… σύντροφοί του υπουργοί «ρουφιάνο» μεγάλου καναλιού;

Τον εγκαλούν δε ότι… δίνει σχεδόν καθημερινά ραπόρτο, για να μένει στο απυρόβλητο και να φτιάξει «ομπρέλα προστασίας» (του).

Ε, τις εμφανίσεις του τον τελευταίο καιρό να παρατηρήσετε και θα τον καταλάβετε εύκολα. Μέχρι και από αεροδρόμιο βγήκε στον αέρα, για να προκάμει να τα πει «τα δέοντα» και να δώσει ραπόρτο και πρωτιά!
Παρόν

Παπαγιάννης: Ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε μ@λ@κ@;

Πριν από λίγο καιρό. Βράδυ. Πριν από το δελτίο του Extra στο οποίο κάποτε φιλούσε κατουρημένες ποδιές, παρακαλώντας να μην τον διώξουν. (Θα τα πούμε τις επόμενες μέρες αυτά, που είναι μια άλλη πολύ πικρή για πολλούς ιστορία).

Ένας αναψοκοκκινισμένος άνθρωπος, διασχίζει το στενό της οδού Τσαλαβούτα στο Περιστέρι, προσπαθεί να παρκάρει και όταν δεν βρίσκει θέση, βγαίνει από το αυτοκίνητό του και κατευθύνεται προς την πόρτα του καναλιού, βρίζοντας θεούς και δαίμονες.

Στο διάβα του, συναντά έναν φουκαρά σεκιούριτι. “Γιατί δεν μου κράτησες μια θέση ρε μαλάκα; Ξέρεις ποιος είμαι εγώ; Ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;” λέει στον εμβρόντητο εργαζόμενο των 600 ευρώ που την νύχτα βγάζει μεροκάματο και την μέρα κάνει άλλη δουλειά για να ζήσει την οικογένειά του. Κουβέντα στην κουβέντα, ο τηλεπαρουσιαστής του δελτίου αρχίζει να χτυπά με μανία τον εργαζόμενο, τον ρίχνει κάτω και τον αρχίζει στις κλωτσιές.

Πέφτουν πάνω οι πιο... ψύχραιμοι και διασώζουν τον εργαζόμενο από την πρωτοφανή μανία του τηλεπαρουσιαστή.

Το όνομα του τηλεπαρουσιαστή είναι Γιάννης Παπαγιάννης. Το γεγονός αληθινό. Δεν επιδέχεται καμία μα καμία αμφισβήτηση. Μάρτυρες του γεγονότος, πολλοί. Ο φουκαράς ο εργαζόμενος πρέπει μετά από αυτή την ιστορία να απολύθηκε. Δεν έκανε ούτε μήνυση. Φοβήθηκε. Τον τραμπούκο που βρωμοκοπάνε τα χνώτα του αλκοόλ.

Ο καθένας μετά από αυτή την ιστορία, ας βγάλει τα συμπεράσματά του για τον κανίβαλο εντολοδόχο υβριστή, το παρελκόμενο των διαφόρων κατά καιρούς Χατζηλαλάκηδων που πουλάει εκδουλεύσεις της βρωμιάς για να έχει φράγκα στη τσέπη του. Με το οποιοδήποτε τίμημα.
Κρίμα, πολύ κρίμα….
από adiakritos