Το mu-si-co.blogspot.com κάνει τα πρώτα βήματά του στο διαδίκτυο. Από σήμερα το πιο μουσικό portal με σύνθημά του «Η μουσική είναι η ζωή μας!» φιλοδοξεί να γίνει η αγαπημένη καθημερινή συνήθεια.
Με το νεαρό συναντηθήκαμε στο κουφοϊατρείο:
-Τι δουλειά έχεις εσύ εδώ! του είπα. Εδώ ρχόμαστε εμείς τα γεροντάκια, για επισκευές.
-Εργάζομαι σε κουφάδικο! Μου αποκρίθηκε.
-Τι είναι αυτό;
-Εκεί, που ακούνε εκκωφαντική μουσική!
-Και γιατί δεν λιγοστεύεις τα ντεσιμπέλ;
-Γιατί οι πελάτες έχουν πάντα δίκιο!
-Ε, όχι και πάντα…
-Πάντα! Δεν είδες τι γίνεται με την πολιτική;
-Και τι σχέση έχει η πολιτική με τα κουφάδικα;
-Στα κουφάδικα δίνεις τα ωραία σου λεφτά και αγοράζεις κουφαμάρα. Και στην πολιτική δίνεις την πολύτιμη ψήφο σου και αγοράζεις απ’ τους δημαγωγούς κουταμάρα. Με όλες τις θλιβερές και οδυνηρές προεκτάσεις και συνέπειες…
-Δεν σε πολυκαταλαβαίνω. Μάλλον υποσχέσεις αγοράζεις. Και αφού τους ψηφίσεις, μετά σου σερβίρουν απάτες…
-Αυτό μπορεί να ισχύσει, ίσως, για μια φορά. Αλλά όταν σε εξαπατούν δυο και τρεις και πέντε και δεκαπέντε! Δεν θα ’πρεπε κάποτε να αναλογιστείς τι φταίει και ν’ αλλάξεις πορεία πλεύσεως;
-Και συ, που το αναλογίστηκες, μπορείς να μου πεις τι κατά τη γνώμη σου φταίει;
-Καμιά άλλη εξήγηση δεν μπορεί, κατά τη γνώμη μου να δοθεί, εκτός απ’ την αβυθομέτρητη, σχετικά με την πολιτική, βλακεία!
-Και μπορούμε να πούμε ότι ένα μεγάλο μέρος του λαού κολυμπάει-όπως εσύ ισχυρίζεσαι- σεαβυθομέτρητα βάθη πολιτικής βλακείας;
-Μα δεν πρόκειται περί λαού!
-Αλλά περί τίνος πρόκειται;
-Περί όχλου! Για κοπάδι, που, χωρίς συναίσθηση και συνείδηση ακολουθεί τους πολιτικούς, όπως τα σφαχτάρια τους χασάπηδες.
-Και ποια είναι η διαφορά μεταξύ λαού και όχλου;
-Ο λαός έχει μυαλό! Και ξέρει τι λέει και τι κάνει. Ξέρει τα δικαιώματά του και αγωνίζεται για το δίκιο του. Ξέρει ότι η ψήφος του δεν είναι δυο, χωρίς αξία, διασταυρωμένες γραμμές. Αλλά η ίδια του η ζωή. Το μέλλον των παιδιών του. Και η προκοπή ολάκερης της κοινωνίας. Και δεν εμπιστεύεται την ψήφο του στον πρώτο τυχόντα, ανίκανο ή απατεώνα…
-Ενώ ο όχλος;
-Ο όχλος δεν ξέρει ούτε τι θέλει ούτε τι ζητάει. Ούτε για πού τραβάει. Πάει, όπου τον πάνε. Τρώει ο, τι του σερβίρουν. Κι ας είναι δηλητηριασμένο και θανατηφόρο. Τραβάει, για όπου τον σαλαγάνε. Σε όποιον γκρεμό του σφυρίζουν τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ (μέσα μαζικής εξαπατήσεως), ορμάει και γκρεμοτσακίζεται…
-Και πώς θα μπορούσε ο όχλος να γίνει λαός;
-Πολύ δύσκολο! Η πολιτική βλακεία φαίνεται να είναι από τις πλέον δυσίατες και ίσως ανίατες αρρώστιες!
-Και αυτό βέβαια, είπα, που δεν μπορεί να καταλάβει ο όχλος, το ξέρουν πολύ καλά οι δημαγωγοί!
-Ακριβώς! Βλέπει ο όχλος ότι οι δημαγωγοί τον οδηγούν στην καταστροφή. Διαμαρτύρεται για την κοινωνική αθλιότητα. Κι όμως, όταν τους χτυπήσουν υποκριτικά, την πλάτη, τους χειροκροτούν και πάλι και τους ξαναψηφίζουν…
-Και να σκεφθεί κανείς ότι παρά πολλοί απ’ αυτούς φιγουράρουν και σαν καλοί χριστιανοί…
-Ποιοι καλοί χριστιανοί; Πρόκειται για πρωταγωνιστές και συνένοχους, στο ξεθεμέλιωμα της πατρίδας και του έθνους, στην εξαθλίωση της οικονομίας και συνακόλουθα της κοινωνίας!
Ήρθε όμως η ώρα να μπει ο νεαρός στο ιατρείο:
-Πάτερ, μου είπε καταληκτικά, δυστυχώς, εφόσον θα υπάρχει κενό μυαλού και λαού, θα μας κυβερνούν οι συνειδητά ασυνείδητοι και οι αθεράπευτα ανίκανοι…
Υ.Γ 1. Αφορμή, για να γραφτεί το παραπάνω κείμενο, πέρα απ’ το πραγματικό περιστατικό, ήταν και το παρακάτω σχόλιο του ηθοποιού Χαρη Κλύν:
“Ούτε κενό εξουσίας, ούτε κενό οικονομίας… ΚΕΝΟ ΛΑΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ”!
YΓ 2. πρόσκληση του Πατριωτικού Μετώπου, για την ανοιχτή συγκέντρωση:
Που θα γίνει στη Θεσσαλονίκη την Κυριακή 13 Ιουνίου, στις 7:30 μ.μ. στο ξενοδοχείο Holiday Inn, στη Μοναστηρίου κοντά στο Βαρδάρη.
Παπα-Ηλίας
Ήταν δυο φίλοι μουσικοί. Ξαφνικά πεθαίνει ο ένας από καρδιά. Πέφτει σε μελαγχολία ο άλλος. Περνάει ο καιρός κι αυτός δε μπορεί ακόμα να αποδεχτεί την απουσία του φίλου του.
Κάθε μέρα παρακαλά το Θεό να του παρουσιάσει για τελευταία φορά το φίλο του να τον δει έστω για λίγο. Ξαφνικά γίνεται ένα θαύμα κι εμφανίζεται μπροστά του!
- Κώστα! Πόσο μου έλειψες! Δεν το πιστεύω ότι σε βλέπω! Κάθε μέρα ζω με την ελπίδα ότι όπου κι αν είσαι, περνάς καλά
- Όντως. Η αλήθεια είναι ότι περνάμε πολύ καλά. Βασικά, εγώ ήρθα εδώ σήμερα για να σου πω κάποια πράγματα.
- Καλά ή κακά;
- Και τα δύο.
- Πες τα καλά πρώτα...
- Τα καλά είναι ότι περνάμε καταπληκτικά... Συναυλίες συνεχώς... Προχτές έπαιζε ο Bob Marley κι από κάτω όλοι πίναμε μαύρο και τραγουδούσαμε "No Woman No Cry".... Πριν μια βδομάδα έπαιξε ο Kurt Cobain με τον Jim Morisson, έχουν κάνει νέο γκρουπ πλέον... Άσε σου λέω, πολύ καλά σκηνικά...
- Απίστευτο! Αυτό είναι καταπληκτικό! Και τα άσχημα; Ποια είναι άσχημα;
- Χμ... βασικά... βγήκαν αφίσες... παίζεις το Σάββατο... 
Όταν υπάρχει αυτός ο λόγος σε αυτές τις μαύρες ημέρες όπου ημεδαποί ταγοί και εξουσιαστές παρέα με αλλοδαπούς επιτρόπους θέλουν να μας γονατίσουν, οφείλουμε να τον τιμήσουμε.
Αρτέμης - Ευθύμης. Το ζωντανό κύτταρο στη σημερινή τέχνη, στον σημερινό λόγο. Τολμούν και γράφουν:
Ανακάμπτω! Το κρατώ ζωντανό πάση θυσία, όπως κρατάει ζωντανό το πολυτονικό η Εστία.
Ενάντια λοιπόν σε αυτούς που θέλουν ένα λαό σκυλάδικο, στο λουλουδικό, στη μιζέρια της κουτοπονηριάς, στην απραξία, να προσκυνά απατεώνες και να γλείφει “επιτρόπους”, το τραγούδι “Έτσι είναι γιατί έτσι πάει”, είναι υποψήφιο ως τραγούδι της Δεκαετίας στο Ελληνικό MTV. Πάμε να τους κάνουμε μία έκπληξη. Ψηφίζουμε όλοι εδώ
Το τραγούδι είναι το “Έτσι είναι γιατί έτσι πάει“.
Εγείρεσθε, Άγωμεν Εντεύθεν παιδιά! Δείτε το τραγούδι και τους στίχους:
Τινάζω τη σποδό, και να ‘μαι πάλι εδώ
ανοίγω δίοδο για κάθε νέο ραψωδό
ανακάμπτω σε πείσμα αυτών που θα με θέλαν κάτω
τα πόδια μου ακουμπούν στην Ιθάκη, ο νους στην Πάτμο
Δεν το πράττω για τη δόξα και το χάρτο
μα το πράττω για το πνεύμα
με το κυρίως ρεύμα δε συμπλέω, στο λέω
έτσι για την ιστορία, διατηρώ ανεξάρτητη πορεία
Ένα, δύο, τρία και…
Έτσι είναι γιατί έτσι πάει
αν το νιώθεις μείνε, φύγε αν σε χαλάει και
Έτσι πάει γιατί έτσι είναι
φύγε αν σε χαλάει, αν το νιώθεις μείνε
και
Κι αν το νιώθεις κι αν το νιώθεις
πάμε χέρια ψηλά
Έτσι είναι, έτσι πάει
πάμε χέρια ψηλά
Β’ φάση, προτού πεις πως τό ‘χω χάσει,
λέω το ραπ που είναι βατό για να μπορείς να δώσεις βάση
Δίχως παύση, το κρατώ ζωντανό πάση θυσία
όπως κρατάει ζωντανό το πολυτονικό η Εστία
Είπες κάτι; Φίλε μου δεν αλλάζω μονοπάτι
Μωραϊτίδη μνημονεύω και Παπαδιαμάντη
Άπειρα λάθη, μα δόξα τω Θεώ είμαι πια στον τόπο μου
τα Μυστικά Άνθη δρέπω όπως ο Φώτης Κόντογλου
Κι εκεί που ήτανε το μένος τώρα πρέπει αίνος
επομένως ας μην ηχεί στ’ αυτιά σου ο λόγος ξένος
Μα αν θες κρατάς τα μίση, εγώ κρατάω την πίστη
Αρτέμης στο μικρόφωνο και MCD στο μίκτη και..
Έτσι είναι γιατί έτσι πάει
αν το νιώθεις μείνε, φύγε αν σε χαλάει και
Έτσι πάει γιατί έτσι είναι
φύγε αν σε χαλάει, αν το νιώθεις μείνε
και
Κι αν το νιώθεις κι αν το νιώθεις
πάμε χέρια ψηλά
Έτσι είναι, έτσι πάει
πάμε χέρια ψηλά
Κοιτώ το δέντρο κέδρος, μου λες να δω το κέρδος
λέω δώσε στον πνευματικό ορίζοντά σου εύρος
χείλη λαλούν το ψεύδος, λαλούν το δόλο
μου λες να παίξω σ’ αυτό το έργο μα δε θέλω αυτό το ρόλο
Πορεύομαι εκεί που προτρέπει ο Νίκος Γκάτσος
στο ποίημά του ο Δράκος, μου λες να γίνω κάποιος
άλλος και στο νου μου να αλλάξω ροή
μα όπως ο Παλαμάς ακούω το τραγούδι του σταυρού
Μου λες με πόσες έχεις πάει και πόσους έχεις κλέψει
σκέψου πόσους έχεις ελεήσει, πόσο έχεις ληστέψει
Μου λες τρεις φορές το έξι, ανταπαντώ
κράτα αν θες το σκότος, κρατώ τον ήλιο το νοητό και…
ευχαριστούμε olympia
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
