Ξεπεράσαμε τα όρια που χαρακτηρίζονται καραγκιοζιλίκι και αγγίζουμε τα όρια του γελοίου ως πολιτική σκηνή μέσα σε μια χώρα που νομίζει ακόμη ότι έχει ευρωπαϊκά γνωρίσματα. Γιατί ενώ (όπως ομολογούν Έλληνες υπουργοί του οικονομικού επιτελείου, Τραπεζίτες και οι δανειστές μας σε Ευρώπη και ΔΝΤ) είμαστε σε τεχνητή χρεοκοπία και το δημόσιο έχει ήδη κάνει σοβαρή στάση πληρωμών στις εσωτερικές του υποχρεώσεις, κορυφώνουμε τώρα την πολιτική σπέκουλα με τη χρεοκοπία και κυρίως με το μνημόνιο.
Ας δούμε προσεκτικά τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή που ο κάθε μορφής απασχολούμενος και φορολογούμενος υποχρεώνεται, θέλει δεν θέλει, να πληρώσει την κρίση από την τσέπη του.
Ξεκινάμε από την... κυβέρνηση που ομολογεί (δια στόματος του αντιπροέδρου της κ. Θ. Πάγκαλου) ότι την Ελλάδα την χρεοκόπησαν οι αθλιότητες των κομματικών διορισμών και η σπατάλη του δημοσίου χρήματος στις κομματικές και πελατειακές σχέσεις. Προσωπική μου άποψη είναι ότι μετά την ομολογία αυτή του κ. Πάγκαλου δεν χρειάζεται ούτε η σύσταση εξεταστικής επιτροπής για την οικονομία. Τι να την κάνουμε. Μάθαμε επισήμως πως χάθηκαν τα λεφτά...
Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση ζητάει από τους φοροφυγάδες να κλείσουν τις φορολογικές υποθέσεις τους με περαίωση για να μαζέψει 2-3 δισ. ευρώ επειδή έχει στεγνώσει ο κρατικός κορβανάς από τις σπατάλες που ήδη ομολόγησε. Είναι βέβαιο δε ότι το πρώτο που θα κάνει με τα χρήματα αυτά θα είναι να τα επιστρέψει και πάλι σε μεγάλο μέρος φοροφυγάδων επειδή τους τα χρωστάει!!!
Γιατί το δημόσιο χρωστάει τόσο στις φορολογικά τακτοποιημένες επιχειρήσεις όσο όμως και στους φοροφυγάδες επιστροφές ΦΠΑ και επιδοτήσεις από την ένταξή τους σε προγράμματα ενίσχυσης επενδύσεων και απασχόλησης;
Εάν λοιπόν το κράτος θέλει να δείξει συνέπεια στη διαχείριση των φόρων θα πρέπει αμέσως μετά την περαίωση να επιστρέψει και αυτά που χρωστάει στις επιχειρήσεις. Ανεξάρτητα από το εάν ανήκουν στους φοροφυγάδες ή όχι. Αλλά οι κατ΄ εξακολούθηση φοροδιαφεύγουσες επιχειρήσεις ασφαλώς και δεν θα έχουν λόγο να μην συνεχίσουν να φοροδιαφεύγουν περιμένοντας μια νέα περαίωση...
Να λοιπόν γιατί ακούστηκαν και φωνές των παραγωγικών τάξεων εναντίον της περαίωσης. Γιατί σε ορισμένους επιχειρηματικούς κύκλους έχει γίνει αντιληπτός ο κλεφτοπόλεμος που παίζουν οι πολιτικοί με τους φοροφυγάδες χρόνια τώρα που εφαρμόζεται το ελληνικής «ευρηματικότητας» κόλπο της περαίωσης. Ένας κλεφτοπόλεμος όμως που καταλήγει σε εντελώς άνισους όρους ανταγωνιστικότητας στην αγορά.
Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για την Ελλάδα της αρπαχτής, του τσάμπα μάγκα και του ωχαδερφισμού όπως έχει δηλώσει και ο κ. Κ. Σημίτης από την θέση του πρωθυπουργού.
Ας πάμε τώρα στην αξιωματική αντιπολίτευση όπου επίσης έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη γελοία πολιτική σκηνή μας. Το έργο και εδώ είναι «θρίλερ» με σενάριο το μνημόνιο και θεατές πάντα μισθωτούς, συνταξιούχους και 1.000.000 άνεργους.
Ο κ. Α. Σαμαράς αντιτίθεται στο μνημόνιο και απαγορεύει στους βουλευτές του να το ψηφίσουν και να το υποστηρίξουν. Δεν διαφωνεί όμως να συζητούν θετικά για το μνημόνιο οι βουλευτές του στα Όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης γιατί εκεί δεν επιτρέπονται κόλπα μικροπολιτικής και εξυπνάδες.
Οι βουλευτές του δείχνουν ότι πειθαρχούν μέχρι να αποφασίσουν πότε θα πηδήξουν έξω από το καράβι της Νέας Δημοκρατίας. Και όταν το αποφασίσουν, τότε συμφωνούν ευθέως με το μνημόνιο και επιδιώκουν «ηρωική» έξοδο (όπως νομίζουν μόνο οι ίδιοι) με την διαγραφή τους από το την Νέα Δημοκρατία.
Και ακούν τον ίδιο τον πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου να μιλάει για έξοδο από την κρίση σε μια διετία και να οργανώνει προσκλητήρια επενδύσεων στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα που ζητάει τα μισά από κέρδη των επιχειρήσεων σε φόρους...
Ακούν το οικονομικό επιτελείο να διαρρέει έντεχνα ότι θα τραβήξει και άλλη τριετία (το ολιγότερο) η βαλίτσα με το μνημόνιο.
Ακούν τον κ. Α. Σαμαρά να λέει ότι μπορεί να αποκαταστήσει τις αδικίες με μισθούς και συντάξεις και να απαλλάξει την χώρα από το μνημόνιο γιατί (λέει) δεν το χρειάζεται η οικονομία της.
Ακούν όμως και βουλευτές του κ. Σαμαρά να ωρύονται ότι είναι μεγάλο λάθος του αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας η κόντρα του με το μνημόνιο Αλλά ακούν δυστυχώς και βουλευτές της κυβέρνησης που έχουν ψηφίσει το μνημόνιο να διαφωνούν με μέτρα (του μνημονίου) που αναφέρονται στο άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων και να προβάλλουν ακόμη και στην Βουλή τις αντιρρήσεις τους!!!
Εάν όλα αυτά δεν αγγίζουν το όρια του γελοίου δώστε εσείς τον ορισμό της γελοιότητας.
Αναρτήσεις
