Ο καλός καταναλωτής!!!

ευχαριστούμε το ΕΩΘΙΝΟΝ

Επικίνδυνοι και ανεξέλεγκτοι βάρβαροι!

Αφού τα διόρθωσαν όλα, τώρα προσπαθούν να βάλουν στο χέρι τα προσωπικά δεδομένα του καθενός από εμάς. Η ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία πήρε πλέον το δρόμο της σ’ αυτή τη χώρα, δια βίου. Ανύπαρκτοι ελεγκτικοί μηχανισμοί. Ακόμα και οι λιγοστοί που λειτουργούσαν όπως λειτουργούσαν, με το μαύρο τους το χάλι, έσβησαν κι αυτοί, υπό τον ορυμαγδό του Μνημονίου 2010!

Προσπάθησαν, δήθεν, να ελέγξουν τα υγρά καύσιμα, κυρίως τη βενζίνη, επιβάλλοντας πλαφόν, μόνο που το επέβαλαν στην τελική τιμή στον πρατηριούχο που προσπαθεί να κρατήσει όρθιο ένα μαγαζί με χιλιάδες εμπόδια. Με τον τρόπο τους, ευνόησαν τις πετρελαϊκές εταιρείες και κυρίως τους μεσάζοντες εμπόρους που μετακινούν το καύσιμο. Έτσι, αναγκάστηκαν να το αποσύρουν μέσα στη νύχτα και μετά από έντονες διαμαρτυρίες.

Το θέμα δεν είναι ότι δεν ξέρουν τι κάνουν. Ξέρουν καλά τι θέλουν να κάνουν. Το ζήτημα είναι ότι το κάνουν... άγαρμπα, ατάλαντα, χωρίς μέτρο, απροκάλυπτα και ερασιτεχνικά. Το κάνουν επιτιθέμενοι στον κοσμάκη, στον απλό μισθωτό, στον εργαζόμενο του πεντακοσάρικου με τις εκατοντάδες υποχρεώσεις, δάνεια και οφειλές. Και το δείχνουν ξεδιάντροπα. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, είναι επικίνδυνοι και ανεξέλεγκτοι.

Τώρα, αφού μας απέδειξαν ότι δήθεν δεν μπορούν να εισπράξουν τον ΦΠΑ, ότι δήθεν δεν μπορούν να εισπράξουν τα έσοδα του κράτους, ότι δήθεν δεν μπορούν να περιορίσουν τη φοροδιαφυγή, έρχονται να μας επιβάλλουν την κάρτα συναλλαγών ή κάρτα του καταναλωτή.

Μ’ αυτή την κάρτα, που θα έχει τη μορφή πιστωτικής, η οποία θα αναγράφει το όνομα του κατόχου της και το ΑΦΜ του, θα γίνονται όλες οι αγορές μας. Είδη ένδυσης και υπόδησης, ξενοδοχεία, εισιτήρια ταξιδιού ή θεατρικών παραστάσεων κτλ., αγορά διαφόρων προϊόντων τεχνολογίας, αγορά αυτοκινήτου, σπιτιού, αγορά διασκέδασης, τα πάντα. Και μάλιστα, θα θέτει όριο: για οποιαδήποτε αγορά από 1.500 ευρώ και πάνω, θα χρησιμοποιείται μόνον η κάρτα και όχι μετρητό χρήμα.

Στα on line μηχανήματα, όπως αυτά που βλέπουν τις πιστωτικές κάρτες, θα περνάει η κάρτα συναλλαγών και θα καταχωρούνται στο όνομα του καθενός, όλες οι αγορές. Και τι σημαίνει αυτό; Ότι σαφώς θα καταχωρούνται σε κάποιον κεντρικό υπολογιστή, τον οποίο είναι άγνωστο μέχρι σήμερα ποιοι θα μπορούν να τον ελέγξουν, οι προτιμήσεις μας και οι έξοδοι διασκέδασής μας. Θα γνωρίζει κάποιος άγνωστος σ’ εμάς, τι αγοράσαμε. Τι ρούχα αγόρασες και τι χρώμα. Ποιες είναι οι προτιμήσεις σου στη διασκέδαση. Πήγες για παράδειγμα να δεις την Τζούλια να γδύνεται; Ή μήπως προτίμησες να ακούσεις τον Ρουβά; Μπορεί να προτίμησες κάποιο θεατρικό έργο με εξτρεμιστικό ή επαναστατικό περιεχόμενο. Μήπως αγόρασες κάποιο παράξενο βιβλίο που καθορίζει τα πολιτικά ή θρησκευτικά σου πιστεύω; Ή μήπως κάτι που διεγείρει την σεξουαλική σου λίμπιντο;

Κάποιος ή κάποιοι, θα γνωρίζουν πολλά για όλους μας. Όλα αυτά τα στοιχεία θα καταγράφονται κάπου, σε έναν κεντρικό υπολογιστή, και κάποιες εταιρείες θα μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν για πολλούς και διαφόρους λόγους. Είτε για λόγους πωλήσεων, για λόγους διαφημιστικούς, μπορεί να σου γίνουν και φορτικοί για παράδειγμα προκειμένου να πουλήσουν κάτι. Από την άλλη, κάποια κέντρα εξουσίας θα γνωρίζουν τις προτιμήσεις σου σε διάφορα πράγματα. Θα γνωρίζουν τις απόψεις σου μέσα από τις αγορές σου. Θα ξέρουν πού βρίσκεσαι, τι κάνεις, τι τρως, τι πίνεις, τι διαβάζεις, τι κάνεις στο κρεβάτι σου, ανά πάσα στιγμή! Πλήρες φακέλωμα δηλαδή!!!

Και φυσικά, για να αγοράζεις με μια τέτοια κάρτα, θα πρέπει να έχεις χρήματα στην τράπεζα. Σε μια τράπεζα, σε μια οποιαδήποτε τράπεζα. Η οποία φυσικά, ελέγχεται άμεσα από τις διάφορες πολιτικές και οικονομικές αλλαγές στη χώρα και είναι ευαίσθητες σε όλες αυτές τις καταστάσεις. Και καθώς στην παγκοσμιοποίηση οι τράπεζες γίνονται δύναμη και τεράστιες πολυεθνικές, είναι απορίας άξιο ποιοι θα ελέγχουν, με ποιο τρόπο και πώς θα εκμεταλλεύονται, τα χρήματά μας. Μήπως πρέπει να αντιδράσουμες στους επικίνδυνους και ανεξέλεγκτους βάρβαρους;
Θ.Πολ.

από το ΕΩΘΙΝΟΝ

Καταναλώνω άρα...υπάρχω!

Αφορμή μου δίνουν πρόσφατες καταγγελίες καταναλωτών που βρέθηκαν να «χρωστούν» εκεί που δεν ήθελαν, να «χρεώνονται» για αγαθά και υπηρεσίες που δεν επιθυμούσαν επειδή υπέκυψαν σε δελεαστικά και παραπλανητικά μηνύματα. Πληρώνουμε ακριβά σε εποχές, μάλιστα, που η μέση ελληνική οικογένεια υποχρεώνεται με τα ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΑ μέτρα να «σφίξει το ζωνάρι» ακόμη περισσότερο.

Η ημέρα του καταναλωτή καθιερώθηκε να είναι η 15η Μαρτίου και θα μου επιτρέψετε παραφράζοντας το σλόγκαν-τίτλο εκπομπής που έκανα στην ΕΤ - 3 «Επικοινωνώ άρα...υπάρχω» να τοποθετηθώ σήμερα με έναν επίσης σημειολογικό τίτλο «καταναλώνω άρα...υπάρχω!...»

Αποτελεί πικρή διαπίστωση απλών πολιτών αλλά και... επιστημόνων της συμπεριφοράς και της κοινωνίας που χρειάζεται να αναδειχθεί ακριβώς επειδή τείνει να περνά απαρατήρητη, ότι η σύγχρονη Μαζική Κοινωνία ενώ μας αναλώνει την ίδια ακριβώς στιγμή μετουσιώνει σε υποκειμενική δικαίωση που γεμίζει τον μέσο άνθρωπο με ανείπωτη χαρά την ψευδαίσθηση – πόσο αφελείς μπορεί να είμαστε, αλήθεια – ότι υπάρχουμε επειδή… καταναλώνουμε!

Ωθούμεθα συστηματικά και μεθοδικά σε καθημερινή πλέον βάση προς στόχους καταναλωτικούς επειδή η Μαζική παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών υπαγορεύει αυτήν ακριβώς την συμπεριφορά ίσως μεταξύ άλλων και για να ισορροπήσει ικανοποιητικά την εξίσωση των συναδέλφων της Οικονομικής Επιστήμης που συνίσταται από τις καμπύλες της προσφοράς και της ζήτησης.

Κλασικές ψυχοκοινωνικές θεωρίες αλλά και πρόσφατες ερευνητικές προσπάθειες πιστοποιούν ότι ο σύγχρονος καταναλωτής συχνά, θα έλεγα εξοργιστικά πιο συχνά από ότι θα υπαγόρευαν οι κανόνες της προσφοράς και της ζήτησης, ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙ όχι για να επιβιώσει ικανοποιώντας θεμελιακές ανθρώπινες ανάγκες αλλά για ψυχολογικούς λόγους αντιστάθμισης συναισθημάτων θλίψης, απογοήτευσης, χαμηλής αυτό-εκτίμησης ακόμη και σεξουαλικής αποτυχίας...

Όταν η καταναλωτική συμπεριφορά φτάνει στα ακραία όρια τότε μας προκύπτουν και καταναγκαστικά σύνδρομα που απολήγουν σε καταναλωτική μανία με στόχο να αντισταθμισθούν αρνητικές ψυχικές καταστάσεις. Συγκεκριμένα, ο ανασφαλής νεαρός χρειάζεται να αποκτήσει οπωσδήποτε το μαύρο πέτσινο με τα μεταλλικά κουμπιά, ο άνδρας που αγνοεί τα εσώτερα της υψηλής τεχνολογίας αλλά παρά ταύτα – με δανεικά χρήματα και αμέτρητες δόσεις - αποκτά τα πλέον σύγχρονα επιτεύγματά της που ΔΕΝ του χρειάζονται και η γυναίκα που επιτέλους κάνει προσωπικό της κτήμα μια σειρά από τσάντες και ασορτί γόβες έστω και αν δεν πρόκειται ποτέ να τα χρησιμοποιήσει.

Δεν θα έπρεπε, λοιπόν, ούτε να ακουστεί ως παράξενο ούτε και να μας ξαφνιάσει το γεγονός το ότι ήδη λειτουργούν 400 ειδικά Κέντρα στις ΗΠΑ με προεκτάσεις και στην Ευρώπη για την θεραπεία της καταναλωτικής μανίας που ναι μεν δεν σκοτώνει σώμα και ψυχή όπως τα ναρκωτικά ή το αλκοόλ αλλά σίγουρα «τραυματίζει και μπορεί και να θανατώσει» την οικονομική υπόσταση του ατόμου βυθίζοντάς το στην ανεπιθύμητη χρεοκοπία!

Καθώς η παγκόσμια οικονομική ύφεση μαστίζει πλέον οδυνηρά και τον ελληνικό λαό μήπως τελικά το θέμα, ως ουσία προβληματισμού, πρέπει να είναι : «Καταναλώνω άρα.. υπάρχω» ή παρασύρομαι, «υπέρ- καταναλώνω και... παύω να υπάρχω ενώ πιστεύω το ακριβώς αντίθετο;»

Λέτε φίλες και φίλοι η «λύση» να αποδειχθεί ταυτόσημη με την ανέχεια στην οποία θα μας οδηγήσουν τα απίστευτα φορομπηχτικά μέτρα που συζητιούνταν στα ΜΜΕ αλλά από την «αποφράδα» πλέον Παρασκευή 5 Μαρτίου μας τα επέβαλε η Κυβέρνηση;
Πώς θα…καταναλώνουμε χωρίς να…έχουμε;

του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ