Δεκαπενταύγουστος στην πόλη

Κυριακή ξημέρωμα. Το λιμάνι θυμίζει Βαβέλ.
Γνώριμοι ήχοι και άγνωστες γλώσσες φτιάχνουν τη μουσική υπόκρουση του πρωινού. Τα πλοία αγκυροβολημένα περιμένουν τους ταξιδιώτες της τελευταίας στιγμής. Μυρωδιά από ζεστά κουλούρια και αναστεναγμοί χαράς. Μπροστά στην είσοδο του πλοίου ξεχνάς τη μίζερη καθημερινότητα. Από το ταξί κατεβαίνει ηλικιωμένη κυρία στην τρίχα ντυμένη, υποβασταζόμενη από 40χρονη αλλοδαπή βοηθό και κατευθύνονται στην είσοδο του πλοίου. Η ξανθιά συνοδός με ελαφρύ ντύσιμο βγάζει τα...

Έξι χρόνια χωρίς το κόκκινο μαντήλι

Ήταν μια μέρα σαν ετούτες που διανύουμε τώρα, πριν έξι χρόνια. 17 Απρίλη 2011. Κυριακή των Βαΐων. Στις παρέες συζητούσαμε ακόμα για τον Μανώλη Ρασούλη, που μας είχε αφήσει έναν μήνα νωρίτερα, όταν ήρθε το καινούργιο, χειρότερο χαμπέρι, πάλι από την Θεσσαλονίκη. Ο Νίκος Παπάζογλου είχε φύγει στα 63 του χρόνια για να συναντήσει τον φίλο και συνεργάτη του.

Εκείνη την ημέρα, ο Παπάζογλου πέθανε τυπικά, για ληξιαρχικούς λόγους. Η αλήθεια είναι ότι ουσιαστικά είχε πεθάνει δυο χρόνια νωρίτερα, στις 9 Μαΐου 2009, όταν οικονομικά προβλήματα τον ανάγκασαν να κλείσει το "Αγροτικόν", το στούντιο που είχε φτιάξει ο ίδιος. Ο ίδιος έκανε και τις παραγωγές, βάζοντας στα βινύλια την ένδειξη "Παραγωγή: Στρογγυλοί δίσκοι" και σήμα ένα...