Η Αυστραλία αποφάσισε να ανοίξει τις πόρτες της σε Έλληνες για να μεταναστεύσουν, λόγω της οικονομικής κρίσης που διέρχεται η Ελλάδα, αλλά υπό πολλές και αυστηρές προϋποθέσεις.
Η Αυστραλία που έλκυε πριν μισό αιώνα τους ανειδίκευτους εργάτες από την ελληνική ύπαιθρο για να δουλέψουν στα ορυχεία, στις φυτείες ζαχαροκάλαμου, στο σιδηροδρομικό δίκτυο και στη γραμμή της αυτοκινητοβιομηχανίες General Motors, σήμερα φαντάζει σωσίβιο σωτηρίας για μια άλλη κατηγορία Ελλήνων, τους πτυχιούχους και προσοντούχους που δεν μπορούν να βρουν εργασία στην Ελλάδα.
Οι New York Times αφιέρωσαν – μετά την ομιλία του Πρωθυπουργού κ Παπανδρέου στα εγκαίνια της ΔΕΘ και την καθιερωμένη συνέντευξη τύπου - ένα επίκαιρα σημαντικό άρθρο για το δράμα της αυξανόμενης ανεργίας των νέων επιστημόνων στην Ελλάδα και το κύμα μετανάστευσής τους σε Ευρώπη και Αυστραλία!
Πριν μερικούς μήνες Το έγραψα στα αγαπημένα μου blogs και το είχα αναφέρει σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές που συμμετείχα: Είτε επρόκειτο για πολύ καλά μελετημένο και αριστοτεχνικά μεθοδευμένο σχέδιο δράσης, ή για απότοκο της χρονικής καθυστέρησης που πάντα χαρακτήριζε την ελληνική γραφειοκρατία το αποτέλεσμα τελικά ήταν το ίδιο!
Αναφέρομαι, φυσικά, στο γεγονός ότι τα ΑΝΑΛΓΗΤΑ μέτρα εις βάρος των συνταξιούχων της Ελλάδας και μαζί οι δραματικές αλλοιώσεις στον χαρακτήρα των εργασιακών μας σχέσεων με τους Κεφαλαιοκράτες εργοδότες ΠΕΡΑΣΑΝ καλοκαιριάτικα, την ώρα που οι Έλληνες ψηνόμαστε με καύσωνες…
ΠΕΡΑΣΑΝ το ΝΕΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ με τις... σχετικές ρυθμίσεις στα εργασιακά φέρνοντάς το «λάου – λάου» από τα Χριστούγεννα στον καυτό Ιούλιο, δηλαδή στη μέση του καλοκαιριού, σε μια χώρα όπου το κοινωνικό σύστημα λειτουργεί με τις δικές του λογικές και έχει τις γνωστές θερινές ιδιότητες της εξωστρέφειας, του ανέμελου, του έντονα αισθησιακού καθώς ντόπιες και εισαγόμενες καλλονές πυρπολούνται από τον καυτό ελληνικό ήλιο στις γοητευτικές μας ακρογιαλιές προφέροντας ανεπανάληπτες συγκινήσεις – και υποσχέσεις - στους κάθε ηλικίας λάτρεις του ωραίου (…do you like frauelein in…Greece?)…
Πετσόκοψαν τους μισθούς και συντάξεις στο Δημόσιο τομέα ο οποίος, μας ανακοίνωσαν, ΠΑΣΧΕΙ από ΕΛΕΦΑΝΤΙΑΣΗ (ρε Μπλε εθνοσωτήρες και Πράσινα αφεντικά της ΑΔΕΔΥ εσείς δεν ευθύνεστε για αυτό;)…
Έκαναν μια εκπληκτική συμφωνία ΓΣΕΕ και ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ για αυξήσεις που υστερούν του πληθωρισμού κατά 400% (ρε Πράσινα αφεντικά της ΓΣΕΕ από πότε και με ΠΟΙΟ ακριβώς παραχωρημένο από τους εργαζόμενους ΔΙΚΑΙΩΜΑ οι Σοσιαλιστές λειτουργήσατε ως «τακίμια» με το Κεφάλαιο;)
Θα σας γυρίσω (τους παλιούς) 40 χρόνια πίσω τότε που φεύγοντας ως νεαρός λέκτορας από την Αμερική πήγα στη Γερμανία για να μελετήσω το χωρίς προηγούμενο κοινωνικό-οικονομικό φαινόμενο ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ τεράστιων αριθμών Ελλήνων εργατών στην τότε Δυτική Γερμανία!
Διάβαζα και άκουγα τότε ότι η Ελλάδα της μεταπολεμικής περιόδου είχε ΤΕΡΑΣΤΙΟ πρόβλημα απασχόλησης και απορρόφησης του εργατικού της δυναμικού, αλλά άκουγα και ότι οι Έλληνες ήταν, όπως λέγανε χαρακτηριστικά τα ΑΦΕΝΤΙΚΑ, οι Εργοδότες τους, πολύ… τεμπέληδες!!!
Συγκεντρώνοντας τα στοιχεία για τη διδακτορική μου διατριβή άκουσα πολλές, πάρα πολλές φορές, από Γερμανούς Εργοδότες, από Προϊσταμένους εργοστασίων ότι περισσότερο ΦΙΛΟΤΙΜΟΥΣ, περισσότερο εργατικούς ανθρώπους από τους Έλληνες ΔΕΝ…έβρισκαν!
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα Διευθυντού Παραγωγής μεγάλης Βιομηχανικής Μονάδας του Γερμανικού Νότου που μου είχε εκμυστηρευτεί χαμογελώντας ότι όταν στο τέλος της εξουθενωτικής βάρδιας του 8ωρου ζητούσε δέκα εθελοντές οι ΕΠΤΑ ήταν Έλληνες!!!
Εκείνο το ένα, σχεδόν εκατομμύριο εργατών μας ίδρωσε, πόνεσε, μάτωσε, υπέφερε τα πάνδεινα και με βάση την κοινωνική ψυχολογία της «οικειοστρέφειας και οικοστρέφειας» του Έλληνα στέλνοντας πίσω την Ελλάδα τον τίμιο ιδρώτα τους ΕΚΤΙΣΑΝ την Ελλάδα και την Οικονομία της.
Τότε ήταν τα ανειδίκευτα παλικάρια και οι άνεργοι άνδρες της υπαίθρου και των μεγαλουπόλεων που πήραν το δρόμο της ξενιτιάς και, όπως γράφτηκε στον Γερμανικό τύπο, συνεισέφεραν στη δημιουργία του «Γερμανικού Οικονομικού Θαύματος» και ταυτόχρονα έκτισαν την Ελλάδα που είχε ισοπεδωθεί από τη ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ κατοχή και στη συνέχεια από τον αδελφοκτόνο πόλεμο της δεκαετίας του 1940…
Την διδακτορική μου διατριβή με τίτλο “Zur Problematik der Griechischen Arbetinehmer in der Bundesrepublik Deutschland” την κατέθεσα για να πάρω τον τίτλο του Διδάκτορα το 1970. Λιγότερο από 2 χρόνια αργότερα η διατριβή μου δημοσιεύθηκε στην Αμερική από τις Ακαδημαϊκές Εκδόσεις του Οίκου Simon & Schuster με τίτλο «The German Experience: Migrant Greek Workers in West Germany». Η αναφορά μου αυτή δεν συνιστά πρόθεση αυτοδιαφήμισης!
Τα μνημονεύω αυτά καθώς αισθάνομαι ότι συσσωρεύεται επικίνδυνα η οργή της δικής μου γενιάς, της γενιάς που αγωνίστηκε σκληρά να φέρει την Ελλάδα εδώ που την φέραμε και αισθανόμαστε προδομένοι από αυτούς που ΕΚΛΕΞΑΜΕ να μας Κυβερνήσουν και αφού ΛΕΗΛΑΤΗΣΑΝ ξεδιάντροπα τον Εθνικό μας πλούτο, αφού ΠΛΟΥΤΙΣΑΝ παράνομα όχι μόνο ΔΕΝ τιμωρήθηκαν αλλά ήδη μας γυρνάνε στο 1960 την εποχή που ΑΔΕΙΑΖΕ η Πατρίδα μας από λεβέντες και λεβέντισσες που παίρνανε τους δρόμους της ξενιτιάς…
ΤΟΤΕ μετανάστευσαν ανειδίκευτοι εργάτες για να πραγματώσουν το όνειρο ενός καλύτερου αύριο στις φάμπρικες της Γερμανίας, στις στοές των ορυχείων του Βελγίου…Και οικονομικά «φτιαχτήκανε» και μαζί «φτιάξανε» και την Πατρίδα!…
ΤΩΡΑ μήπως χρειάζονται μερικές διατριβές γα τους Έλληνες πολιτικούς, τα θέματα της κακής διαχείρισης, της λεηλασίας του Εθνικού πλούτου και της έλλειψης οικονομικού προγραμματισμού που ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ τις απαραίτητες προϋποθέσεις ώστε στη δεκαετία του 2010 τα νιάτα της Ελλάδας, παιδιά με γνώσεις, δεξιότητες και πτυχία ΑΕΙ και ΤΕΙ να υποχρεώνονται να πάρουν το δρόμο της ξενιτιάς!
Και καρπώνονται έτσι άλλες πατρίδες όσα η δικιά μας επένδυσε στην προετοιμασία των επιστημόνων της νέας γενιάς, καθώς η Ελλάδα παραδόθηκε στους ντόπιους και ξένους Κεφαλαιοκράτες και Τραπεζίτες, και στο μεταξύ ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΠΛΕ ή ΠΡΑΣΙΝΟΣ Πολιτικός ούτε οι παρατρεχάμενοί τους που μας οδήγησαν εδώ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΙΜΩΡΗΘΕΙ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΑ (με δήμευση κλεμμένων περιουσιών και…ΕΞΟΡΙΑ)…
Το ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ και ο ΧΕΙΜΩΝΑΣ, δυστυχώς, είναι μπροστά μας!…
του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Αυξάνονται τον τελευταίο καιρό τα μηνύματα που λαμβάνουμε στον «Νέο Κόσμο» από Έλληνες επαγγελματίες με ερωτήσεις για το πώς μπορούν να έρθουν στην Αυστραλία για να εργαστούν. Με την ίδια συχνότητα φθάνουν ανάλογα μηνύματα.
Από τις ερωτήσεις τους, προκύπτει η αγωνία για το πώς θα εξασφαλίσουν μία εργασία, έστω και τόσο μακριά, μία αγωνία που μοιράζονται με χιλιάδες άλλους συντοπίτες τους και που μάρτυρές της γινόμαστε και εμείς οι Έλληνες της Αυστραλίας, μέσα από την επικοινωνία μας με συγγενείς και φίλους που ζουν στην Ελλάδα.
Με σεβασμό σ’ αυτή την αγωνία, ο «Νέος Κόσμος» ερεύνησε πώς και ποιος μπορεί να μεταναστεύσει στην Αυστραλία, προτείνοντας, μέσα από αυτήν την μικρή έρευνα, ένα χέρι βοήθειας σε όσους θέλουν να αναζητήσουν ένα καλύτερο αύριο στη χώρα που τόσοι Έλληνες και Ελληνίδες σήμερα αποκαλούν «δεύτερη πατρίδα» τους.
Η μετανάστευση στην Αυστραλία δεν... είναι πλέον εύκολη υπόθεση, δεν είναι όμως και αδύνατη. Χρειάζεται υπομονή και επιμονή προκειμένου να φτάσει κάποιος στη «δεύτερη πατρίδα» μας, αλλά οι κόποι του θα ανταμειφθούν. Η οικονομία της Αυστραλίας συγκαταλέγεται σήμερα ανάμεσα στις πλέον δυναμικές οικονομίες του πλανήτη και συνεχίζει να αναπτύσσεται. Η Αυστραλία δεν πρόκειται να απογοητεύσει επαγγελματικά τουλάχιστον όσους αποφασίσουν να μεταναστεύσουν εδώ.
ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΕΙ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ
Προκειμένου κάποιος να πάρει βίζα μόνιμης παραμονής, θα πρέπει να έχει συγγενείς στην Αυστραλία, οι οποίοι θα δεχθούν να λειτουργήσουν ως εγγυητές. Αυτό μπορεί να ισχύει για κάποιους Έλληνες, αλλά δεν είναι η πλειοψηφία.
Στην πλειοψηφία τους, αυτοί που θέλουν να μεταναστεύσουν είναι ειδικευμένοι εργαζόμενοι και, ως τέτοιοι, έχουν δύο επιλογές προκειμένου να τους δεχθεί η χώρα μόνιμα.
Τα επαγγέλματα που αυτή τη στιγμή έχουν ζήτηση στην Αυστραλία είναι πολλά. Περισσότερες και λεπτομερείς πληροφορίες για αυτά τα επαγγέλματα υπάρχουν στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Μετανάστευσης και, συγκεκριμένα, στη διεύθυνση http://www.immi.gov.au/allforms/pdf/1121i.pdf.
Σε αυτή τη λίστα επαγγελμάτων δεν υπάρχει επίσης και ο κωδικός που είναι απαραίτητος όταν κάποιος κάνει αίτηση για βίζα, αλλά και ο αρμόδιος επαγγελματικός φορέας που πρέπει να αναγνωρίσει τα προσόντα αυτού που κάνει αίτηση για τη χορήγηση βίζας εργασίας.
Ενδεικτικά, να αναφέρουμε ότι υπάρχει μεγάλη ζήτηση σε χημικούς Μηχανικούς για τους τομείς της εξορυκτικής βιομηχανίας, ανώτερων διοικητικών στελεχών για επιχειρήσεις, γεωλόγων, μαθηματικών, ιατρών παθολόγων, οφθαλμιάτρων, παιδιάτρων και δερματολόγων, φαρμακοποιών για νοσοκομεία, δασκάλων γενικά, αλλά και δασκάλων για παιδιά με ειδικές ανάγκες, χημικών, ηλεκτρολόγων μηχανικών, ηλεκτρονικών, μαραγκών και άλλων.
Απαραίτητη προϋπόθεση για τη χορήγηση βίζας είναι η καλή γνώση της Αγγλικής γλώσσας.
1. Αυτός που κάνει αίτηση να βρει εργασία μόνος του μέσω του Ίντερνετ και ο μελλοντικός του εργοδότης να στηρίξει την αίτησή του για τη χορήγηση βίζας.
2. Να έρθει ανεξάρτητα εδώ, με την προοπτική να απασχοληθεί σε κάποιο από τα επαγγέλματα που αναγράφονται στην παραπάνω λίστα.
ΟΤΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ
Υπάρχουν πολλά πρακτορεία εύρεσης εργασίας στο Ίντερνετ, όπου οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επισκεφθούν προκειμένου να ψάξουν για δουλειά. Τα δύο δημοφιλέστερα είναι το http://www.seek.com.au και το http://www.mycareer.com.au. Οι περισσότερες διαθέσιμες θέσεις εργασίας βρίσκονται στην επαρχιακή Αυστραλία, μακριά από τα αστικά κέντρα και όσον αφορά τις Πολιτείες της Αυστραλίας, στη Δυτική Αυστραλία που αυτή τη στιγμή διψά στην κυριολεξία για ειδικευμένους εργαζόμενους.
Αν ο εργοδότης επιλέξει ότι θέλει να απασχολήσει κάποιον από την Ελλάδα, τότε το επόμενο βήμα του αιτούντα βίζα θα είναι να ζητήσει ειδική επιστολή από τον εργοδότη που θα εγγυάται την απασχόλησή του στην Αυστραλία και να κάνει αίτηση για βίζα Τύπου121/856.
Θα πρέπει να πούμε ότι όσοι θέλουν να εργασθούν στην επαρχιακή Αυστραλία, θα πρέπει να το ξεκαθαρίσουν, γιατί έχουν και περισσότερες πιθανότητες να επιτύχουν στην αίτησή τους.
Επίσης, μπορούν να κάνουν αίτηση για χορήγηση βίζας εργασίας, χωρίς να έχουν βρει κάποιο εργοδότη, αλλά είναι ωφέλιμο με το που θα κάνουν την αίτηση για βίζα να επισκεφθούν την ιστοσελίδα του υπουργείου Μετανάστευσης όπου θα καταχωρήσουν όλα τους τα στοιχεία και το βιογραφικό τους σε μία λίστα Ειδικευμένων Εργαζομένων.
Είναι ωφέλιμο, γιατί αυτή η λίστα είναι το εργαλείο των εργοδοτών που μέσα της ψάχνουν να βρουν τον εργαζόμενο που θέλουν και την εργασία του οποίου θα εγγυηθούν.
ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ
Το Υπουργείο Μετανάστευσης αυτή τη στιγμή έχει παύσει τη χορήγηση βίζας μετανάστευσης σε ειδικευμένους εργαζόμενους. Οι βίζες αυτές είναι οι λεγόμενες βίζες Skilled Independent Migrant subclass 175, Skilled Sponsored subclass 176, Skilled - Regional Sponsored provisional visa subclass 475.
Εκείνο που μας έκανε γνωστό η κ. Κάθριν Μέιν, από το Υπουργείο, είναι ότι αυτοί οι τύποι βίζας θα επανέλθουν σύντομα και ότι όποιος θέλει, μπορεί να κάνει αίτηση ηλεκτρονικά στην ιστοσελίδα του υπουργείου εδώ όπου και υπάρχουν όλες οι πληροφορίες για τα δικαιολογητικά και άλλα έγγραφα που θα χρειαστείτε.
Επίσης, υπάρχουν και άλλοι τύποι βίζας, παρόμοιοι με τους παραπάνω, όπως η βίζα subclass 886, Regional visa subclass 887, subclass 487, η βίζα ειδικευμένων αποφοίτων πανεπιστημίου Graduate visa subclass 485. Υπάρχει όριο ηλικίας για όσους θέλουν να κάνουν αίτηση για χορήγηση βίζας ειδικευμένου εργαζόμενου όταν δεν υπάρχει εγγύηση εργοδότη. Δεν θα πρέπει το άτομο να είναι κάτω των 18 ετών και άνω των 45 και για την αίτηση αυτών των τύπων βίζας θα πρέπει ο ενδιαφερόμενος να πληρώσει $2,525.
Περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να πάρουν από την Πρεσβεία της Αυστραλίας στην Ελλάδα με λεπτομέρειες για τα έγγραφα που χρειάζονται.
Η κ. Μέιν, από το Υπουργείο Μετανάστευσης, ανέφερε ότι οποιαδήποτε βίζα διεκπεραιώνεται μέσα σε λίγους μήνες και, σε κάθε περίπτωση, αυτός που κάνει αίτηση πρέπει να υποβληθεί και στις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις.
Όπως προαναφέραμε, η διαδικασία δεν είναι απλή και η επιτυχία δεν είναι εγγυημένη, αλλά μεγάλος αριθμός ειδικευμένων μεταναστών φτάνει κάθε χρόνο στην Αυστραλία, γεγονός που σημαίνει ότι έστω και με την περίπλοκη διαδικασία τα καταφέρνουν.
1. Περισσότερες πιθανότητες να πάρουν βίζα ειδικευμένου εργαζομένου έχουν όσοι επιλέξουν να κάνουν αίτηση για να εργαστούν στην επαρχιακή Αυστραλία. Εκεί παρατηρείται μεγάλη έλλειψη εργατικού δυναμικού. Η συγκεκριμένη βίζα ονομάζεται RSMS 119/857 και περισσότερες πληροφορίες υπάρχουν στην ιστοσελίδα εδώ.
2. Η καλύτερη λύση για τη σχεδόν βέβαιη χορήγηση βίζας είναι να υπάρχει εργοδότης που θέλει να εγγυηθεί εργασία για τον ειδικευμένο μετανάστη.
3. Σε οποιαδήποτε περίπτωση, είτε έχει εξασφαλίσει εργασία είτε όχι, αυτός που υποβάλει αίτηση για βίζα πρέπει να καταχωρίσει τα στοιχεία του στην λίστα Ειδικευμένων Μεταναστών που θα βρει στην ιστοσελίδα του υπουργείου Μετανάστευσης.
4. Για βίζα ειδικευμένου εργαζόμενου οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλλουν αίτηση από το εξωτερικό ή από την Αυστραλία. Αυτό σημαίνει ότι κάποιος μπορεί να ταξιδέψει στην Αυστραλία ως τουρίστας με ανάλογη τουριστική βίζα τριών μηνών, να βρει εργοδότη που θέλει να τον απασχολήσει και να παραμείνει στην χώρα κάνοντας αίτηση για βίζα ειδικευμένου προσωπικού και να παραμείνει στην Αυστραλία επ’ αορίστου αν ο εργοδότης του εγγυηθεί μόνιμη εργασία. Μετά από τέσσερα χρόνια παραμονής στην Αυστραλία με βίζα μόνιμης κατοικίας, ο μετανάστης έχει το δικαίωμα να γίνει Αυστραλός πολίτης.
Όπως προαναφέραμε, η διαδικασία δεν είναι απλή και η επιτυχία δεν είναι εγγυημένη, αλλά μεγάλος αριθμός ειδικευμένων μεταναστών φτάνει κάθε χρόνο στην Αυστραλία, γεγονός που σημαίνει ότι έστω και με την περίπλοκη διαδικασία τα καταφέρνουν.
από το palmografos
Οι Αυστραλοί δίνουν το παράδειγμα.
Την επιστροφή των χρημάτων τους ζητούν πάνω από μισό εκατομμύριο Αυστραλοί, οι οποίοι αναμένεται να προσφύγουν στη δικαιοσύνη, στρεφόμενοι ομαδικά κατά των υψηλών χρεώσεων των τραπεζών σε περίπτωση καθυστέρησης μίας δόσης (σας λέει κάτι;), υπέρβασης πιστωτικού ορίου, κλπ. Εάν οι καταναλωτές κερδίσουν, τότε οι Τράπεζες θα υποχρεωθούν να τους επιστρέψουν 5 δισ. δολάρια.
Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ομοδικία στην ιστορία του χρηματοπιστωτικού συστήματος της Αυστραλίας και αναμένεται να προκαλέσει μεγάλες αναδιαρθρώσεις του συστήματος.
Ο διευθυντής του δικηγορικού γραφείου Μορίς Μπλάκμπερν, που χειρίζεται το θέμα, δηλώνει, ότι η προσφυγή αφορά δεκάδες τράπεζες.
Στην Ελλάδα, που η καταναλωτική συνείδηση βρίσκεται στα τάρταρα, μία τέτοια κίνηση όπως αυτή στην Αυστραλία φαντάζει αδύνατη. Αλλά εκεί θα πείτε υπάρχει Κράτος και οι δικαστικές αποφάσεις είναι αποφάσεις, όχι απλά χαρτιά που τα βάζουμε στο συρτάρι γιατί κανένας δεν θα μας ελέγξει ποτέ. Εδώ, στην Ελλάδα, οι ελάχιστοι που στράφηκαν κατά των Τραπεζών, όπως ας πούμε για το ζήτημα της είσπραξης προμήθειας για κατάθεση σε λογαριασμό τρίτου, είδαν τις υπέρ αυτών αποφάσεις να υλοποιούνται μετά από 5 χρόνια…
Επειδή όμως τα... πράγματα σχετικά με την ασυδοσία των τραπεζών έχουν ξεφύγει από κάθε έλεγχο, πιστεύω, ότι είναι θέμα χρόνου να σκάσει η «βόμβα» της αγανάκτησης του κόσμου και να τις πάρουν …σβάρνα!
Μήπως τελικά η μόνη λύση είναι η μαζική έξοδος à la …1929;
Αυτός είναι αδιαμφισβήτητα ο μόνος εφιάλτης που φοβούνται.
από το Alkimos archive
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
