Τελευταίος σταθμός

Παρακολουθώντας, σχεδόν αδρανής, τα τελευταία επεισόδια της εθνικής ιλαροτραγωδίας.

Αυτό που με αποκαρδίωσε περισσότερο τις τελευταίες μέρες δεν ήταν ούτε οι ανεύθυνες δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών, ούτε η άγουρη μέθη του Τσίπρα, ούτε η αυτοκτονική άρνηση των μικρών κομμάτων να μοιράσουν δυο γαϊδουριών άχυρα. Είναι τα πρακτικά των συζητήσεων στο Προεδρικό Μέγαρο, όταν η εντολή για τον σχηματισμό κυβέρνησης πηγαινοέρχονταν σαν αλογόμυγα.

Τα πρακτικά αυτά δείχνουν πόσο ασήμαντοι και κατώτεροι των περιστάσεων είναι οι Έλληνες πολιτικοί. Όλοι.

Την ώρα που πάνω στο κεφάλι της Ελλάδας παίζεται ένα...

500 εκατ. ευρώ ξεχασμένα στις μαρίνες...

Φρένο στην εισροή του «ζεστού» χρήματος που είχαν αρχίσει να καταβάλλουν οι σκαφάτοι στα κρατικά ταμεία βάζει -στην πιο κρίσιμη συγκυρία για την οικονομία της χώρας- η ασυνεννοησία των αρμόδιων μηχανισμών των υπουργείων Οικονομικών και ... Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας. Παρ’ ότι στην τσιμπίδα του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος έχουν πέσει εκατοντάδες ιδιοκτήτες σκαφών που δήλωναν τα πλωτά παλάτια τους ως επαγγελματικά, ώστε να παρακάμπτουν την εφορία, ελάχιστοι από αυτούς πέρασαν από το ταμείο και πλήρωσαν τα ποσά που τους αναλογούσαν, με αποτέλεσμα το Δημόσιο να μην εισπράττει πρόστιμα που μπορεί να ξεπεράσουν τα 500 εκατ. ευρώ. Η συντριπτική πλειονότητα περιμένει υπομονετικά το νομοσχέδιο του υπουργείου Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας που αναμένεται -άγνωστο πότε- να ψηφιστεί στη Βουλή, ανοίγοντας τον δρόμο της περαίωσης και για τα σκάφη.

Από τον περασμένο Σεπτέμβριο που άρχισε το...

Το ναυάγιο της συνάντησης με την Μέρκελ επιδεινώνει το κυβερνητικό κώμα

Δεν ξέρουμε αν στην Αθήνα περίμεναν από τη Μέρκελ να ανακοινώσει το σχέδιο διάσωσης και να βγουν στην Ομόνοια να πανηγυρίσουν (όπως κάνει ο… ΠΑΟ όταν παίρνει κάπου – κάπου κανένα τίτλο), αλλά μάλλον θα έχουν απογοητευθεί σφόδρα από τα αποτελέσματα της συνάντησης. Όλες αυτές τις ημέρες οι παπαγάλοι της ενημέρωσης μας έλεγαν πόσο κρίσιμη είναι η συνάντηση και πόσα συμπεράσματα μπορούν να βγουν από αυτή. Και πράγματι, όλοι περιμέναμε καρφωμένοι στην τηλεόραση να...

Άλλος για Χίο τράβηξε...

Η εικόνα των υπουργών να αμφισβητεί ο ένας τη δουλειά του άλλου μέσω των τηλεοπτικών παραθύρων είναι θλιβερή και δίνει εικόνα διάλυσης. Ήταν καλή ή κακή η περαίωση; Έπρεπε να πάμε σε εκλογές ή όχι; Να ζητήσουμε ή όχι επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου;

Ο κ. Παπακωνσταντίνου έλειπε στο εξωτερικό. Κι η κα Κατσέλη βρήκε την ευκαιρία να τον καρφώσει ότι αυτός έφταιγε για την εκλογική συντριβή του ΠΑΣΟΚ, επειδή έστειλε νωρίς τα χαρτιά της περαίωσης. Πταίσμα, θα πείτε! Θα διαφωνήσουμε. Είναι σαν να βλέπουν οι στρατιώτες τους στρατηγούς του να τσακώνονται στο πεδίο της μάχης κι ενώ το μέτωπο κινδυνεύει να διασπαστεί από τις εχθρικές δυνάμεις, για το αν θα πρέπει να επιτεθούν ή να το βάλουν στα πόδια.

Και μόνο το θέαμα των στρατηγών να τραβάει ο ένας τα μαλλιά του άλλου σε κοινή θέα, είναι ένα γεγονός ικανό να φέρει την κατάρρευση.

Ο Πρωθυπουργός έχει ζητήσει από... όλους να συστρατευτούν στην προσπάθεια που κάνει η κυβέρνησή του για να βγει η χώρα από την κρίση. Πριν στείλει τα σχετικά προσκλητήρια και σπεύσει να καταγράψει τους «αγνώστου διεύθυνσης», θα έπρεπε να είχε διευθετήσει αυτές τις μικρές «λεπτομέρειες».

Δεν μπορεί την μία στιγμή να βγαίνει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και να κάνει προσβλητικές δηλώσεις για μερίδα του ελληνικού λαού και την αμέσως επόμενη να σπεύδει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα. Δεν μπορεί άλλα να λέει ο ένας υπουργός και άλλα ο άλλος για το κάθε θέμα.

Αν μη τι άλλο αυτό δείχνει ότι οι άνθρωποι δεν συζητούν μεταξύ τους. Είναι ο καθένας κλεισμένος στο γραφείο του και στο μικρόκοσμό του. Εκτός κι αν ο ένας δεν θέλει να βλέπει τον άλλον, οπότε μιλάμε για μία πιο σοβαρή κατάσταση από εκείνη που δημιουργείται από την έλλειψη συντονισμού, γεγονός που υποκρύπτει, ενδεχομένως, μία βαθύτερη κρίση από αυτή που εμείς αντιλαμβανόμαστε.

Δεν έχουμε τη δυνατότητα να είμαστε παρόντες στις συζητήσεις του Πρωθυπουργού με τους υπουργούς του. Δεν ξέρουμε τι συζητάνε μεταξύ τους. Ξέρουμε, όμως, την εικόνα που βλέπουμε. Κι η εικόνα αυτή δεν είναι κολακευτική για την κυβέρνηση. Μοιάζει σαν μία ομάδα να έχει αποδεχτεί την ήττα της και το κάθε μέλος της να χαράζει δική του πορεία.
Σαν να λέμε, άλλος για Χίο τράβηξε και άλλος για Μυτιλήνη…

Θανάσης Μαυρίδης στο capital

Μεγάλη μιζέρια στην κυβέρνηση, λες και το έχουν πάρει απόφαση...

Η αλήθεια είναι ότι αυτή η κυβέρνηση αρχίζει να «ρετάρει». Όπως συνέβαινε και στις τελευταίες μέρες της παντοκρατορίας του Κωνσταντίνου του Β’. Καυγάδες, διαρροές, ασυνεννοησία, είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της καθημερινής αναπαραγωγής ενός μίζερου κλίματος. Δεν είναι όμως αυτή η εικόνα που μπορεί να μας πείσει ότι ο Τιτανικός θα αποφύγει, τελικώς, την σύγκρουση με το παγόβουνο...

Στις δύσκολες ώρες ο καπετάνιος παίρνει στα στιβαρά χέρια του το τιμόνι και όλοι οι ναύτες κρέμονται από τα χείλη του. Αν ο κάθε ναύτης έχει δική του άποψη για το πώς πρέπει να οδηγηθεί το σκάφος, τότε το πιο πιθανό είναι να επικρατήσει στο τέλος το χάος και η καταστροφή.

Ο κ. Παπανδρέου παρακολουθεί τις τελευταίες εβδομάδες αμήχανος τις εξελίξεις ή τουλάχιστον έτσι δείχνει. Στο άκουσμα και μόνο της λέξης «αποκρατικοποίηση» κόντεψαν να γκρεμιστούν οι πολυέλαιοι της Βουλής από τους εξεγερθέντες βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος. Ο Θεός να τις κάνει αποκρατικοποιήσεις, αλλά ακόμη κι έτσι κόντεψαν οι άνθρωποι να έρθουν στα χέρια. Που να αποφάσιζαν, δηλαδή, να πουλήσουν πράγματι εταιρείες του δημόσιου τομέα. Οι αντιφρονούντες θα έπαιζαν τότε πετροπόλεμο με τα ΜΑΤ στην πλατεία Συντάγματος...

Η ουσία είναι ότι με την παραμικρή αφορμή που παρουσιάζεται, η κυβέρνηση θυμίζει παιδική χαρά. Λες και το έχουν πάρει απόφαση ότι η σωτηρία είναι μία μακρινή μουσική και επικρατεί πλέον ο νόμος του «ο σώζων εαυτόν σωθείτο».

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι από διάφορους κύκλους διαρρέουν σενάρια εκλογών για το Φθινόπωρο, λες και οι εκλογές θα μας βγάλουν από την κρίση και θα φέρουν την πολυπόθητη ανάπτυξη της Οικονομίας. Αυτές οι διαρροές δείχνουν πανικό, δείχνουν ανθρώπους που έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους.

Είναι βέβαιο ότι έτσι δεν πρόκειται να πάμε μακριά. Ούτε μερικά βήματα δεν θα μπορέσουμε να κάνουμε και θα οδηγηθούμε βίαια στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να παζαρέψουμε ένα μέλλον πιο σκληρό από αυτό που μας επιφύλαξε η έλευση του ΔΝΤ.

Εκτός κι αν κάποιοι στην κυβέρνηση θεωρούν ότι η αναδιάρθρωση του χρέους και ό,τι συνεπάγεται αυτή η επιλογή είναι μία κάποια λύση που μπορούν να χειριστούν με μεγαλύτερη ευκολία απ’ ό,τι τη σημερινή πραγματικότητα. Κάνουν λάθος! Μπορεί η εκτύπωση χρήματος να μοιάζει σήμερα σαν το μελτέμι που έρχεται να δροσίσει στο κατακαλόκαιρο τα καμένα από τον ήλιο νησιά, αλλά δεν θα πρόκειται για ένα απλό αεράκι, όπως νομίζουν.
Θύελλα θα είναι που στο πέρασμά της θα σαρώσει τα πάντα...
Θανάσης Μαυρίδης στο capital