Ο Έλληνας ...και το σύνδρομο της Στοκχόλμης

Αυτό που συμβαίνει στη χώρα μας το τελευταίο κυρίως χρόνο είναι λιγότερο για γέλια και πολύ περισσότερο για κλάματα. Θα μπορούσε κάλλιστα να παραλληλιστεί με το σύνδρομο της Στοκχόλμης. Οι περισσότεροι ίσως γνωρίζετε την ιστορία που είχε διαδραματιστεί σε τράπεζα της Στοκχόλμης στη Σουηδία το 1973, όπου πρώην κατάδικοι είχαν κρατήσει ομήρους για πέντε περίπου ημέρες, τέσσερα άτομα. Το περίεργο της ιστορίας εκείνης ήταν το γεγονός της ταύτισης των ομήρων με τους εγκληματίες καθώς επίσης και την άρνησή τους στους αστυνομικούς να τους απελευθερώσουν. Το σύνδρομο αυτό με πολύ λίγα λόγια είναι μια ψυχολογική αντίδραση των απαχθέντων, όπου αναπτύσσονται συναισθήματα πιστής υπακοής,ταύτισης και θαυμασμού προς τους απαγωγείς.

Κάπως έτσι λειτουργούμε και σήμερα. Μπορεί να...

Ουρές στα βεντζινάδικα: Σύνδρομο κατοχής!

Δεν πρόλαβαν οι συνδικαλιστές των οδηγών φορτηγών και βυτιοφόρων, να ανακοινώσουν την πρόθεσή τους ότι θα "τραβήξουν χειρόφρενο", και οι Ι.Χήδες πανικοβλήθηκαν. Από το πρωί Κυριακάτικα,ακόμα κι εκείνοι που δεν είχαν άμεση ανάγκη ,βλέποντας τις ουρές έξω από τα βενζινάδικα μπήκαν στην ουρά, ενώ άλλοι που είχαν φουλάρει χθες βράδυ, γέμιζαν (παρανόμως) μπιτόνια για καβάντζα.

Σε λίγο τα Κεντρικά δελτία ειδήσεων θα... γενικεύσουν τον πανικό τρομοκρατώντας (με ζωντανή εικόνα από την Κλεισθένους στο Γέρακα) τους υπόλοιπους που δεν είχαν πάρει είδηση ότι η χώρα βρίσκεται "υπό κατοχή". Κλασικά η τιμή της βενζίνης που σήμερα στη πρωτεύουσα ήταν 1,45 προβλέπεται να "πετάξει" αύριο.
Είναι πτητικό υγρόν άλλωστε...
από το adena