Γεια σου Γιαννάκη καραμπουζουκλή!!!

Συνδικαλιστής εισέπραξε αναδρομικά «άδειες» 14.000 ευρώ!

Το επίθετό του παραπέμπει σε… νηστίσιμο (είναι των ημερών) θαλασσινό. Το όνομά του παραπέμπει στον γνωστό βουκόλο θείο του καραγκιόζη.

Πρόκειται για έναν μεγαλοσυνδικαλιστή της ΕΘΕΛ, μέλος του ΔΣ, που μόλις συνταξιοδοτήθηκε λόγω γήρατος και παρότι εδώ και πολλά χρόνια έχει πλήρη εργασιακή απαλλαγή (κοινώς δεν δουλεύει αλλά …συνδικαλίζεται με την τωρινή κυβερνητική παράταξη), εισέπραξε αναδρομικά τις αποζημιώσεις αδειών πέντε!!! ετών. Ανήκουστο ; Κι όμως… Εθελικό.

Ο εν λόγω κύριος λοιπόν εισέπραξε από...

Kρατούν φυλακισμένο συνδικαλιστή για χρέος του στην Εφορία!

Τρεις βδομάδες στις φυλακές Κορυδαλού συμπλήρωσε ο εργαζόμενος συνδικαλιστής στα λατομεία Αράξου Ν.Σαριτζόγλου. Είχε εκδοθεί ένταλμα σύλληψης για ένα παλιό μικρό χρέος το οποίο ένταλμα δεν του είχε γνωστοποιηθεί και με ύπουλο τρόπο τον συνέλαβαν στις 9/12 όταν αγωνιζόταν για τις θέσεις εργασίας στα λατομεία. Έκτοτε προφυλακίστηκε μέχρι την δίκη του τον Μάρτη.

Να σημειωθεί ότι κανένας βουλευτής του ΠΑΣΟΚ δεν διαμαρτυρήθηκε στην κυβέρνηση για την...

Όσο τον χαϊδεύεις, τόσο μεγαλώνει...

Δεν ξέρω τι ακριβώς είναι χειρότερο. Ο εξουσιαστής που εφαρμόζει άμεσα το συμφέρον του εις βάρος της κοινωνίας, ή ο συνδικαλιστής που αναζητά το συμφέρον του εκβιάζοντας την κοινωνία; Στην πρώτη περίπτωση έχουμε άμεση κοινωνική καταπίεση, και στη δεύτερη έμμεση. Ξεκαθαρίζω βέβαια ότι μιλάω για τον κακώς νοούμενο συνδικαλισμό. Όχι τον πρωτογενή που θέλει να υπερασπίζεται τα δικαιώματα και τα δίκαια κεκτημένα της οποιασδήποτε μειονοτικής τάξης, αλλά αυτόν που προασπίζεται την διαιώνιση άδικων κεκτημένων εις βάρος της υπόλοιπης κοινωνίας., με αμιγώς εκβιαστικό τρόπο.

Τις τελευταίες μέρες, γινόμαστε μάρτυρες μίας κωμικοτραγικής κατάστασης. Οι ιδιοκτήτες φορτηγών και βυτιοφόρων δημόσιας χρήσης, μαζεύουν τα οχήματά τους περιμετρικά της Αθήνας, και προκαλώντας κυκλοφοριακά προβλήματα, μετακινούνται σε διάφορα σημεία, απειλώντας μάλιστα ότι θα κατέβουν στο κέντρο. Ταυτόχρονα, κοντά στα σημεία όπου παρανόμως έχουν σταθμεύσει, υπάρχει η «διακριτική» παρουσία της Αστυνομίας, η οποία φυσικά δεν κόβει κλήσεις, αλλά έχει εντολές να μην αφήσει τους μεταφορείς να μπουν στο κέντρο. Και κοντά σε όλο αυτό το τριτοκοσμικό θέαμα, βρίσκονται τα ΜΜ"Ε" προκειμένου να ενημερώσουν άμεσα για την οποιαδήποτε μετακίνηση του τσίρκου, αφού οι μεταφορείς δηλώνουν ότι θα κάνουν αιφνιδιαστικές κινήσεις.

Το όλο κρυφτούλι παίζεται υπό το... βλέμμα του Υπουργείου Μεταφορών, που αντί να αναλάβει τις ευθύνες του και να προχωρήσει στην πολυπόθητη και απαραίτητη απελευθέρωση του επαγγέλματος με τους αρχικούς, ρητά διατυπωμένους όρους, προτιμά να διατηρεί έναν ενδιάμεσο και αντικειμενικό ρόλο προσπαθώντας να τα έχει καλά, όχι μόνον με τους μεταφορείς αλλά και με την υπόλοιπη κοινωνία. Ενδεχομένως, σε μία φανταστική κοινωνία, το πρωτοκλασάτο κομματικό στέλεχος που τυχαίνει να είναι και Υπουργός, θα μπορούσε να παίρνει σοβαρές και υπεύθυνες αποφάσεις για το καλό της χώρας, χωρίς όμως να χάνει και τις ψήφους που θα του διασφαλίσουν την επανεκλογή του. Με έναν τέτοιο φανταστικό τρόπο, φαίνεται πως λειτουργούσε και η ελληνική κοινωνία μέχρι τώρα, με τα εμφανέστατα αποτελέσματα της σημερινής κρίσης.

Στην πραγματική κοινωνία όμως, τα πράγματα δεν λειτουργούν έτσι. Πόσο μάλλον όταν έχεις να κάνεις με μία κοινωνία όπως η νεοελληνική, όπου το βόλεμα είναι η ύψιστη επαγγελματική κατάκτηση και εν μέσω αυτού του συντηρητικού πλαισίου, οποιαδήποτε θετική αλλαγή είναι καταδικασμένη να επιφέρει κοινωνική αναστάτωση. Μία αναστάτωση μάλιστα, που μπορεί να επιβληθεί από μερικές δεκάδες ανθρώπους εις βάρος ολόκληρης της υπόλοιπης χώρας. Στην πραγματική κοινωνία, ειδικά αυτή που βρίσκεται σε κρίση, οι γρήγορες και υπεύθυνες αποφάσεις που στοχεύουν σε δικαιότερα και πιο εκσυγχρονισμένα μοντέλα, δεν μπορούν να συμπορεύονται με τις ανάγκες και τα συμφέροντα ενός βολεμένου ολιγοπωλίου. Ο πραγματικά σοβαρός και υπεύθυνος Υπουργός, δεν μπορεί να κάνει παζάρια επιπέδου καφενείου, όπως ίσως έμαθε να κάνει στον προεκλογικό του αγώνα.

Η ευθύνη για την κατάντια του σύγχρονου συνδικαλιστικού κινήματος στη χώρα μας, που πλέον έχει εκτραπεί από τις αρχικές του συνθήκες και έχει καταντήσει όργανο στεγνού κοινωνικού εκβιασμού, δεν βαραίνει μόνο τους καθεαυτό συνδικαλιστές. Βαραίνει και τους πολιτικούς ή τους εργοδότες που εδώ και τριάντα σχεδόν χρόνια, «δίδασκαν» στους συνδικαλιστές, ότι με λίγο εκβιασμό ή λίγη αναστάτωση παραπάνω, τα αιτήματά τους θα ικανοποιηθούν. Ότι όλα θα γίνουν, αρκεί να μην συνεχίζουν τη φασαρία που διαβάλλει ολόκληρη τη χώρα. Ο κακώς νοούμενος συνδικαλισμός μεγάλωσε, ακριβώς επειδή στην πορεία του μέσα στην μεταπολίτευση, υπήρχαν πολιτικοί και εργοδότες που απλά του χάιδευαν τα αφτιά, χωρίς να του λένε την αλήθεια ή να του εξηγούν εξ αρχής τις ακριβείς προθέσεις τους. Και ο κακώς νοούμενος συνδικαλιστής έμαθε πως ακόμα και με αυτό το χάιδεμα των αφτιών, μπορεί να πετύχει οποιοδήποτε αίτημα έχει, όσο άδικο και αν είναι για την υπόλοιπη κοινωνία.

Ακόμα, όμως και στο ζήτημα της απελευθέρωσης των ανοιχτών επαγγελμάτων, φαίνεται πως βγαίνει στην επιφάνεια αυτό το νεοελληνικό σύνδρομο, όπου όχι μόνο φοβούμαστε να συγκρουστούμε προκειμένου να επέλθουν θετικές αλλαγές, αλλά προτιμάμε και να έχουμε μία διαρκή κοινωνική μιζέρια και αναμπουμπούλα προκειμένου να μην στεναχωρήσουμε ούτε ένα άτομο. Έτσι όμως δεν φτιάχνεις Κράτος, αλλά παιδότοπο. Αν και στο τελευταίο όλο και κάποιοι απαράβατοι κανόνες υπάρχουν που διασφαλίζουν την ασφάλεια των παιδιών στο σύνολο.
από το Ελληνάκι

Αθάνατο κομματικό κράτος - λεφτά υπάρχουν μόνο για πράσινα κομματικά ρουσφέτια

Είσαι συνδικαλιστής στο δημόσιο τομέα και αγωνίζεσαι για τα αιτήματα των συναδέλφων σου; Μην ανησυχείς για κάτι. Έχεις το δικαίωμα να γίνεις μέχρι και βουλευτής, αφού θα έχεις «βαπτιστεί» στην κολυμπήθρα των «κοινωνικών αγώνων». Στη χειρότερη θα βρεθεί κάποιος Ανωμερίτης να σου δώσει ένα μηνιαίο επίδομα 1.000 ευρώ.

Η αποκάλυψη της εφημερίδας Ε.Τ. μας βγάζει από τα ρούχα μας. Σε εποχή που η κυβέρνηση ζητάει θυσίες από όλον τον ελληνικό λαό, στον ΟΛΠ ο κ. Ανωμερίτης αποφασίζει να δώσει ένα επίδομα σε συνδικαλιστές, επειδή θα μπορούσαν να γίνουν διευθυντές και δεν έχουν γίνει.

Θυμάστε το «Τσοβόλα δώστα όλα»; Αυτό... συμβαίνει και σήμερα. Αλλά που; Όχι σε όλους, αλλά στους λίγους και εκλεκτούς. Στους εκπροσώπους της κομματικής νομενκλατούρας. Και μάλιστα σε μέρες που η χώρα προσπαθεί να αποδείξει ότι είναι σε θέση να κάνει περικοπές δαπανών και αξίζει της βοήθειας των εταίρων της στην Ε.Ε.

Δεν είναι δυνατόν να δίνουν οι εργαζόμενοι χρήματα από το υστέρημά τους για να σωθεί η πατρίδα και από την άλλη τα χρήματα αυτά να σπαταλούνται σε κομματικά ρουσφέτια. Δίκαια κάποιος μπαίνει στη διαδικασία της αμφισβήτησης, όταν το παρελθόν μας το επιτρέπει και όταν το παρόν επιβεβαιώνει ότι λίγα πράγματα έχουν αλλάξει στην νοοτροπία πολλών κυβερνητικών στελεχών.

Το σχετικό δημοσίευμα του Ε.Τ διαψεύστηκε από τον ΟΛΠ και χαρακτηρίστηκε «κατασκεύασμα». Προσέξτε, λίγο ένα μέρος της ανακοίνωσης: «Το δημοσίευμα αφορά Απόφαση, η οποία δεν έχει εκδοθεί». Τι σημαίνει αυτό κύριοι; Την πήρατε ή δεν την πήρατε την απόφαση; Πλάκα μας κάνετε; Προφανώς εννοείτε ότι δεν την έχετε υλοποιήσει. Κι ύστερα σας φταίνε οι δημοσιογράφοι και οι εφημερίδες.

Προσέξτε την διατύπωση που χρησιμοποιούν στη συνέχεια: «Η εφημερίδα έπεσε προφανώς θύμα κύκλων, οι οποίοι δεν αντέχουν τα νέα δεδομένα αξιοκρατίας και ανάπτυξης στον ΟΛΠ». Τι δεν αντέχουν, οι «ύποπτοι κύκλοι», κύριε Ανωμερίτη; Αν τους ξέρετε, δώστε ονόματα και διευθύνσεις και πέστε μας και ποια συμφέροντα θίγει η πολιτική σας. Για να τα μάθουμε όλοι μας, να μην έχετε μόνο εσείς το προνόμιο της γνώσης. Με την «διάψευσή» σας καταφέρατε ένα μόνο πράγμα: Να επιβεβαιώσετε το ρεπορτάζ.

Τα κόμματα φροντίζουν τους ανθρώπους τους. Αυτό είναι το μήνυμα που περνάνε με κάθε ευκαιρία οι εκπρόσωποι του σκληρού πυρήνα τους. Ακόμη και σε εποχές ανέχειας. Κοιτάξτε τι γίνεται στη Βουλή. Προσλαμβάνουν μία στρατιά εργαζομένους με τη σύμφωνη γνώμη όλων των κομμάτων. Στη Βουλή που τείνει να γίνει ένας από τους πλέον πολυάριθμους οργανισμούς του ελληνικού δημοσίου. Να μας χαιρόμαστε και μη χειρότερα...
Θανάσης Μαυρίδης στο capital
Σχόλιο apneagr: Οι αγελαδίτσες ετοιμάζονται... και θα έχουμε πολλές λιποθυμίες!!!

Ποιοι απολαμβάνουν ιλιγγιώδεις αποδοχές, άπιαστο όνειρο για τους εργαζομένους τους οποίους εκπροσωπούν

Οι χρυσοί - golden boy συνδικαλιστές (γι αυτούς δεν έχει περικοπές κ. Παπανδρέου;)
Οι κυβερνητικοί θώκοι, τα πανάκριβα διοικητικά συμβούλια και οι καρέκλες στις επιτροπές.

Αυτές είναι οι αποκαλύψεις από ΤΟ ΒΗΜΑ για τους χρυσούς συνδικαλιστές των 200.000 ευρώ το χρόνο που με απέλυσαν παράνομα και καταχρηστικά μετά από 18 χρόνια εργασίας χωρίς αποζημίωση και με κατάθεση ανταγωγής 100.000 ευρώ γιατί διεκδικούσα δικαστικά τα δικαιώματά μου!

Διαβάστε τι γράφει το Βήμα και μετά συνεχίστε να πιστεύετε - ονειρεύεστε ότι αυτοί θα σας εκπροσωπήσουν στα εργατικά σας δικαιώματα...

Ιλιγγιώδεις αποδοχές, που μοιάζουν άπιαστο όνειρο για τον μέσο εργαζόμενο κατά την τρέχουσα οικονομική συγκυρία, μακροημέρευση σε θώκους, αλλά και αναρρίχηση σε κυβερνητικές θέσεις, συνιστούν τις βασικές στρεβλώσεις του συνδικαλιστικού κινήματος σήμερα, μετατρέποντας τους εκπροσώπους του σε πόλο κοινωνικής άπωσης.

Γνωστοί συνδικαλιστές όχι μόνον έχουν πάψει να εκφράζουν τα συμφέροντα εκείνων που εκπροσωπούν αλλά εμφανίζονται να κρατούν για τον εαυτό τους ρόλο συνδιαχειριστή της εξουσίας, με τα προνόμια που αυτή συνεπάγεται. Σε περιβάλλον έντονης εσωστρέφειας, ως προς τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας, και κακώς εννοούμενης συναδελφικής αλληλεγγύης, στα όρια της ομερτά, «πράσινοι» και «γαλάζιοι» συνδικαλιστές μοιράζουν συμμετοχές σε πανάκριβα διοικητικά συμβούλια και επιτροπές, με συντεχνιακή ρητορική αλλά... πλήρη κυβερνητική πρακτική.

Παρά τις σημαντικές αλλαγές που συντελούνται στο οικονομικό και κοινωνικό στερέωμα, με τους όρους απασχόλησης να αλλάζουν δραματικά και την ανεργία να εκτοξεύεται σε πρωτόγνωρα επίπεδα, εκπρόσωποι του συνδικαλιστικού κινήματος φαίνεται να έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους, αμαυρώνοντας συνολικά το κίνημα.

Καλούμενοι να μιλήσουν για τις στρεβλώσεις του κινήματος, οι ίδιοι οι συνδικαλιστές αναφέρουν ως πρωταρχική την τοποθέτηση συναδέλφων τους σε κυβερνητικές θέσεις. Οι αριστερές παρατάξεις έχουν μάλιστα ζητήσει πολλές φορές τη θέσπιση σχετικής απαγόρευσης, μαζί και τη διοχέτευση των αποδοχών των συνδικαλιστών σε ταμείο αρωγής διωκομένων στον ιδιωτικό τομέα- οι ίδιοι, άλλωστε, τις παραδίδουν στα κόμματά τους.

Παρά το γεγονός ότι συνδικαλισμός και πολιτική δεν θεωρούνται- και δεν μπορούν να είναι- έννοιες ασύμβατες, η ελληνική... πατέντα δεν απαγορεύει σε εκπροσώπους των συνδικάτων να έχουν παράλληλα ιδιότητες υψηλόβαθμων κομματικών, ενίοτε και κρατικών, στελεχών. Ανέχεται ακόμη και την τοποθέτησή τους σε διοικητικά συμβούλια ως εκπροσώπων της κυβέρνησης, χωρίς να μπαίνει καν σε διαδικασία αμφισβήτησης της αυτονομίας του συνδικαλιστικού τους ρόλου...

Ενδεικτική είναι η περίπτωση του κ. Πελ. Καλλίρη, γνωστού συνδικαλιστή της ΔΑΚΕ στη ΓΣΕΕ, που είχε τοποθετηθεί στη θέση του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου στον Οργανισμό Διεξαγωγής Ιπποδρομιών Ελλάδας (ΟΔΙΕ). Ο κ. Καλλίρης- στενός συνεργάτης του βουλευτή της ΝΔ και πρώην υπουργού κ. Ευ. Μεϊμαράκη- έχει επίσης διατελέσει στη λίαν προνομιακή θέση του αντιπροέδρου στον Οργανισμό Εργατικής Εστίας, αλλά και σε αυτή του γενικού διευθυντή στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας, ενώ στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές κατέβηκε ως υποψήφιος της ΝΔ στον Νομό Κορινθίας.

Θέση εκπροσώπου της ΓΣΕΕ, και αντιπροέδρου του ΔΣ, στον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας, κατέχει ο κ. Φ. Αγαδάκος (ΔΑΚΕ), γεγονός που προκαλεί ποικίλα σχόλια καθώς ήταν και πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος στην Ολυμπιακό Χωριό 2004 ΑΕ. Ο (συνταξιούχος) συνδικαλιστής της ΠΑΣΚΕ στη ΓΣΕΕ κ. Σπ. Στάμου έχει τοποθετηθεί σήμερα, ως εκπρόσωπος του συνδικαλιστικού οργάνου, στη θέση του α΄ αντιπροέδρου στον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας.

Ηγέτες του κάμπου
Το καλοκαίρι του 2008 ο κ. Αλ.Κοντός , τότε υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, περιέκοψε την κρατική επιχορήγηση προς τους αγροτοσυνδικαλιστές κατά 1 εκατ. ευρώ και επιχείρησε να μειώσει τα προνόμια των κρατικοδίαιτων συνδικαλιστών. Τότε έκλεισε τη στρόφιγγα προς τη ΓΕΣΑΣΕ και τη ΣΥΔΑΣΕ, αλλά όχι προς την κυρίαρχη ΠΑΣΕΓΕΣ.

«Ενα ανεξάρτητο συνδικαλιστικό κίνημα οφείλει απαραίτητα να αντεπεξέρχεται στις ανάγκες και τις υποχρεώσεις του με πόρους που προέρχονται από τις εισφορές των μελών του και όχι να λειτουργεί και να εξαρτάται από τις κρατικές επιχορηγήσεις» είχε πει τότε ο κ. Κοντός. Μάλιστα έθεσε εκτός ΔΣ του ΕΛΓΑ (οργανισμού για τις επιδοτήσεις) τους αγροτοσυνδικαλιστές και άφησε μόνο τον εκπρόσωπο της ΠΑΣΕΓΕΣ, ενώ έλεγε ότι «οι συνδικαλιστικές οργανώσεις ΓΕΣΑΣΕ και ΣΥΔΑΣΕ λειτουργούν διαχρονικά χωρίς την απαραίτητη νομιμοποίησή τους από τη βάση». Η ΠΑΣΕΓΕΣ είναι η κυρίαρχη οργάνωση, στην οποία προεδρεύει επί πολλά χρόνια ο κ. Τζ. Καραμίχας, που έχει και διακομματική στήριξη. Ουδείς γνωρίζει τις απολαβές των μελών της, αφού υπάρχουν πολλές εκπροσωπήσεις, θεσμικά σε αρκετά ΔΣ οργανισμών, ενώ η ΠΑΣΕΓΕΣ έχει και πολλές εταιρείες υπό την κατοχή της. Και στον χώρο των αγροτοσυνδικαλιστών η κατάσταση δεν ήταν καλύτερη. Ενδεικτικά αναφέρονται: Ο συνδικαλιστής κ. Δ. Δαρνάκας είχε οριστεί πρόεδρος στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης (ΕΒΖ), ενώ συμμετείχε και σε τρεις θυγατρικές της εταιρείας στην Κύπρο και στη Σερβία. Ο αγροτοσυνδικαλιστής κ. Χ. Σιδηρόπουλος, φίλος του γνωστού «γαλάζιου» αγροτοσυνδικαλιστή κ. Αθ. Κοκκινούλη, μέλος του ΔΣ του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ο κ. Ν.Παππάς είχε οριστεί πρόεδρος στη ΣΕΚΑΠ ΑΕ και μέλος του ΔΣ στη Συνεταιριστική Ασφαλιστική. Ο κ. Δ.Ιατρίδης, διευθυντής του γραφείου του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Αλ. Κοντού, ήταν μέλος του ΔΣ της ΑΓΡΟΓΗΣ ΑΕ και μέλος του ΔΣ της ΕΤΑΝΑ ΑΕ (Ελληνικές Ιχθυόσκαλες).

Οι προνομιούχες θέσεις
Με την ιδιότητα εκπροσώπων - κυρίως - της ΓΣΕΕ, ουκ ολίγοι συνδικαλιστές συμμετέχουν σε διοικητικά συμβούλια και επιτροπές, με αδρότατες αμοιβές. Χρυσωρυχείο θεωρείται η συμμετοχή σε ΔΣ των ΔΕΚΟ, όπως για παράδειγμα της ΔΕΗ (η περίπτωση του κ. Παναγόπουλου είναι ενδεικτική, με περίπου 26.000 ευρώ ετησίως), αλλά και σε οργανισμούς εποπτευόμενους από το υπουργείο Απασχόλησης, όπως ο ΟΑΕΔ, ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας, ο Οργανισμός Εργατικής Εστίας. « Η αμοιβή του α΄ αντιπροέδρου του ΟΑΕΔ είναι ίση με τα 2/3 του μισθού του αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου (και πάντως άνω των 3.000 ευρώ)» σημειώνουν συνδικαλιστές, διευκρινίζοντας ότι στις αποδοχές των θέσεων αυτών δεν περιλαμβάνεται μόνον η μηνιαία αποζημίωση, αλλά και τα έξοδα κίνησης, οι αποζημιώσεις σε συνεδριάσεις, ενίοτε και πιστωτική κάρτα.

Ο αριθμός των συνεδριάσεων κάθε οργάνου και η αμοιβή για καθεμία από αυτές είναι άλλη, επίσης, ενδιαφέρουσα ιστορία. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η συμμετοχή στη ρουτίνα του ΙΚΑ, του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (ΟΚΕ) εσωτερικού, κυρίως μέσα από επιτροπές εργασίας, μπορεί να αθροίσει ποσό ως και 800-1.000 ευρώ μηνιαίως. Γεγονός είναι πάντως ότι την «τράπουλα», το ποιος δηλαδή θα εκπροσωπήσει τη ΓΣΕΕ και πού, έχει στα χέρια της η ΟΚΕ, με πρόεδρο τον κ. Χρ. Πολυζωγόπουλο , έναν ακόμη παλαιό συνδικαλιστή, πρώην πρόεδρο της ΓΣΕΕ. Στην ΟΚΕ Βρυξελλών, τα ποσά είναι μεγαλύτερα, καθώς η αποζημίωση για κάθε ημέρα συνεδρίασης αγγίζει τα 300 ευρώ, με τα αεροπορικά εισιτήρια extra.

Μάλιστα, τα προνόμια δεν έχουν πάντοτε τη μορφή χαρτονομίσματος. Επί θητείας, ακόμη, της κυρίας Φάνης ΠάλληΠετραλιά στο υπουργείο Απασχόλησης, απομακρύνθηκε ο πρώην διοικητής του Οργανισμού Εργατικής Εστίας κ. Κ.Λιάπης, όταν δημοσιοποιήθηκε έκθεση του Σώματος Ελεγκτών Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης. Η έκθεση έκανε λόγο για παραμάγαζο, καθώς ο Οργανισμός χορήγησε σε 13 κατηγορίες μη δικαιούχων περίπου 4.200 δελτία επταήμερων διακοπών, αγοράς βιβλίων και εισιτηρίων θεάτρου.

Τα ειδικά αυτά προνόμια αφορούσαν, μεταξύ άλλων, το γραφείο του προέδρου και του α΄ αντιπροέδρου του Οργανισμού Εργατικής Εστίας, όλα τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, τον γενικό διευθυντή, καθώς και τους εκπροσώπους της ΓΣΕΕ, της ΓΕΣΕΒΕ, της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου, ακόμη και του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών.