Χθες ήταν τα γενέθλια μιας ξαδέλφης μου και σύρθηκα με το ζόρι σπίτι της.Σε γενέθλια και γιορτές δεν πατάω σόλα, αλλά στην ξαδέλφη μου την Ειρήνη αν δεν πάω τη βούρτσισα.
Είναι ικανή να μου τηλεφωνεί καθημερινά επί ένα μήνα και να παραπονιέται ότι την έχω γραμμένη με ανεξίτηλο, δεν την αγαπάω καθόλου και αδιαφορώ που δεν της κάθεται γκόμενος, γιατί αν τη φτύνω εγώ, πώς να μη τη φτύνουν και οι γκόμενοι;
Στην πραγματικότητα οι γκόμενοι τη φτύνουν επειδή τους τσιμπουκώνει στο πρώτο ραντεβού αλλά αρνείται να πηδηχτεί μαζί τους πριν τους γνωρίσει καλύτερα.
Αν ιδρυθεί Μουσείο Πίπας, θα πάρει το όνομα της: «Η πίπα της Ειρήνης».
Φτάνω σπίτι της κατά τις 7. Μου ανοίγει, με αγκαλιάζει και μου σκάει ένα πεταχτό φιλί στο στόμα.
Εκείνη τη στιγμή είδα μπροστά μου όλες...



