Από τα 110 δις., τα 108 πήγαν στις τράπεζες, άρα δεν μας έσωσαν!

Απόλυτα προδοτική η στάση της ελληνικής κυβέρνησης

Πηγαίνοντας να συναντήσω τον Άρη Χατζηστεφάνου, τον δημιουργό, μαζί με την Κατερίνα Κιτίδη, του “Debtocracy”, στο μυαλό μου τριγύριζε το τελευταίο καρέ του ντοκιμαντέρ, που τάραξε τα λιμνάζοντα νερά της ενημέρωσης σχετικά με το χρέος και τον «μονόδρομο» των Ελλήνων.

Το Debtocracy τελειώνει με τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου να λέει
«πάμε» (σ.σ. από το γνωστό σποτ της προεκλογικής του καμπάνιας), υπό τους ήχους ενός ελικοπτέρου, εικόνα που παραπέμπει στον τρόπο διαφυγής προέδρων, χωρών της Λατινικής Αμερικής για να γλυτώσουν από την οργή του λαού.

Ο Άρης Χατζηστεφάνου, δεν αποκλείει να...

Ας ξυπνήσουμε... η Ελλάδα δεν είναι Αργεντινή ούτε Ισημερινός...

Θα ήθελα να μας πείτε αν είναι δυνατόν για ποιο λόγο δεν αναφέρετε το παράδειγμα της Αργεντινής όπου από ό,τι είδα -σε κάποια εκπομπή εξάντας αν θυμάμαι καλά- μετά τις αποκρατικοποιήσεις και ό,τι άλλο τέλος πάντων επέβαλε το ΔΝΤ το χρέος αυξήθηκε κατά πολύ περισσότερο;

Επίσης γιατί δεν αναφέρεστε στο παράδειγμα του Ισημερινού που πέταξε στην κυριολεξία έξω ΔΝΤ και Παγκόσμια Τράπεζα και είναι -όπως λένε σήμερα- σε πολύ καλύτερη μοίρα;

Γιατί επίσης σας φταίνε συνεχώς οι δημόσιοι υπάλληλοι και...

Το απεχθές χρέος

Η ύπαρξη της έννοιας του απεχθούς χρέους είναι η απόδειξη ότι μέσω της δικαιοσύνης, μπορεί η ηθική να εισβάλει στην οικονομία. Το απεχθές χρέος αν και φαινομενικά παράλογο για τους συντηρητικούς κύκλους, είναι μόνο και μόνο παράδοξο. Έχει αυτό το κοινό στοιχείο με τη δημοκρατία, η οποία αποδέχεται μέσα της το παράδοξο για να εξασφαλίσει την ικανότητά της και την ανθεκτικότητά της, δίχως να επιδιώκει την πληρότητά της.

Το υπόβαθρο του απεχθούς χρέους είναι η ανάλυση του χρέους από μία αντικειμενική οντότητα που δεν επηρεάζεται από τον κρατικό φορέα, έτσι ώστε να...