Όταν οι καιροί αλλάζουν...
Πράσινοι και κόκκινοι, "λιοντάρια" και "ποντίκια";
Κυριακή 5 Απριλίου 1998
Ο ΚΥΡΙΟΣ απέναντί μου κυλάει λίγο πίσω στην πολυθρόνα του. Ενώνει τις άκρες των δαχτύλων στο ύψος του στήθους. Χαμογελά. «Μμμμ... Καλή ερώτηση!» κάνει. Φράση - ασπίδα: αποκρούει τα βέλη και του πιο κακόπιστου δημοσιογράφου νιώθεις τιμημένος και έτσι η απάντηση στην «καλή σου ερώτηση» τελικά δεν έχει και τόση σημασία. Θα μπορούσε να είναι η πρώτη συμβουλή σε κάθε οδηγό πολιτικής επικοινωνίας αλλά το ερωτηματικό στο ύφος μου πρέπει να είναι εμφανές. Γιατί το «καλή ερώτηση» ήταν το τελευταίο πράγμα που περίμενα να ακούσω από τα χείλη που τώρα χαμογελούν συγκαταβατικά στη δική μου έκπληξη.
Βλέπετε, ο κύριος απέναντί μου είναι το ήμισυ των...
Αναρτήσεις
