Η Αυστραλία αποφάσισε να ανοίξει τις πόρτες της σε Έλληνες για να μεταναστεύσουν, λόγω της οικονομικής κρίσης που διέρχεται η Ελλάδα, αλλά υπό πολλές και αυστηρές προϋποθέσεις.
Σε μία απέλπιδα προσπάθεια αλλαγής της ατζέντας ο πρωθυπουργός, που έχει εξαφανιστεί από τα θέματα της οικονομίας, ετοιμάζεται να προτάξει στη ΔΕΘ τις αλλαγές στο πολιτικό σύστημα. Έτσι στο Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ επανέλαβε ότι τα τέλη του φθινόπωρου θα γίνει δημοψήφισμα, ενώ έθεσε και θέμα αλλαγής του Συντάγματος.
Και για όσους δεν κατάλαβαν, από την πολλή συναίνεση δεν ανοίγουν τα πανεπιστήμια!
Η περίοδος που διανύουμε είναι η πιο κρίσιμη στην σύγχρονη Ιστορία της χώρας. Το κλειδί σε όλες τις εξελίξεις είναι η πετυχημένη ανταλλαγή ομολόγων. Αν και εφόσον όλα γίνουν όπως συμφωνήθηκαν στις Βρυξέλλες, τότε ξεκαθαρίζει ο ορίζοντας και παίρνουμε όλοι βαθιές ανάσες. Αν κάτι πάει στραβά εκεί, τότε το κούρεμα είναι η μοναδική επιλογή που μένει, κάτι που θα έχει απρόβλεπτες συνέπειες. 
Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση, εν πολλοίς ορθά, αποφάσισε το τέλος του ασύλου που, αφού εκφυλίστηκε με τα χρόνια και έπαψε να υφίσταται ο αρχικός λόγος ύπαρξής του, βρήκε μπροστά του και μια ευρύτατη συναίνεση και τελείωσε. Την ίδια ώρα, λοιπόν, η ίδια κυβέρνηση συζητάει τη δημιουργία ενός άλλου ασύλου. Το ονομάζουνε «ειδικές οικονομικές ζώνες».
Στο ζενίθ βρίσκεται ο πόλεμος της προπαγάνδας στη Λιβύη, με τις φρικιαστικές εικόνες και περιγραφές από τον εντοπισμό 53 νεκρών σε σήψη να κυριαρχούν σε όλα τα τηλεοπτικά δίκτυα του πλανήτη.
Αυτό που είναι αξιοθαύμαστο για τους Λίβυους αντάρτες, είναι το πως δεν αυτοτραυματίζονται, όταν χρησιμοποιούν τα όπλα τους. Δεν υπάρχει πιο απρόσεχτη μεταχείριση και χειρισμός όπλων, από αυτήν των Αράβων ατάκτων. Ας ελπίσουμε, για χάρη της σωματικής τους ακεραιότητας, πως οι ενθουσιώδεις πυροβολισμοί στον αέρα γίνονται μόνο ενώπιον των τηλεοπτικών καμερών, και μόλις αυτές φεύγουν σταματάνε και άσκοπες μπαλωθιές.
Τελευταία όλο και πυκνώνουν τα σημάδια που μαρτυρούν ότι τελικά θα πάμε σε συγκυβέρνηση. Απανωτές δηλώσεις και συνεντεύξεις διαφόρων στελεχών απ’ όλα τα κόμματα, τείνουν προς αυτή την κατεύθυνση.
Εκτός από τον Καραμανλή, οι υπερατλαντικοί αμερικανοσκοταδοσκατόψυχοι σύμμαχοί μας παρακολουθούσαν τον τότε διοικητής της ΕΥΠ, τον αρχηγός της αστυνομίας, υπουργούς και δεκάδες πολίτες!!! 
Σε συνέντευξή του που παραχώρησε στην εφημερίδα «Ο Κόσμος του Επενδυτή» ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Αντώνης Σαμαράς, υπεραμύνεται της ψήφισης του νομοσχεδίου για την Παιδεία που έφερε το ΠΑΣΟΚ με την αιτιολόγηση ότι πέτυχε την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Μάλιστα πρόσθεσε ότι μπορεί να ψηφίσει στο μέλλον και άλλα νομοσχέδια του ΠΑΣΟΚ, αρκεί να έχει διάθεση το ΠΑΣΟΚ να δεχτεί κρίσιμες αλλαγές...
Το έχουμε ξαναπεί, ορισμένες συμπτώσεις και ημερομηνίες είναι σατανικές. Όπως όταν την ημέρα του … Αγίου Μνημονίου η κυβέρνηση αποφάσιζε το ελληνικό Μνημόνιο που αποδείχθηκε μνημόσυνο για τη χώρα.
Αφού η ίδια η εντολοδόχος των πιστωτών κυβέρνηση δεν θέλει από μόνη της να εγκαταλείψει την γλυκιά εξουσία… Αφού η αντιπολίτευση (μείζονα και ελάσσονα) δεν κάνει τίποτα, (γιατί δεν θέλει), για να εξαναγκάσει αυτή την κυβέρνηση των Παπανδρέου – Βενιζέλου, να πάει σε εκλογές, θα πρέπει εμείς οι πολίτες μόνοι μας να την αναγκάσουμε. Θα πρέπει σιγά σιγά να ξαναγεμίσουν οι πλατείες, όχι με αγανακτισμένους, αλλά με αποφασισμένους και με στόχο αυτή τη φορά πολίτες, σε έναν ανένδοτο αγώνα.
Η ύφεση προβλέπεται ότι θα είναι πάνω από το 5% και η ανεργία φλερτάρει με το εφιαλτικό όριο του 20%. Σήμερα αποδεικνύεται ότι χάθηκαν δύο πολύτιμα χρόνια με αδιέξοδες προσωπικές πολιτικές. Αυτά που λέει σήμερα ο κ. Βενιζέλος για την επαναφορά των αντικειμενικών κριτηρίων φορολόγησης για τους ελεύθερους επαγγελματίες, για παράδειγμα, θα έπρεπε να έχουν εφαρμοστεί εδώ και καιρό. Κι άλλα πολλά...
Μαζί με τις θερινές διακοπές τελειώνουν και οι ψευδαισθήσεις. Οι συνεχιζόμενες καταρρεύσεις των χρηματιστηριακών αξιών διεθνώς, εν μέσω Αυγούστου, η εκρηκτική εξέλιξη της κρίσης των εθνικών χρεών, που αγγίζει πια και τις ΗΠΑ, και οι τεκτονικές αλλαγές στην Ευρωζώνη, εξανέμισαν δυστυχώς πολύ νωρίς την, έστω, συγκρατημένη αισιοδοξία για την ευρωπαϊκή συμφωνία της 21ης Ιουλίου. Σε λιγότερο από ένα μήνα, το επιδεινούμενο χρηματοοικονομικό περιβάλλον καταδεικνύει πόσο ευάλωτη είναι η πολιτική των Ευρωπαίων ηγετών, διαρκώς καθυστερημένη, μονίμως άτολμη και, κυρίως, υποκριτική. Η ρητορική περί ενιαίας ισχυρής Ευρώπης, απογυμνωμένη ήδη από ιστορικό όραμα και πολιτικό περιεχόμενο, έχει μεταπέσει σε ρητορική εθνικισμών και σε απολογητική νεοφιλελεύθερων δοξασιών.
Πέρα από κάθε πανηγυρισμό ή ανάθεμα, στην πολιτική αυτό που έχει σημασία είναι η πραγματικότητα. Όχι όπως την αντιλαμβάνεται ο κάθε κρετίνος – πάσης ιδεολογικής αποχρώσεως και προσωπικής προκαταλήψεως – αλλά όπως τη βιώνουν αυτοί τους οποίους αφορά: οι πολίτες μιας χώρας – εν προκειμένω της δικής μας, η οποία, ατυχώς για πολλούς, ακόμη εξακολουθεί να ονομάζεται... Ελλάδα. Και εξακολουθεί να είναι μια ανεξάρτητη χώρα παρά τις άπειρες προσπάθειες περί του αντιθέτου.
Όλα τα σοσιαλιστικά οικογενειοκρατικά καθεστώτα στη λεκάνη της Μεσογείου ξεκαθαρίζονται ένα ένα, αφού πρώτα υπηρέτησαν πιστά το διεθνές κεφάλαιο σε βάρος των λαών τους και τώρα του είναι πλέον βάρος. Μετά το προδιαγεγραμμένο τέλος του Καντάφι η παγκόσμια προσοχή θα συγκεντρωθεί στην άλλη δυναστεία των Άσαντ με το ίδιο φυσικά αποτέλεσμα.
Ανυπομονώ να έρθει ο Σεπτέμβρης….
Ποτέ δεν πρέπει να απομονώνουμε τα οικονομικά γεγονότα. Οι αγορές ουδέποτε ενήργησαν ξέχωρα από τις κοινωνίες. Ουδέποτε θέλησαν απλά το κέρδος. Οι αγορές δεν είναι ρηχές, όπως κάποιοι άλλοι θέλουν να μας τις παρουσιάσουν. Πάντοτε είχαν και μια άλλη, κρυφή ατζέντα. Έναν προσανατολισμό ιμπεριαλιστικό, με στόχο (όπως και στο παρελθόν έχουμε γράψει από αυτή τη γωνιά) τη συγγραφή εκ νέου της ιστορίας.
Και ξαφνικά, εκεί που είμαι έτοιμη να σβήσω την τηλεόραση που είναι ούτως ή άλλως ξεχασμένη στο mute κανένα δίωρο, βλέπω μια ωραία εικόνα. Δυναμώνω ασυναίσθητα την ένταση. Πρόκειται για διαφήμιση.
Αγαπητέ πρωθυπουργέ,
Το καλοκαίρι, λένε, η πόλη αδειάζει. Αυτό δεν είναι απολύτως αληθινό. Μπορεί η κίνηση να έχει μειωθεί στους δρόμους, οι φίλοι να έχουν αναχωρήσει για κάποιο νησί και το περίπτερο της γειτονιάς να έχει κλείσει αλλά υπάρχει ζωή που συνεχίζει να ανασαίνει βαριά κάτω από την ζέστη που ξεβράζει η άσφαλτος. Και δεν αναφέρομαι σε εκείνους που λόγω των στενών οικονομικών τους δεν είναι σε θέση να χαρούν λίγες στιγμές χαλάρωσης δίπλα στη θάλασσα. 
Όλα δείχνουν ότι έχουμε φτάσει στο «σημείο μηδέν» και ότι είμαστε πλέον έτοιμοι να περάσουμε σε …άλλη διάσταση, στη διάσταση που λέγεται: New Age!
Η πληροφορία: Ο Γιώργος Παπανδρέου (το περιβάλλον του δηλαδή) δεν θέλει με τίποτα εκλογές.
Γιατί πληρώνουμε φόρους; Γιατί οι κυβερνήσεις μας σπρώχνουν καθημερινά και πιο κοντά στην οικονομική εξαθλίωση; Γιατί κοντεύουν να φορολογήσουν και τον αέρα που αναπνέουμε;
Στέγνωσαν γρήγορα οι σαμπάνιες για την «επική» συμφωνία της 21ης Ιουλίου. Γιατί στο πρώτο στραβοπάτημα αποδείχτηκε ότι δεν επρόκειτο περί συμφωνίας. Ούτε καν περί συμβιβασμού που προέκυψε μέσα από διαπραγμάτευση.
Η κυβέρνηση των περικοπών, βάζει βαθιά το χέρι στην τσέπη προκειμένου να ικανοποιήσει τους αλλόθρησκους ψηφοφόρους της.
Για δεύτερη φορά δυόμιση ΤΟΝΟΙ ΣΟΥΤΖΟΥΚΑΚΙΑ με e-coli, κι όμως οι Γερμανοί είχαν καταφέρει να "φάνε" το πρόεδρο του ΕΦΕΤ Γιώργο Νυχά και παρενέβη μέχρι και η Γερμανική κυβέρνηση για να διαγραφεί το πρόστιμο...
Όλοι γνωρίζουμε τις σκηνές σε ταινίες γουέστερν λίγο πριν την μονομαχία των πρωταγωνιστών. Το πλάνο είναι μακρινό, ο αέρας παρασέρνει λίγα ξερόχορτα σηκώνοντας παράλληλα σκόνη στην ατμόσφαιρα και δεν υπάρχει ψυχή ζώσα σε ακτίνα 20 μέτρων. Αν αντικαταστήσουμε τα ξερόχορτα με μικροσκουπίδια που κείτονται στην άκρη του δρόμου, τότε έχουμε το σκηνικό της γειτονιάς μου τα πρωινά. Ακόμα και οι γάτες κρύβονται πίσω από τους κάδους απορριμμάτων. Έτσι λοιπόν, όταν πριν κάμποσους μήνες, περίπου κοντά στο Πάσχα, είδα έναν άνθρωπο στις 8 το πρωί μέσα στο αυτοκίνητό του, η έκπληξή μου ήταν μεγάλη. Κι έγινε ακόμη μεγαλύτερη όταν μου αποκάλυψε τον λόγο που βρισκόταν εκεί.
Οριστικό τέλος για την βιομηχανική Ελλάδα του 1950-1980. Η Ευρώπη την αφαιρεί από το βιομηχανικό της χάρτη και η ελληνική μεταποίηση επιστρέφει ολοταχώς στο μοντέλο της μικρομεσαίας οικογενειακής επιχείρησης. Με μια διαφορά από τότε. Στους 100 εργαζόμενους, οι 30-40 θα είναι μετανάστες ή λαθρομετανάστες.
Φόβος, ανησυχία και εκνευρισμός. Αυτά «βγάζει» το ρεπορτάζ για την προετοιμασία του Παπανδρέου, του Μαξίμου και της κυβέρνησης για την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Μόνο που αυτά δεν είναι πολιτικές εκτιμήσεις ή πρωτοβουλίες, αλλά ψυχολογικές καταστάσεις.
Η «Αραβική Άνοιξη» έδειξε σε μας τους σύγχρονους, που δεν έχουμε ζήσει λαϊκές εξεγέρσεις και εμφυλίους πολέμους, ότι μόνο ένας τρόπος υπάρχει για να αναγκάσεις ένα καθεστώς να εγκαταλείψει την εξουσία. Η λαϊκή εξέγερση και το αίμα, δυστυχώς.
Πως το ‘χε πει αυτό ο εθνικός μας στοχαστής; Δανία του Νότου; Περισσότερο για βορινό ξαδελφάκι της Αιγύπτου μας βλέπω και κάπως έτσι μας αντιμετωπίζουν οι γείτονες των Δανών, για να μην πω και οι αρκετοί από τους Βαλκάνιους συντοπίτες μας.
Μπορούσες δεν μπορούσες, η "παραγραφάρα" μπήκε...
Αγαπητό ημερολόγιο:
Ακόμα και το φιλοκυβερνητικό ΕΘΝΟΣ δεν μπορεί να καλλωπίσει αυτό που γίνεται με την φορολογία...
Ο δούρειος ίππος της Ισλαμικής ηγεσίας στην Αθήνα, για να πετύχουν το πολυπόθητο γι' αυτούς τζαμί, μέσα μάλιστα σε ιδιοκτησία του ενδόξου Πολεμικού μας Ναυτικού, είναι, απ' ότι φαίνεται, η φιέστα που προγραμμάτισαν για το τέλος του ραμαζάνι στο Ολυμπιακό στάδιο της Αθήνας.
Μια ανατριχιαστική προφητεία του Χάρρυ Κλυν από την παράσταση «Αλλαγή και πάσης Ελλάδος» που ανέβηκε τον χειμώνα του 1983 στην Μπουάτ «Διαγώνιος» στην Πλάκα. Μια παρλάτα που για την σημερινή εποχή της μεγιστοτεράστιας κρίσης και των αλλεπάλληλων Μνημονιών, προκαλεί σοκ και δέος. Μερικοί το διαισθάνονταν, το πίστευαν, το έλεγαν. Αλλά στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα.
Η Deutsche Bank ως ο ενορχηστρωτής της ριψοκίνδυνης γερμανικής πολιτικής.
Έχοντας αποκτήσει βοηθητική ρόδα (ονόματα δεν λέμε υπολήψεις δεν θίγουμε) και αναζητώντας απεγνωσμένα και μια δεύτερη (στην Εθνική Συνδιάσκεψη στο δημοψήφισμα στον έλεγχο της ΕΡΤ του διαδικτύου…κάπου) έχει βάλει στόχο το “όσο πάει” δηλώνοντας αποφασισμένος να ξαναβάλει το δάχτυλο στην αλυσίδα.Θα κάνουμε δημοψήφισμα λέει ο ποδηλάτης ηγεμών εδώ και καιρό.
Μπορεί να έχουν κόψει το βραδινό γιαουρτάκι από τη γιαγιά και τα φάρμακα από τον παππού, αλλά βασικά παραμένουν αντιεξουσιαστές. Γι΄ αυτό και στηρίζουν με νύχια και με δόντια τις μη κυβερνητικές οργανώσεις. Όλα κι όλα! Κόψανε από παντού, αλλά τις μη κυβερνητικές οργανώσεις δεν τις αγγίξανε. Ίσα – ίσα τις προβίβασαν και σε... «μεσιτικά γραφεία» για την προώθηση ανέργων στον δημόσιο τομέα...
Είχε γράψει κάποτε ο ιστορικός Tony Judt «Ο 21ος αιώνας θα ανήκει στην Ευρώπη». Οι ιστορικοί όμως, δεν είναι προφήτες, και παρά το ότι ο 21ος αιώνας μόλις ξεκίνησε, το μέλλον δεν προβλέπεται ευνοϊκό για την Ευρώπη.
Η Ιαπωνία τον Μάρτιο, και η Νορβηγία τον Ιούλιο του 2011, αμφότερες βίωσαν την καταστροφή. Οποιαδήποτε σύγκριση μεταξύ της μανίας της φύσης, και της παράνοιας ενός Νορβηγού, μπορεί εκ πρώτης όψεως να φαίνεται ασύμβατη. Όμως, και οι δυο χώρες αντέδρασαν με έναν συνδυασμό αρετών και ελαττωμάτων, μόλις βρέθηκαν αντιμέτωπες με τον όλεθρο.
Οι τηλεοράσεις μετέφεραν από άκρο σε άκρο της γης την εικόνα ενός κ Hosni Mubarak να αντιμετωπίζει τους Δικαστές του κλεισμένος σε ένα μεταλλικό κλουβί «ασθενής και ξαπλωμένος» σε κρεβάτι και όχι όρθιος στο εδώλιο του κατηγορουμένου (οι τηλεοράσεις πάντοτε τον έδειχναν όρθιο στις παρελάσεις που γίνονταν μπροστά του στην μεγαλοπρεπή προεδρική εξέδρα). 
Την βρήκαν την λύση οι αστέρες μας. Θα λύσουν το πρόβλημα της ανεργίας με πεντάμηνες συμβάσεις στους δήμους και στις κοινότητες. Κουράστηκαν με την αναζήτηση επενδύσεων στη μακρινή και μυστήρια (από κάθε άποψη) Αραβία και επέστρεψαν σε παλιές δοκιμασμένες πρακτικές. Μυρίζουν εκλογές. Τα κανάλια της διαπλοκής άρχισαν να διαμορφώνουν το κλίμα...
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
